II SA/Gd 369/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś.-Z. na działalność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustaleń Komisji Rewizyjnej w sprawie lokalu stanowiącego własność gminy postanawia odrzucić skargę. B. Ś. w dniu 14 kwietnia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, w której wskazywał, że skarga dotyczy wniosku Komisji Rewizyjnej Rady Miasta z posiedzenia, które odbyło się w dniu 12 lutego 2010 r. w sprawie przyczyny wypowiedzenia przez Gminę Miasta S. umowy dzierżawy pomieszczeń gospodarczych w budynku przy ul. S. [...] w S. zawartej ze skarżącym w dniu 20 grudnia 2007 r. Skarżący wskazał, że ww. wniosek Komisji Rewizyjnej wynikał z opinii prawnej sporządzonej w dniu 12 lutego 2010 r., której zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych i prawnych. Ponadto w tej samej skardze zarzucił, że odmówiono mu wydania określonych pism. Skarga w tym zakresie została odrębnie zarejestrowana jako skarga dotycząca udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu, kwestionowana w rozpoznawanej skardze działalność Prezydenta Miasta, nie należy do żadnej z wyżej wymienionych, zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Skarga zmierzała bowiem do objęcia kontrolą sądu administracyjnego kwestii zgłoszenia przez Komisję Rewizyjną Rady Miasta wniosku do Prezydenta Miasta o rozstrzygnięcie sprawy B. Ś. związanej z jego wnioskiem o wykup pomieszczeń gospodarczych przy ul. S. [...] w S. Decyzja o zgłoszeniu wniosku zapadła w wyniku głosowania na posiedzeniu Komisji w dniu 12 lutego 2010 r. Wniosek był zgodny wnioskami opinii prawnej radcy prawnego S. K. z dnia 12 lutego 2010 r., sporządzonej na zlecenie Rady Miasta, dotyczącej określenia warunków zbycia ww. pomieszczeń będących przedmiotem umowy dzierżawy zawartej przez Gminę Miasta S. ze skarżącym. Z wniosków tejże opinii prawnej wynikało m.in., że przedmiotowe pomieszczenia stanowią lokal mieszkalny, który może zostać sprzedany bez przetargu w wypadku zmiany stosunku umownego z najmu na potrzeby gospodarcze na najem lokalu mieszkalnego. Z akt nadesłanych przez Prezydenta Miasta wynikało, że w związku w ustaleniami z posiedzenia Komisji Rewizyjnej wypowiedziano skarżącemu umowę dzierżawy przedmiotowego lokalu oraz że lokal ten zostanie przeznaczony do zbycia w drodze nieograniczonego przetargu ustnego. W ocenie Sądu sprawy dotyczące zbycia nieruchomości będącej własnością gminy nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Gmina podejmuje decyzje o zbyciu nieruchomości w formie odpowiednich czynności cywilnoprawnych, nie zaś w formie aktów władczych właściwych stosunkom administracyjno-prawnym. Wszelkie spory na tym tle podlegają rozstrzygnięciu na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Z tych względów należało uznać, że kwestie poruszone w rozpoznawanej skardze związane z wykupem przedmiotowego lokalu stanowiącego własność Gminy Miasta S. mogą być rozpoznawane na drodze sądowej, ale jedynie przed sądem powszechnym, ponieważ dotyczą one roszczeń mających źródło w stosunkach cywilnoprawnych zachodzących pomiędzy Gminą a skarżącym jako podmiotami prawa cywilnego. Sąd administracyjny nie ocenia stosunków prawnych zachodzących pomiędzy podmiotami prawa cywilnego lecz kontroluje wyłącznie działalność organów administracji publicznej w zakresie wskazanym w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem działania sądu administracyjnego może być zatem konkretny akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna, albowiem sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.