II SA/Gd 365/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego D. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia 26 kwietnia 2012r. nr [...]. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 19 lutego 2009r., do Starostwa Powiatowego wpłynął wniosek E. R. o udzielenie pozwolenia na budowę polegającego na rozbudowie budynku jednorodzinnego mieszkalnego, położonego w W., ul. S. [...], działka nr [...], obręb [...]. Nieruchomość stanowi współwłasność skarżącego D. S. i inwestora E. R., a wniosek dotyczył budynku mieszkalnego położnego na opisanej nieruchomości z wydzielonymi niezależnymi lokalami mieszkalnymi na parterze oraz na piętrze. Decyzją z dnia 16 kwietnia 2009r. Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi E. R. pozwolenia na budowę, które obejmowało rozbudowę budynku mieszkalnego o wiatrołap oraz budowę schodów zewnętrznych do piwnicy na działce nr [...] obr. [...] w W. Od decyzji tej odwołał się skarżący, współwłaściciel nieruchomości, zgłaszając szereg zastrzeżeń dotyczących projektu budowlanego. Wojewoda decyzją z dnia 16 września 2009r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty. Skarżący już w trakcie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji przez organ I instancji zgłaszał swoje zastrzeżenia do złożonego projektu. Skarżący wskazywał, że projektowane drzwi wejściowe wiatrołapu utrudnią docieplenie istniejącej ściany zewnętrznej przy drzwiach oraz zarzucał że projekt budowlany nie uwzględnił wpływu projektowanych prac na konstrukcję budynku. W odwołaniu od decyzji Starosty skarżący zarzucał, że inwentaryzacja projektu konstrukcyjnego i budowlanego zostały przeprowadzone bez zachowania należytej staranności z uwagi na: przyjęcie w dokumentacji, że budynek posiada stropy Akermanna podczas gdy w rzeczywistości są to stropy wykonane na mokro, tzw. stropy lane, brak jest projektu konstrukcyjnego wejścia do piwnicy, co stwarza zagrożenie katastrofą budowlaną z uwagi na brak ław fundamentowych, szerokość zaprojektowanych drzwi wejściowych uniemożliwia docieplenie ściany zewnętrznej elewacji wschodniej, wykonana inwentaryzacja ocieplenia ściany wschodniej sporządzona została bez zachowania należytej staranności i niezgodnie ze stanem faktycznym (ściana nie jest wykonana z pustaków alfa i inna jest grubość izolacji wewnętrznej oraz zewnętrznej), na rys. nr 6 znajduje się okno od strony wschodniej i północnej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki. Również w skardze wniesionej do Sądu oraz na ww. decyzję Wojewody skarżący zarzucał, że inwentaryzacja projektu budowlanego przeprowadzona została bez zachowania należytej staranności i zawiera liczne błędy dotyczące w szczególności stanu faktycznego w budynku (w szczególności podniesiono brak ławy fundamentowej, projektu przebudowy wejścia do piwnicy, rodzaju stropów). Po rozpoznaniu skargi skarżącego D. S., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 3 lutego 2010r., sygn. akt II SA/Gd 714/09, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 16 kwietnia 2009r., podając że zaskarżona decyzja nie odpowiada warunkom określonym w art. 107 par. 3 kpa. Sąd wskazał na zarzuty skarżącego dotyczące nieuwzględnieniea w dokumentacji projektowej stanu faktycznego w zakresie rodzaju stropów, braku ławy fundamentowej braku projektu konstrukcyjnego schodów. Organ odwoławczy zobowiązany był wskazać czy zarzuty te mają oparcie w dokumentach, czego nie uczynił. Sąd wskazał, że w trakcie ponownego rozpoznania sprawy organy będą zobowiązane do rozpatrzenia i ustosunkowania się do konkretnych zarzutów opisanych w uzasadnieniu wyroku, natomiast inwestor nie będzie zobowiązywany do ponownego wykazywania, iż posiada uprawnienie do dysponowania nieruchomością na planowaną przebudowę. Ponownie rozpoznając sprawę Starosta decyzją z dnia 16 marca 2011r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a po uchyleniu decyzji odmownej przez Wojewodę decyzją dnia 8 lipca 2011r., w dniu 19 grudnia 2011r. wydał decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydał pozwolenie na budowę dla inwestora E. R. na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o wiatrołap oraz budowę schodów zewnętrznych i wejścia do piwnicy. