II SA/Gd 366/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z 18 maja 2009 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 czerwca 2008r. Nr [...], którą nałożono na W. K. obowiązek zdemontowania żelbetonowego balkonu na belkach stalowych na poziomie stropu nad II piętrem w ścianie szczytowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. K. [...]w G. zgodnie z ekspertyzą techniczną, sporządzoną przez dr inż. L. N. w grudniu 2006r., będącej załącznikiem do decyzji. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że poniósł duże koszty związane z wybudowaniem tego balkonu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu lub czynności organu administracji publicznej, należy wszechstronnie rozważyć wszelkie okoliczności, jakie mogą mieć znaczenie dla dokonania takiej oceny. W rozpatrywanej sprawie, skarżąca żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczącej zdemontowania żelbetonowego balkonu na belkach stalowych na poziomie stropu nad II piętrem w ścianie szczytowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. K. [...] w G. zgodnie z ekspertyzą techniczną, sporządzoną przez dr inż. L. N. w grudniu 2006r., będącej załącznikiem do decyzji, wskazał na duże koszty jakie poniósł w związku z tą inwestycją. Wskazać należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakim mowa w art. 61 § 3 omawianej ustawy, oznacza, że chodzi o taką szkodę która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie przyjęto, że do wykazania, iż zachodzi wskazane wyżej niebezpieczeństwo zobowiązany jest skarżący, który domaga się zastosowania środka ochrony tymczasowej, przy czym nie wystarczą same twierdzenia wnioskodawcy. Argumentacja wnioskodawcy powinna być poparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej. W rozpoznawanej sprawie, Sąd stwierdza że brak jest takich okoliczności, które wskazywałyby na możliwość zaistnienia znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że mimo, iż wykonanie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości łączy się ze obciążeniem finansowym strony skarżącej, to brak jest podstaw do przyjęcia, iż poniesienie tych nakładów może wywołać po stronie skarżącej ryzyko niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, skarżący wskazał ogólnikowo, że poniósł już znaczne koszty na sporną inwestycję. Tym samym nie wykazał, iż szkoda, w przypadku wykonania decyzji byłaby znaczna, w stosunku do jego rzeczywistej sytuacji materialnej. Tym samym ta okoliczność zatem nie mogła stać się przedmiotem oceny faktycznej Sądu. Ponadto, mając na uwadze charakter nałożonego obowiązku oraz całokształt okoliczności faktycznych sprawy, należy stwierdzić, iż zwłoka w jego wykonaniu doprowadzić może do trudnych do odwrócenia skutków, nie tylko po stronie skarżącej ale po stronie osób użytkujących lokale znajdujące się poniżej lokalu zajmowanego przez skarżącego. Zwłoka w zdemontowania żelbetonowego balkonu grozi dobrom najwyższym - zdrowiu i życiu ludzkiemu. Z tych też względów Sąd uznał, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.