II SA/Gd 369/13

Dnia 12 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 marca 2013 roku, nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. W. S. wniósł skargę na opisaną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 30 kwietnia 2013 roku - data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. skargę wpłynęła do Sądu w dniu 7 maja 2013 roku, zaś w dniu 8 maja 2013 roku została przekazana według właściwości organowi odwoławczemu, jako mylnie nadesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zamiast bezpośrednio do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 cyt. ustawy, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu (tak Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 248; zob. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 roku, sygn. akt IV SA/GI 647/04, ONSAiWSA z 2005 roku, nr 6, poz.116). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga została wniesiona w dniu 8 maja 2013 roku, tj. w dniu przekazania skargi Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonej decyzji, znajdującego się w aktach administracyjnych organu drugiej instancji, wynika, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 marca 2013 roku - zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została doręczona skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2013 roku. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem skarżącemu w dniu 2 maja 2013 roku. Skarga przekazana została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do właściwego organu administracji publicznej, tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w dniu 8 maja 2013 roku, a więc po upływie tego terminu. Termin do wniesienia skargi nie został zatem przez skarżącego zachowany. Z tych też przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia odrzucił. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 1 czerwca 2013 roku, w którym skarżący wniósł o "oddalenie jego skargi", stanowiące w istocie cofnięcie skargi, nie mogło odnieść skutku w postaci umorzenia niniejszego postępowania, albowiem rozstrzygnięcie o dopuszczalności skargi, w tym o zachowaniu terminu do jej wniesienia, wyprzedza rozstrzygnięcie o dalszych zagadnieniach, w tym o umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi. Cofnąć można tylko skargę wniesioną skutecznie, a więc z zachowaniem ustawowego terminu.