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano art. 28, art.33 ust.1,art. 34 ust.4, art. 36, art.80 ust.1 pkt 1, art.81 ust.1 pkt 2 i art. 82 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 kpa. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przytoczył treść przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego stanowiącego o obowiązkach organu dotyczących sprawdzenia projektu budowlanego przed wydaniem pozwolenia na budowę i wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 3 w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1 organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Ponownie rozpatrując wniosek inwestora i działając na podstawie przywołanego art. 35 ust. 3 ustawy, postanowieniem z dnia 10 października 2011r. organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości i braków w projekcie poprzez: 1.jednoznaczne określenie w projekcie zakresu objętych opracowaniem robót budowlanych i przedstawienie go na rysunkach, 2.zaprojektowanie rysunków inwentaryzacji oraz rysunków pokazujących elementy projektowane w sposób szczegółowy pokazujący stan istniejący w miejscu przebudowy, 3.uzupełnienie projektu o rysunek pokazujący konstrukcję schodów do piwnicy z charakterystycznymi przekrojami i rzędnymi wysokościowymi terenu ze szczególnym uwzględnieniem połączenia schodów z istniejącym budynkiem, 4. pokazanie na rysunkach projektowanego wiatrołapu rozwiązania połączenia wiatrołapu z budynkiem, uwzględniającego istniejące ocieplenie budynku wyjaśniające jednoznacznie przyjęte rozwiązania projektowe oraz ujednolicenie przyjętej grubości docieplenia wiatrołapu w części opisowej i rysunkowej, 5.dołączenie ekspertyzy w zakresie projektowanych robót budowlanych (rozbudowy) przy uwzględnieniu obliczeń konstrukcyjnych, 6.odniesienie się do zarzutu dotyczącego projektowanego okna w wiatrołapie od strony północnej, 7.wykonanie rysunków pokazujących rozwiązania projektowe, rzuty, przekroje, elewacje w skali min. 1:50. Uzupełnienie projektu zostało złożone w dniu 28 października 2011r. Skarżący zgłosił następujące zarzuty: 1.w dokumentacji w dalszym ciągu brak jest opracowania zawierającego stosowne ekspertyzy i obliczenia wytrzymałości, co według skarżącego, stwarza zagrożenie katastrofą budowlaną, 2.w projekcie zamieszczono zapis dopuszczający ocieplenie ściany wschodniej budynku izolacją o grubości do 12cm, lecz nie umieszczono nic w projekcie a projektant nie podał konkretnej grubości izolacji, 3.przy uwzględnieniu ocielenia ściany, nieprawidłowo zaprojektowano wejście do budynku, a zaprojektowane drzwi uniemożliwiają wykonanie docieplenia wg obowiązujących standardów, gdyż drzwi będą kolidować z przyszłym dociepleniem ściany, 4. niezgodnie z ugodą podpisaną przed Sądem Rejonowym zaprojektowano okno w wiatrołapie od strony północnej. Projektant złożył wyjaśnienia dotyczące ww. zastrzeżeń w dniu 28 listopada 2011r. Dokonując ponownie oceny przedłożonej dokumentacji organ uznał, że inwestor uzupełnił braki i nieprawidłowości projektu budowlanego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że projekt rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] w W. obejmuje dobudowę wiatrołapu oraz budowę schodów zewnętrznych z wejściem do piwnicy. W sytuacji gdy w budynku zostały wyodrębnione dwa lokale mieszkalne inwestycja ma na celu umożliwienie niezależnego korzystania z lokali obojgu współwłaścicielom nieruchomości.. Stosownie do przepisu art. 33 ust. 2 inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączył 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 aktualnym na dzień opracowania projektu, 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.. Dokonując oceny przedłożonego projektu organ I instancji wskazał, że w części konstrukcyjnej projektu w punkcie 1.3 pt. "Ekspertyza i opis istniejącego stanu technicznego obiektu zawarto ocenę stanu technicznego budynku i ocenę możliwości wykonania robót budowlanych będących przedmiotem wniosku, schodów zewnętrznych i wejścia do piwnicy. Pokazano przekrój schodów i wymiary oraz poziom wejścia do piwnicy. Jednoznacznie zwymiarowano projektowany wiatrołap pozostawiając 12cm jako możliwość ewentualnego przyszłego docieplenia budynku. Organ wskazał, że projekt nie obejmuje wykonania docieplenia ściany wschodniej budynku, nie przesądza też o technologii i materiałach do jego wykonania. Nie można uznać, aby pozostawiona 12cm ścianka wiatrołapu była konieczna, gdyż grubość dociepleń ścian budynków wynika z obliczeń uwzględniających istniejące warstwy przegrody (ściany) oraz właściwości termiczne materiałów użytych do dociepleń. Podkreślono, że wniosek nie obejmował docieplenia budynku, z tej przyczyny nie ma podstaw, przy sprawdzaniu projektu, do żądania przedstawienia rozwiązań w tym zakresie. Rozpoznając zastrzeżenia skarżącego dotyczące zaprojektowania okna w wiatrołapie od strony północnej organ wskazał, że nie ma podstaw aby je kwestionować, gdyż jest ono zgodne z obowiązującymi przepisami techniczno-budowalnymi. Natomiast ugoda zawarta między stronami nie jest dla organu przepisem stanowiącym podstawę dla wydania decyzji o odmowie wydania pozwolenia na budowę. Nadto organ ustalił, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Wejherowa zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta nr [...] z dnia 18 grudnia 2001r. (Dz. Urz. Woj. [...]). Projekt ten jest również zgodny z przepisami, w tym techniczno -budowlanymi, jest kompletny i został opracowany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł D. S. podając, że wniosek inwestora dotyczy budynku jednorodzinnego- nieruchomości wspólnej z wydzielonymi niezależnymi lokalami mieszkalnymi; na parterze należącym do skarżącego oraz na piętrze należącym do inwestora, będącej współwłasnością z określonym (postanowieniem Sądu Rejonowego W.) sposobem użytkowania. Skarżący podał, że zapoznał się z dokumentacją projektową i w piśmie z dnia 14 listopada 2011r. wskazał na kolejne liczne uchybienia. Skarżący podniósł, że nie został poinformowany o wyjaśnieniach projektanta dotyczących tych zastrzeżeń. Wyjaśnienia te zostały złożone przez projektanta w dniu 28 listopada 2011r. i skarżący, będąc stroną postępowania, nie został o nich poinformowany. Skarżący podniósł, że takie działanie organu narusza zasady postępowania administracyjnego określone w art. 9, 10 kpa a więc zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym a nadto przepis art. 73 par. 1 kpa nakazujący organowi umożliwienie stronie przeglądania akt i sporządzania notatek. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia 26 kwietnia 2012r. (sprostowaną postanowieniem z dnia 28 maja 2012r.) zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Odnosząc się do zarzutu odwołania , iż organ I instancji uniemożliwił skarżącemu zapoznanie się z pismem projektanta z dnia 28 listopada 2011r., organ odwoławczy podał, że w trybie art. 136 kpa pismami z dnia 27 lutego 2012r. i z dnia 20 marca 2012r, powiadomił skarżącego o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy, w tym w szczególności z w/w pismem projektanta. Skarżący w wyznaczonym terminie nie zapoznał się z aktami, jak również nie wniósł uwag i zastrzeżeń. Organ odwoławczy ustalił, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wskazano, że stosownie do treści art. 35 ust. 4 ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W rozpatrywanej sprawie zgodnie z zaleceniami Sądu i organu odwoławczego, projekt budowlany został uzupełniony w wymaganym zakresie. Uzupełniony projekt budowlany, w tym projekt konstrukcyjny wykazuje, że projektowany zakres robót jest możliwy i nie będzie miał ujemnego wpływu na konstrukcję istniejącego budynku. Budynek nie posiada ław fundamentowych i w takiej sytuacji pod projektowanymi drzwiami do piwnicy projekt przewiduje belkę fundamentową. Wydane pozwolenie na budowę i projekt budowlany nie obejmuje natomiast podnoszonego przez skarżącego ocieplenia budynku. W ocenie organu odwoławczego zakres przedmiotowej inwestycji nie wymaga wykonania dodatkowych ekspertyz, a wnoszone przez skarżącego uwagi nie znajdują odzwierciedlenia w materiale dowodowym. W skardze na powyższą decyzję D. