II SA/Gd 377/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi P K na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutu dotyczącego prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę. Będąca przedmiotem niniejszej sprawy skarga P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 kwietnia 2017 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego - decyzją z dnia 2 grudnia 2013 r., nr [..], nakazał skarżącemu rozebrać wybudowany w warunkach samowoli budowlanej, na terenie działki nr [..] w Z., parterowy obiekt budowlany nietrwale związany z gruntem. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 14 stycznia 2014 r., nr [..]. Po stwierdzeniu, podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 8 października 2014 r., że orzeczony nakaz rozbiórki nie został przez zobowiązanego wykonany, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 12 października 2015 r. wystosował do skarżącego upomnienie ze wskazaniem, że w razie niewykonania obowiązku w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania zostanie wszczęte przeciwko zobowiązanemu postępowanie egzekucyjne. Upomnienie to, z uwagi na dwukrotne jego awizowanie (w dniach 15 i 23 października 2015 r.), zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na podstawie art. 44 k.p.a. W dniu 6 września 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystawił tytuł wykonawczy nr [..] w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku określonego w decyzji z dnia 2 grudnia 2013 r. Przesyłka zawierająca ten tytuł wykonawczy, z uwagi na jej dwukrotne awizowanie (w dniach 12 i 20 września 2016 r.), została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Pismem datowanym na 12 marca 2012 r., które wpłynęło do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w dniu 3 lutego 2017 r., skarżący złożył zarzut do prowadzonej egzekucji administracyjnej wskazując, że prosi o jej wstrzymanie z uwagi na jego chorobę, skutkującą półrocznym zwolnieniem oraz jego niepełnosprawnością określoną w orzeczeniu o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze stycznia 2017 r. Niezależnie od tego zarzutu, w piśmie z dnia 2 stycznia 2017 roku, skarżący złożył również wniosek o zawieszenie postępowania dotyczącego nakazu rozbiórki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego - postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r., nr [..], wydanym na podstawie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619) – dalej w skrócie jako "ustawa", oddalił zarzut zgłoszony przez skarżącego. Uzasadniając wydane postanowienie organ stwierdził, że skarżący w swoim piśmie datowanym na 12 marca 2012 r. nie wskazał żadnego z zarzutów wymienionych w art. 33 § 1 ustawy, do którego mógłby się odnieść merytorycznie. Przedstawienie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności nie jest bowiem zarzutem w rozumieniu art. 33 ustawy. Organ wyjaśnił też, że obowiązek dokonania rozbiórki nie jest ściśle związany z osobą, na której ciąży. Wobec czego nakaz rozbiórki może wykonać inna osoba, wyznaczona przez zobowiązanego. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wskazując, że obiekt, który ma rozebrać, nie stanowi jakiegokolwiek zagrożenia budowlanego oraz dla ludzi i środowiska a wystąpienie jego niepełnosprawności powinno skutkować odroczeniem terminu wykonania rozbiórki. Wskazał też na treść art. 33 § 1 pkt 2 ustawy. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 k.p.a. i w związku z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.) – dalej w skrócie jako "ustawa", Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżone postanowienie w całości i stwierdził brak podstaw do rozpatrzenia zarzutu sformułowanego w piśmie skarżącego datowanym na dzień 12 marca 2012 r. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego określonego w tytule wykonawczym nr [..] z dnia 6 września 2016 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że stosownie do treści art. 27 § 1 pkt 9 ustawy, zobowiązanemu przysługuje prawo zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w terminie 7 dni od doręczenia mu tytułu wykonawczego. W niniejszej sprawie tytuł wykonawczy doręczono prawidłowo na adres zobowiązanego - w trybie art. 44 k.p.a., w dniu 26 września 2016 r., o czym świadczą stemple pocztowe i adnotacje na kopercie nadania przesyłki za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Termin do zgłoszenia zarzutów upływał zatem w dniu 3 października 2016 r., natomiast przesyłkę z zarzutem skarżący nadał w urzędzie pocztowym w dniu 1 lutego 2017 r., tj. z uchybieniem terminu do jego zgłoszenia. We wniesionej do Sądu skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżący wskazał, że jego pismo błędnie opatrzone datą 12 marca 2012 r. zostało wysłane prawidłowo w dniu 1 lutego 2017 r. tj. z zachowaniem siedmiodniowego terminu na złożenie zarzutu, gdyż korespondencję od organu odebrał dnia 25 stycznia 2017 r. Na tej podstawie skarżący wniósł o "przywrócenie postępowania związanego z przedmiotowym zarzutem". Skarżący wniósł jednocześnie o uznanie zasadności zgłoszonych przez niego zarzutów, tj.: - zarzutu z art. 33 § 1 pkt 2 ustawy - wskazując na zły stan swojego zdrowia, złożony wniosek o dopuszczenie możliwości zabudowy jego działki w nowo powstającym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz wejście w życie zmiany ustawy Prawo budowlane dopuszczającej zabudowę parterowymi wolno stojącymi budynkami gospodarczymi o powierzchni do 35 m2; - zarzutu z art. 33 § 1 pkt 8 ustawy – wskazując, że orzeczony nakaz rozbiórki jest zbyt uciążliwym środkiem egzekucyjnym w chwili kiedy powstaje nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu a z uwagi na fakt pozytywnej opinii przyrodniczej dla przedmiotowego terenu i występowania w sąsiedztwie zabudowy rekreacyjnej i siedliskowej egzekucja w niniejszej sprawie nie jest celowa ani dopuszczalna i może narazić na znaczne nieodwracalne straty finansowe. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i podkreślając, że tytuł wykonawczy, od doręczenia którego biegnie siedmiodniowy termin do zgłoszenia zarzutów, został przekazany zobowiązanemu, w trybie art. 44 k.p.a., w dniu 26 września 2016 r. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. 2016 r., poz. 1066). W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1066 ze zm.) - dalej określanej w skrócie jako "p.p.s.a.", sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddane zostało postanowienie Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia 25 kwietnia 2017 r., wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 k.p.a. i w związku z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy. Postanowieniem tym organ odwoławczy uchylił zaskarżone postanowienie organy I instancji i stwierdził brak podstaw do rozpatrzenia zarzutu sformułowanego w piśmie skarżącego datowanym na dzień 12 marca 2012 r. uznając, że skarżący zgłosił zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego określonego w tytule wykonawczym nr [..] z dnia 6 września 2016 r. po terminie określonym w art. 27 § 1 pkt 9 ustawy. W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie organu II instancji jest prawidłowe. Zgodnie bowiem z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy, zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego mogą być wnoszone tylko w terminie 7 dni od dnia otrzymania przez zobowiązanego tytułu wykonawczego, który zawiera pouczenie o tym uprawnieniu. Z akt niniejszej sprawy wynika natomiast, że tytuł wykonawczy - zawierający stosowne pouczenie dla zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego - został doręczony skarżącemu w dniu 26 września 2016 r. Powyższego doręczenia dokonano prawidłowo na adres zobowiązanego w trybie art. 44 k.p.a., zastosowanego w tym postępowaniu na podstawie art. 18 ustawy. Zgodnie z art. 42 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (§ 1); pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§ 2); w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§ 3). Z art. 43 k.p.a. wynika zaś, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi; o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Stosownie natomiast do art. 44 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a., operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1); zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2); w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3); doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Ze stempli pocztowych i adnotacji doręczyciela uczynionych na kopercie zawierającej tytuł wykonawczy wystawiony dla skarżącego wynika, że z powodu niemożności doręczenia tej przesyłki skarżącemu w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a., przesyłkę pozostawiono przez okres 14 dni w placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego w dniu 12 września 2016 roku. Następnie – z uwagi na niepodjęcie tej przesyłki w ww. terminie, w dniu 20 września 2016 roku pozostawiono powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Ponieważ w tym terenie skarżący przesyłki nie odebrał, została ona zwrócona do nadawcy w dniu 28 września 2016 roku. Mając powyższe na uwadze, zasadnie organ II instancji uznał, że tytuł wykonawczy został skarżącemu skutecznie doręczony w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 26 września 2016 roku. Termin do zgłoszenia zarzutów upływał zatem skarżącemu – zgodnie z treścią art. 27 § 1 pkt 9 ustawy, w dniu 3 października 2016 r., natomiast przesyłkę z zarzutem – co jest w sprawie bezsporne, skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w dniu 1 lutego 2017 r., tj. z uchybieniem terminu do jego zgłoszenia. Należy przy tym wyjaśnić, że wskazana przez skarżącego w skardze "korespondencja od organu", którą skarżący odebrał dnia 25 stycznia 2017 r., było to pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 stycznia 2017 roku, a nie tytuł wykonawczy. Zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada zatem prawu. Organ II instancji prawidłowo przyjął bowiem, że zarzut zawarty w piśmie datowanym na 12 marca 2012 roku skarżący zgłosił po terminie, a zatem brak było podstaw do jego merytorycznego rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.