II SA/Gd 3693/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Sędziowie: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędzia NSA Andrzej Przybielski Protokolant: Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 sierpnia 2001r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. II SA/Gd 3693/01 Uzasadnienie A. S. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 sierpnia f2001 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 lipca 2001 r. Utrzymaną w mocy decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazał skarżącemu dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu blaszanego na działce położonej w B. przy ul. B. [...]. W podstawie prawnej decyzji organ powołał art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126). W uzasadnieniu podano, że istniejący obiekt stanowi samowolę budowlaną co w świetle powołanego art. 48 Prawa budowlanego obligowało organ do wydania orzeczonego nakazu rozbiórki. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący zarzucił, że nie popełnił samowoli budowlanej albowiem dokonał przewidzianego w Prawie budowlanym zgłoszenia budowy w/w garażu (jako obiektu tymczasowego) a Urząd Miasta nie wyraził sprzeciwu. Nadto podniósł, że w okresie 120 dni otrzymał decyzję Prezydenta Miasta ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie garażu przy ul. B. [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu I instancji W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, że jak wynika z materiału dowodowego sprawy, skarżący pismem z dnia 4 września 2000 r. wystąpił do Urzędu Miasta B. z informacją, że zgodnie z art. 30 ust. Prawa budowlanego zgłasza postawienie tymczasowego obiektu budowlanego - garażu blaszanego. Jednocześnie w w/w piśmie zobowiązał się do przeniesienia tego obiektu w terminie określonym w art. 29 ust. 1 pkt 5a lub po uzyskaniu pozwolenia na postawienie garażu w miejsce, które określi stosowna dokumentacja. W dalszej części uzasadnienia organ II instancji stwierdza, iż treść w/w zgłoszenia wyraźnie wskazuje, że inwestor zgłosił nie zamiar postawienia garażu lecz postawienie tego obiektu. Zgodnie z art.30 ust. 2 w/w ustawy zgłoszenia o którym mowa w ust. 1 tego przepisu należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót można przystąpić jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. Oznacza to, że dokonanie zgłoszenia po rozpoczęciu robót budowlanych jest prawnie nieskuteczne a roboty takie należy traktować jako samowolne czyli poddane rygorom określonym w art. 48 Prawa budowlanego. Nadto organ odwoławczy zauważa, że inwestor w/w garaż zgłosił jako obiekt tymczasowy. Art. 29 ust. 1 pkt 5a Prawa budowlanego stanowi, że obiekty tymczasowe nie wymagają pozwolenia na budowę, jednocześnie wyraźnie wskazując, iż obiekty takie mogą istnieć nie dłużej jak 120 dnia rozpoczęcia budowy. W tym przypadku okres ten został znacznie przekroczony. Natomiast uzyskanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest równoznaczne z decyzją o pozwoleniu na budowę. W skardze skarżący ponownie zgłosił zarzuty, które zawarł w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącego organ II instancji nie miał podstaw dowodowych do przyjęcia, że "inwestor zgłosił nie zamiar postawienia spornego garażu ale zgłosił postawienie tego obiektu" oraz "wybudowanie obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia". Skarżący nie zgodził się z nazwaniem jego działań samowolą budowlaną. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 ,poz. 1271 ze zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. Nr 53, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skargi nie można było uwzględnić. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wydanie nakazu rozbiórki garażu nie naruszyło prawa. Jak trafnie zauważa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji, zgodnie z wyraźnym brzmieniem art.30 ust 2 powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane z 1994 r. ,wymogiem ustawowym zgłoszenia budowy obiektu o którym mowa w art. 29 ust.1 pkt 5 lit. a, jest dokonanie tego zgłoszenia przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Z pisma skarżącego z dnia 4 września 2000 r. wynika że zgłoszenie nastąpiło po fakcie postawienia "tymczasowego obiektu budowlanego-garaż blaszak". Co więcej określa się w nim usytuowanie, kolor i powierzchnię. Jest to w swej istocie powiadomienie przez skarżącego o popełnieniu przez siebie samowoli budowlanej. Pismo o którym wyżej winno zostać przekazane organowi nadzoru budowlanego w celu przeprowadzenia postępowania w w/w przedmiocie. Ponieważ to nie nastąpiło, skarżący nie był niepokojony w korzystaniu z postawionego garażu do czasu wszczęcia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które nastąpiło na skutek interwencji właściciela sąsiedniej nieruchomości. Całkowicie pozbawione uzasadnienia są zarzuty skarżącego, że orzekające w sprawie organy z naruszeniem przepisów o postępowaniu dowodowym, nie ustaliły w sposób przewidziany w kodeksie postępowania administracyjnego czy budowa garażu-blaszaka miała miejsce przed czy po 4 września 2000 r. tj dacie w/w zgłoszenia. Pomijając okoliczność, że "proces inwestycyjny" w omawianym tu przypadku mógł nie przekroczyć jednej godziny to stwierdzić należy , że budowa obiektu ("postawienie") wynika wprost (o czym wyżej mowa) z podpisanego przez skarżącego własnoręcznie pisma a poza tym , na co słusznie zwraca organ uwagę w motywach zaskarżonej decyzji , prowadzenie postępowania w tym przedmiocie wobec treści przytoczonego art.29 ust.1 pkt 5a - było bezprzedmiotowe z uwagi na upływ okresu 120 dni o którym mowa w w/w przepisie. Oznacza to, że po w/w okresie powinna nastąpić likwidacja obiektu budowlanego określanego jako "tymczasowy". Zgodzić należy się również ze stanowiskiem organu, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie miało, wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. W świetle przytoczonych wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji wyroku.