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody i decyzji Starosty z dnia 19 grudnia 2011r. Skarżący ponownie przedstawił przebieg postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla E. R., powołując się m.in. na swoje zastrzeżenia i uwagi do dokumentacji projektowej zgłoszone w pismach z dnia 27 listopada 2010r, 1 grudnia 2010r.,7 marca 2011r. i 14 listopada 2011r. Wyjaśnienia do tych zastrzeżeń złożył projektant w piśmie z dnia 28 listopada 2011r. Skarżący podniósł, że organ I instancji, bez umożliwienia mu zapoznania się z całością akt sprawy, w tym z wyjaśnieniami projektanta, wydał decyzję z dnia 19 grudnia 2011r. O możliwości zapoznania się z całością akt sprawy, w tym również z pismem projektanta, skarżący został poinformowany dopiero w postępowaniu odwoławczym. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że dokumentacja projektowa mimo wielu uzupełnień, w dalszym ciągu nie uwzględnia jego uwag dotyczących w szczególności części wspólnych budynku: - w dokumentacji projektowej zaprojektowano drzwi wejściowe o szerokości uniemożliwiającej wykonanie ocieplenia ściany zewnętrznej elewacji wschodniej zgodnie ze sztuką budowlana przez współwłaściciela nieruchomości, - na rys. dokumentacji projektowej znajduje się okno od strony północnej, na umieszczenie tego okna skarżący nie wyraził zgody w postępowaniu przed Sądem Rejonowym- od strony północnej miała być ściana. Skarżący zarzucił, że postępowanie administracyjne prowadzone było przez organ I instancji z naruszeniem art. 7 kpa poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem prawdy obiektywnej, z naruszeniem art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie obywatela do organów państwa, z naruszeniem art. 9 kpa poprzez prowadzenie postępowania bez należytego i wyczerpującego informowania stron oraz z naruszeniem art. 10 kpa poprzez niezapełnienie stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji uniemożliwienie stronom wypowiedzenia się co do wszystkich zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ II instancji nie zajął stanowiska w sprawie naruszenia prawa przez organ I instancji, lecz podjął się oceny pisma projektanta z dnia 28 listopada 2011r. stwierdzając, że nie wprowadzało ono żadnych nowych zmian do przedłożonego projektu budowlanego. Takie działanie, jak podniósł skarżący oraz próba naprawienia nieprawidłowości w prowadzeniu postępowania przez organ I instancji, jest niezgodna z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy jako organ wyższego stopnia nie może w postępowaniu administracyjnym zastępować organu I instancji. Skarżący wskazał również decyzja Wojewody w uzasadnieniu zawiera dwa sprzeczne ze sobą stwierdzenia "wobec powyższego utrzymuję w mocy zaskarżoną decyzję starosty, nie znajdując podstaw do jej zmiany bądź uchylenia," i "...uchyla zaskarżoną decyzję Starosty ... w całości i przekazuję sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji". W tym miejscu wskazać należy, że powyższy zapis został sprostowany wyżej powołanym postanowieniem Wojewody z dnia 28 maja 2012r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie natomiast do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ , którego działanie bezczynność lub przewlekłe postępowanie było przedmiotem zaskarżenia. Zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., nr 1118, poz. 156 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim: 1) przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaganej przepisami ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Nadto, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwolenia, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. (art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane). Zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć, m. in.: 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie zaś do treści art. 35 ust. 4 cytowanej ustawy w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wytyczne dotyczące postępowania dowodowego w zakresie wyżej przytoczonym zawartym w wyroku Sądu z dnia 3 lutego 2010r. w sprawie II SA/Gd 714/09 zostały zrealizowane. Dokonano korekt projektu budowlanego, przy czym potwierdzenie znalazły zarzuty skarżącego iż fundamenty budynku oraz stropy nie były wykonane zgodnie z pierwotną dokumentacją projektową. Faktycznie budynek został posadowiony bez ław fundamentowych, natomiast stropy nie są faktycznie stropami Akermana. Z tej przyczyny (brak ławy fundamentowej) pod projektowanymi drzwiami do piwnicy zaprojektowano belkę fundamentową. Natomiast sposób wykonania stropów (nie według pierwotnych planów z pustaków Alfa) lecz z zalewanych w formach przez wykonawcę, nie dających się sklasyfikować jako konkretny typ pustaka, nie ma żadnego wpływu i znaczenia na projektowane drzwi do piwnicy oraz wiatrołap. Jednocześnie w projekcie ustalono, że projektowany zakres robót nie będzie miał ujemnego wpływu na konstrukcję budynku. Ponadto w części konstrukcyjnej projektu zawarto ocenę stanu technicznego obiektu, zwymiarowano projektowany wiatrołap pozostawiając 12 cm na ewentualne docieplenie budynku. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze Sąd w całości podziela stanowisko organów administracji w części dotyczącej zarzutu dotyczącego wykonanie dopcieplenia budynku od strony wschodniej. Przedmiotem postępowania administracyjnego i w konsekwencji kontroli Sądu jest postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego złożonego przez inwestora E. R.. Wniosek ww. sprawie nie dotyczył wykonania docieplenia ściany wschodniej, a więc organ sprawdzając projekt nie miał podstaw do żądania od projektanta przedstawienia rozwiązań w tym zakresie. Zasadnie wskazano, że projekt nie mógł w konsekwencji przesądzać o technologii czy materiałach koniecznych dla docieplenia budynku w przyszłości. Jednakże pozostawiono 12 cm ściankę wiatrołapu, mimo że ocieplenie budynku nie jest przedmiotem wniosku inwestora, a w konsekwencji przedmiotem projektu budowlanego, natomiast skarżący nie złożył własnego projektu, w tym zakresie. Natomiast nie został dostatecznie wyjaśniony przez organ administracji zarzut dotyczący zaprojektowanego okna w wiatrołapie od strony północnej (rysunek nr 06 dokumemtacji). Skarżący podnosił, że nie wyraził zgody na takie rozwiązanie w postępowaniu przed Sądem Rejonowym , gdyż od strony północnej miała być ściana, we wcześniejszych uwagach wskazywał, że zamiast okien od strony północnej miały znajdować się pustaki szklane lub luxfery. Wskazać należy, że w wiartrołapie zaprojektowano okno z luksferów od strony wschodniej oraz okno w wiatrołapie od strony północnej (rysunki nr 06 i nr 070 dokumentacji). Ze złożonych akt administracyjnych wynika, że inwestor dysponuje prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, z niezbędna zgodą współwłaściciela na wykonanie wiatrołapu (oświadczenie z dnia 7 stycznia 2008r.,protokół z rozprawy przed Sądem Rejonowym w W. z dnia 7 stycznia 2008r.). W aktach sprawy brak jest natomiast powoływanej przez skarżącego ugody dotyczącej sposobu wykonania wiatrołapu, ustaleń zawartych przed Sądem, czy też dokumentu, z którego wynikałyby poczynione przez strony ustalenia dotyczące konkretnego sposobu wykonania okien w wiatrołapie. Okoliczność ta nie została w sposób dostateczny wyjaśniona w trakcie postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy nie poczynił w powyższym zakresie żadnych ustaleń, natomiast organ I instancji wskazał, że skarżący nie ma podstaw by kwestionować to rozwiązanie, gdyż jest ono zgodne z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Ugoda zawarta pomiędzy stronami nie jest dla organu administracji architektoniczno-budowlanej przepisem, który mógłby być podstawą wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Ustosunkowując się do powyższego zarzutu wskazać należy, że przedmiotowa nieruchomość jest przedmiotem współwłasności skarżącej oraz inwestora. Z tej przyczyny niezbędna jest zgoda obu właścicieli na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, co obejmuje również zgodę na wykonywanie określonego zakresu robót na tej wspólnej nieruchomości. Niespornym jest, że inwestor taką zgodą dysponuje. Natomiast sposób wykonania wiatrołapu mógł zostać przez strony uregulowany w drodze orzeczenia Sądu, ugody sądowej. Przy czym ugoda sądowa (art. 917 i nast. k.c) może odnosić się do stosunków cywilno prawnych regulowanych w prawie rzeczowym, jak i administracyjnym. Ugoda staje się ostateczna z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia umarzającego postępowanie w związku z jej zawarciem i wywołuje skutki prawne wyroku sadowego, a więc wiąże zarówno strony, jak i organy administracji. Zatem powyższa