II SA/Gd 377/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia 16 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 21 marca 2011 r. J. S. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Wojewody P. z dnia 16 lutego 2011 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty G. z dnia 22 grudnia 2010 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi "A" Sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w G. pozwolenia na budowę gazociągu [...] z przyłączem gazu [..] do budynku mieszkalnego na działce nr [...] i [..] przy ul. [...] w miejscowości P., gm. P. W skardze zwarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony zdaniem skarżącego niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku położenia przez inwestora gazociągu na nieruchomości wspólnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Jak wskazuje art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W literaturze przedmiotu dominuje pogląd, iż wskazane przez stronę we wniosku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może ograniczyć się do samego wywodu, lecz wskazywać powinno konkretne okoliczności pozwalające uznać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 r., s. 206 uw. 10). Z kolei z dorobku orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (tak np. postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OZ 779/09, Lex nr 552417). W tym miejscu podkreślić należy, że to wnioskodawca zobowiązany jest do wskazania we wniosku okoliczności, które przekonają sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, zaś twierdzenia zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, by wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Istotne jest również, że przez szkodę majątkową lub niemajątkową o której mowa w art. 61 § 1 i 3 P.p.s.a. a której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego należy rozumieć sytuację, gdy zachodzi ryzyko utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Skarżący w żaden sposób nie wykazali zaistnienia w tej sprawie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji z dnia 16 lutego 2011 r. Nie wynikają one również z całokształtu argumentacji przedstawionej w skardze z dnia 21 marca 2011 r. Okoliczności przedstawione przez skarżącego będą bowiem stanowiły przedmiot badania przez Sąd zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w głównym nurcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 16 lutego 2011 r. w którym ograniczono się do twierdzenia, iż zachodzą w sprawie przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. bez wskazania podstaw do takiego przyjęcia czynią wniosek niezasadnym. Jeszcze raz należy podkreślić, że samo powołanie się na okoliczność, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia rodzi pewne skutki prawne, nie daje podstawy do ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 P.p.s.a. ponieważ nie jest tożsame z wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do usunięcia skutków. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.