II SA/Gd 370/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić wniosek skarżącej W. T. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 12 września 2012 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 430/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. T. na opisaną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi i nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Skarżąca odebrała osobiście przesyłkę sądową zawierającą postanowienie o odrzuceniu skargi, w dniu 25 września 2012 r. (vide: potwierdzenie odbioru k. 26). W dniu 18 października 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie) W. T. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi, przy czym z uzasadnienia pisma wynika, iż wniosek dotyczy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego. Wniosek uzasadnia faktem, że awizowanie przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego wynikło z nieplanowanego, czasowego opuszczenia mieszkania spowodowanego pogorszeniem się stanu zdrowia rodziców, powstałego skutkiem wcześniejszych wylewów. Ta sytuacja i zły stan psychiczny spowodował niepowiadomienie sądu o czasowej nieobecności w miejscu zamieszkania. Jak twierdzi skarżąca, od 1 października 2012 r. jej stan zdrowia uległ znacznej poprawie, co skutkowało zmniejszeniem zażywanych środków uspokajających i powrotem do normalnego funkcjonowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego należało odrzucić. Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ustawą, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 2 i 4). Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w siedmiodniowym terminie liczonym od daty ustania przyczyny uchybienia jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, jeszcze przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Zgodnie bowiem z treścią art. 88 ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalne byłoby zatem merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 ustawy. W niniejszej sprawie, zdaniem sądu, wniosek skarżącej wniesiony został po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy. O uchybieniu terminu skarżąca dowiedziała się z treści postanowienia o odrzucenia skargi, doręczonego w dniu 25 września 2012 r., od tej zatem daty należało liczyć termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Tymczasem przedmiotowy wniosek złożono zamiast do dnia 2 października 2012 r. dopiero w dniu 18 października 2012 r., niewykazując przy tym zachowania terminu z art. 87 § 1 ustawy. Wyjaśnia się, że ogólnikowo przywołany i niepotwierdzony żadnymi dowodami zły stan psychiczny skarżącej, który jakoby miał ustać w dniu 11 października 2012 r. nie stanowi o zachowaniu terminu siedmiodniowego, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy. Wskazana data jest całkowicie dowolna, nie została bowiem uprawdopodobniona w taki sposób, by można byłoby przyjąć zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Tak więc zdaniem sądu przedmiotowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 2 października 2012 r. Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożono dopiero w dniu 18 października 2012 r., a więc po znacznym i nieuzasadnionym upływie terminu siedmiu dni liczonych od daty otrzymania odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, wniosek ten należało uznać za spóźniony. Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, że nie było celowym wzywanie skarżącej do usuwania braków formalnych pisma podlegającego odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.