II SA/Gd 367/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Gminy Miasta na decyzję Wojewody z dnia 4 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 18 maja 2009 r. Prezydent Miasta wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 4 maja 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 20 listopada 2008 r. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości. W uzasadnieniu skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże w treści skargi brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, sąd ten może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wstrzymanie wyłącza. Na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały wyżej wymienione przesłanki. Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, nie publikowane). W sytuacji, gdy strona skarżąca nie wykazała (nie uprawdopodobniła), że zostały spełnione ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności do czasu merytorycznego rozpatrzenia sprawy, Sąd nie jest zobowiązany, ani nawet uprawniony do poszukiwania tych przesłanek z urzędu. Z tych też przyczyn orzeczono, na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. (a contrario) jak w sentencji postanowienia.