okoliczność winna być wyjaśniona przez organ poprzez zażądanie od skarżącego przedłożenia powoływanej ugody zawartej przed Sądem, w której, zgodnie z twierdzeniami skarżącego, strony ustaliły sposób wykonania wiatrołapu. Dopiero zawarcie takiej ugody, może mieć wpływ na sposób wykonania wiatrołapu poprzez uwzględnienie w treści projektu rozwiązania zaakceptowanego przez obie strony ww. omówionej formie. W powyższym zakresie organ nie zachował wymogów określonych w art. 7 i 77 kpa stanowiących o obowiązku wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. W pozostałym zakresie zarzuty dotyczące naruszenia przez organy zasad postępowania nie zasługują na uwzględnienie Zgodnie z art. 145 par. 1 ust. 1 lit. c) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Do takiego naruszenia w rozpoznawanej sprawie, w pozostałym zakresie nie doszło. Skarżący w szczególności akcentował naruszenie przepisu art. 10 kpa poprzez nieudostępnienie mu przez organ I instancji wyjaśnień projektanta z dnia 28 listopada 2011r., wywodząc, że tego naruszenia nie mogło naprawić postępowanie przed organem II instancji( organ ten informował dwukrotnie skarżącego o złożonym wyjaśnieniu). Oceniając ten zarzut Sąd miał na uwadze, że przepis art. 10 par. 1 kpa jest przepisem postępowania i jego naruszenie może stanowić podstawę uwzględnienia skargi tylko wówczas, gdy naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dopiero bowiem ustalenie, iż naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niezawiadomienie jej o zgromadzonym materiale dowodowym i możliwości zapoznania się z nim oraz o możliwości składania wniosków, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynika sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do takiego naruszenia art. 10 par. 1 kpa, które uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie do takiego naruszenia nie doszło. Organ odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego we własnym zakresie, natomiast umożliwił skarżącemu zapoznanie się z całością materiału dowodowego zgromadzonego przed organem I instancji. Skarżący nie zapoznał się z tym materiałem (opinia projektanta), jak również nie złożył nowych wniosków dowodowych czy też z zastrzeżeń uzasadniających podjęcie postępowania dowodowego przez organ II instancji. Tym samym stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie naruszenie ww. przepisu nie miało wpływu na wynik sprawy. Niezasadne są również pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia zasad postępowania, gdyż organy administracji poczyniły, ponownie rozpoznając sprawę, niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia faktyczne i należycie umotywowały rozstrzygnięcie, nie naruszając cyt. wyżej art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Jednakże jak to wyżej wskazano organy pominęły treść oświadczeń składanych przez współwłaściciela składanych w toku postępowania administracyjnego dotyczących zawartej przez strony ugody. Organy administracji nie wyjaśniając okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy- naruszyły w opisanym zakresie przepisy postępowania art. 7, 77 1 i 80 kpa , a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ winien wyjaśnić stan faktyczny sprawy w części dotyczącej wykonania wiatrotrołapu i zażądać od skarżącego przedłożenia powoływanej ugody dotyczącej sposobu wykonania wiatrołapu a następnie w zależności od tego czy i w jakim zakresie materiał dowodowy zostanie uzupełniony, winien ustalić, czy przedłożony projekt może zostać zatwierdzony decyzją administracyjną. Podkreślić bowiem należy, że na obecnym etapie rozpoznawania sprawy twierdzenia skarżącego nie zostały przez niego udokumentowane a złożone do akt sprawy oświadczenie wraz z protokołem z rozprawy, jak to wyżej wskazano, żadnych informacji dotyczących wiatrołapu nie zawierają. Biorąc powyższe pod uwagę i działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Nadto na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, że ww. decyzja nie może być wykonana. Wobec uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 200 ww. ustawy zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 200zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.