II SA/Gd 374/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w G. na uchwałę Rady Miasta z dnia 19 grudnia 20007 r. , Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną uchwałą z dnia z dnia 19 grudnia 20007 r. , Nr [...] Rada Miasta uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy Ś. w G., rejon ulic [...]. W dniu 7 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga Stowarzyszenia [...] w G. na powyższą uchwałę. W dniu 9 kwietnia 2008r. skargę przekazano według właściwości do Rady Miasta, mylnie nadesłaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zamiast bezpośrednio do tejże Rady. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie. Zarządzeniem z dnia 12 maja 2008 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżące Stowarzyszenie do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Ponadto wezwano skarżące Stowarzyszenie do wskazania, czy przed wniesieniem skargi zwracało się do Rady Miasta z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. W wykonaniu tego wezwania strona skarżąca złożyła odpis postanowienia o wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego określającego sposób reprezentacji oraz kopie dwóch pism Wojewody skierowanych do Rady Miasta w sprawie naruszeń prawa związanych z uchwaleniem zaskarżonego planu miejscowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę wniesioną w niniejszej sprawie przez Stowarzyszenie [...] w G. należało odrzucić. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał i zarządzeń podjętych przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 101 ust. 1 tej ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Cytowany wyżej przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ustanawia szczególne przesłanki dopuszczalności zaskarżania aktów w nim wymienionych. Skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, zależy od wyczerpania trybu uprzedniego wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, skarżące Stowarzyszenie przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wyczerpało trybu wynikającego z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, to jest nie wniosło do organu samorządu gminnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. W piśmie złożonym do akt skarżący powołuje się na pisma Wojewody przesłane do Rady Miasta w sprawie naruszeń prawa związanych z uchwaleniem zaskarżonego planu miejscowego. Z pism tych wynika, że Stowarzyszenie w dniu 14 stycznia 2008r. wystąpiło do Wojewody o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały. W dniu 18 lutego 2008r. Prezydent Miasta poinformował skarżące Stowarzyszenie o trybie wnoszenia skargi na uchwałę organu gminy. W dniu 25 kwietnia 2008r. Stowarzyszenie [...]w G. wniosło do Rady Miasta wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczące uchwały Nr [...] oraz kolejną skargę na tą uchwałę. Skarga ta została przekazana do tutejszego Sądu w dniu 29 maja 2008r. i wpisana do repertorium pod sygnaturą II SA/Gd [...]. Zdaniem Sądu dopiero pismo skarżącego Stowarzyszenia złożone w dniu 25 kwietnia 2008r. jest wezwaniem, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W wezwaniu skierowanym do organu w trybie art. 101 ust. 1 cytowanej ustawy skarżący winien bowiem wskazać, że kwestionuje zaskarżoną uchwałę oraz wykazać, w jaki sposób przedmiotowa uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia i zażądać usunięcia tego naruszenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 1992 roku, sygn. SA/Wr [...]). Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie zostało wniesione przed wniesieniem skargi. Nastąpiło to dopiero po wniesieniu niniejszej skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Uznając zatem skargę za niedopuszczalną, na mocy powołanego wyżej przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.