II SA/Gd 3763/01

WyrokWSA w Gdańsku2004-05-20

Skład orzekający: Anna Orłowska, Alina Dominiak, Krzysztof Retyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy okres pracy potwierdzony jedynie zeznaniami świadków, w sytuacji braku dokumentacji pracodawcy, może zostać zaliczony do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, jeśli istnieją rozbieżności między zeznaniami świadków a zaświadczeniem pracodawcy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, nie przeprowadzając samodzielnie dowodu z zeznań świadków i przesłuchania strony, a zamiast tego opierając się na opinii ZUS i nieprawidłowo oceniając dowody. Okres pracy, nawet jeśli nie w pełni udokumentowany przez pracodawcę, powinien zostać oceniony przez organ w kontekście całego zebranego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków, a nie odrzucony na podstawie opinii ZUS czy rozbieżności z niepełnym zaświadczeniem pracodawcy.
Stan faktyczny
Skarżący J. B. ubiegał się o zasiłek przedemerytalny. Organy odmówiły przyznania zasiłku, nie zaliczając do wymaganego stażu pracy okresu zatrudnienia w Nadleśnictwie w latach 1970-1971, który skarżący próbował udokumentować zaświadczeniem pracodawcy (nieprecyzyjnym co do dniówek) oraz zeznaniami świadków. Organy uznały te dowody za niewiarygodne z powodu rozbieżności z zaświadczeniem pracodawcy i opinii ZUS, która stwierdziła brak podstaw do zaliczenia tego zatrudnienia z powodu braku wiarygodnych zeznań świadków. Skarżący wniósł skargę do sądu, kwestionując odmowę zaliczenia tego okresu.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Orłowska Sędziowie : WSA: Alina Dominiak (spr.) Asesor WSA: Krzysztof Retyk Protokolant: Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody z dnia 19 października 2001 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 13 września 2001 r. nr [...] Decyzją z dnia 19 października 2001 r. nr [...] Wojewoda, powołując się na art. 6 c ust. 2 pkt 2 , art. 23, art. 24 ust. 2 i ust. 4 , art. 37 j, art. 37 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 13.09.2001 r. nr [...], którą orzekł on o odmowie przyznania J. B. zasiłku przedemerytalnego od dnia 15 lipca 2001 r. W uzasadnieniu wskazał, że J. B. został zarejestrowany w dniu 7.07.2000 r. jako osoba spełniająca warunki ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Na podstawie przedłożonych dokumentów organ I instancji uznał, że ma on okres uprawniający do zasiłku wynoszący 28 lat, 9 miesięcy i 10 dni, z czego ok.22 lata to wykonywanie pracy w warunkach szczególnych. Bezpośrednio przed rejestracją w powiatowym urzędzie pracy - od dnia 1.03.1996 r. do 29.06.2000 r. - J. B. prowadził działalność gospodarczą. Decyzją z dnia 18.07.2000 r. J. B. został uznany za bezrobotnego i przyznano mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 15.07.2000 r. na okres 12 miesięcy. W dniu 28.09.2000 r. J. B. złożył wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego przez doliczenie do już ustalonego stażu pracy okresu zatrudnienia w Nadleśnictwie [...]. Dołączył zaświadczenia stwierdzające brak dokumentacji umożliwiającej byłemu pracodawcy określenie zatrudnienia w dniówkach i określające jedynie ilość przepracowanych godzin w okresie luty- lipiec 1971 r. na stanowisku "dorywczego pracownika leśnego". Prośbę ponowił w dniu 27.06.2001 r. wnosząc o doliczenie do łącznego stażu pracy okresu pracy od dnia 2.05.1970 r. do dnia 31.07.1971 r. w Nadleśnictwie [...], załączając swoje oświadczenie o braku dokumentów w kwestii zatrudnienia oraz zeznania dwóch świadków, potwierdzających jego pracę. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku ( na skutek uchylenia pierwszej decyzji przez organ II instancji) Starosta decyzją z dnia 13.09.2001 r. orzekł o odmowie przyznania stronie zasiłku przedemerytalnego wskazując w uzasadnieniu, że do okresu uprawniającego do zasiłku nie zaliczono okresu zatrudnienia, potwierdzonego zeznaniami świadków. Rozpatrując odwołanie J. B. od tej decyzji wzięto pod uwagę treść art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który stanowi, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. J. B. już w dniu rejestracji udokumentował okres uprawniający do zasiłku dla bezrobotnych w wymiarze 28 lat 9 miesięcy i 10 dni, z czego ok. 22 lata wykonywania prac w szczególnych warunkach. Okresu zatrudnienia w Nadleśnictwie [...] w okresie od dnia 2.05.1970 r do 31.07.1971 r. potwierdzonego oświadczeniem strony o braku dokumentów w kwestii zatrudnienia i zeznaniami dwóch świadków nie można uznać za dostatecznie i wiarygodnie udokumentowane w świetle całego materiału dowodowego i zaliczyć do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, ponieważ strona nie dysponuje innymi dowodami w sprawie, a świadkowie nie uwiarygodnili swoich zeznań innymi dokumentami, a przede wszystkim są one sprzeczne z zaświadczeniami wystawionymi przez Nadleśnictwo [...]. Strona i świadkowie stwierdzają, że była to praca stała, w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 2.05.1970 r. do 31.07.1971 r. , zaś były pracodawca na podstawie posiadanej dokumentacji stwierdził, że J. B. pracował jako dorywczy pracownik leśny w okresie luty - lipiec 1971 r. Organ I instancji zwrócił się do organu emerytalno -rentowego o wyrażenie opinii w kwestii możliwości uznania przedmiotowego okresu pracy strony za udokumentowany w świetle przepisów emerytalno - rentowych . ZUS w piśmie z dnia 10.09.2001 r. stwierdził, że brak jest podstaw do zaliczenia tego zatrudnienia do stażu pracy strony z powodu braku wiarygodnych zeznań świadków. W tym stanie rzeczy organ zatrudnienia nie uwzględnił zeznań świadków i nie doliczył pracy J. B. w Nadleśnictwie [...] do okresu uprawniającego do zasiłku . Zatem nie spełnia on warunków do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, ponieważ nie udokumentował dostatecznie i wiarygodnie 30 - letniego uprawniającego do zasiłku , choć spełnia warunek ponad 15 lat wykonywania prac w warunkach szczególnych. Organ II instancji wziął także pod uwagę przepis art. 37 1 ust. 1 znowelizowanej ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu umożliwiający zaliczenie do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego okresu aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych . J. B. pobierał zasiłek dla bezrobotnych w okresie od dnia 15.07.2000 r. do dnia 14.07.2001 r. , jednak doliczenie 12 miesięcy pobierania zasiłku do łącznego stażu pracy daje w przypadku J. B. okres uprawniający do zasiłku przedemerytalnego w wymiarze 29 lat, 9 miesięcy i 10 dni i w dalszym ciągu nie ma podstaw do przyznania stronie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Skargę na powyższą decyzję wniósł J. B. Wskazał, że nie zaliczono mu okresu pracy w Nadleśnictwie [...] w okresie od 2.05.1970 r. do 31.07.1971 r. Dostarczył dokumenty że przepracował 28 lat , 9 miesięcy i 10 dni oraz świadectwo, że w 1971 r. pracował w poszczególnych miesiącach ze wskazaniem liczby przepracowanych godzin, ponieważ Nadleśnictwo [...] nie posiada dokumentów by ten czas pracy podać w dniówkach, wobec czego zaświadczenie zostało wystawione według listy płac. Rejonowy Urząd Pracy w S. nie zaliczył tego okresu bo zażądał przeliczenia go na dniówki. W tej sytuacji dowiedział się, że można to udokumentować zeznaniami świadków , z którymi się pracowało w tym czasie. Urząd Pracy po konsultacji z ZUS nie uznał tego okresu z uwagi na rozbieżność zeznań świadków z zaświadczeniem z Nadleśnictwa. Wojewoda także odmówił zaliczenia wskazywanego okresu uzasadniając to rozbieżnością zeznań świadków i zaświadczenia. Skarżący stwierdził, że w tej sytuacji nie wie, kto może dokonać przeliczenia czasu pracy w okresie od lutego 1971 r. do lipca 1971 r. - zakład pracy odmówił - a decyzja, w której nie zaliczono mu tego okresu pracy, jest dla niego krzywdząca. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z ówcześnie obowiązującym przepisem art. 37j ust.lustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz.56 ze zm.), zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje -zgodnie z treścią art. 37 1 ust. 1 ustawy na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy łub w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniła warunki do ich nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku. Zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 3-6 i ust. 2 pkt 2-4( art. 37 1 ust. 2 ustawy). Organy administracji ustaliły, że skarżący legitymował się niespornym okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 28 lat, 9 miesięcy i 10 dni oraz że należy mu doliczyć do tego okresu czas aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych - 12 miesięcy, co daje łącznie 29 lat, 9 miesięcy i 10 dni. Spornym okresem był czas od dnia 2.05.1970 r. do 31.07.1971 r. , a szczególnie problematyczny był okres od lutego do lipca 1971 r. Wskazać należy, że okresy zaliczanie do okresu uprawniającego do zasiłku na podstawie przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie są identyczne z innymi okresami zatrudnienia zaliczalnymi w konkretnych sprawach do emerytury. Tak wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu niepublikowanego wyroku z dnia 11 września 1998 r. sygn. akt II SA 898/98 , a Sąd w składzie orzekającym pogląd ten podziela. Zgodnie z art. 24 ust. 2 tej ustawy , okresem uprawniającym do zasiłku są okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz okresy, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5. Do okresu uprawniającego do zasiłku zalicza się również inne okresy, wymienione w art. 24 ust. 4 ustawy. Organy administracji nie poczyniły samodzielnych ustaleń, czy praca skarżącego w okresie od lutego 1971 r. do lipca 1971 r. - także z racji rozmiaru tej pracy , w myśl wyżej cytowanych przepisów, jest okresem zaliczalnym do okresu uprawniającego do zasiłku, mimo że wykonywanie tej pracy było niewątpliwe i stwierdzone zaświadczeniem wydanym przez zakład pracy skarżącego . Nieprawidłowe i niedopuszczalne było oparcie zaskarżonej decyzji na "opinii" ZUS w kwestii możliwości uznania przedmiotowego okresu pracy za udokumentowany w świetle przepisów emerytalno - rentowych - zarówno z tego względu, że okresy zaliczalne do okresu uprawniającego do zasiłku nie są identyczne z okresami zatrudnienia z innymi okresami zaliczalnymi w konkretnych sprawach do emerytury, jak i z tego względu, że stanowisko ZUS nie może decydować o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Zeznania świadków, oceniane przez organy obu instancji nie były składane przed tymi organami, lecz w ZUS- ie. W ten sposób ZUS zadecydował pośrednio nawet o sposobie oceny zeznań świadków, co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji : "ZUS wyraził swój pogląd (...) stwierdzając, iż brak podstaw do zaliczenia tego zatrudnienia do stażu pracy strony z powodu braku wiarygodnych zeznań świadków. W tym stanie rzeczy organ zatrudnienia nie uwzględnił zeznań świadków i nie doliczył pracy strony w Nadleśnictwie [...] do okresu uprawniającego do zasiłku". Nie znajdujące oparcia w przepisach kpa jest też stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że "świadkowie nie uwiarygodnili swoich zeznań innymi dokumentami"- bowiem świadkowie nie mają obowiązku udowadniania czy uwiarygodniania prawdziwości swoich zeznań. Rzeczą organów w sprawie niniejszej było przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków czy także z przesłuchania J. B. w charakterze strony na okoliczność jego pracy w Nadleśnictwie [...] i dokonanie oceny tych zeznań łącznie z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały powyższe wywody na względzie. Stwierdzić trzeba, że organy administracji naruszyły w niniejszej sprawie przepisy art. 6,7, 8, 77 § 1 k.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło