II SA/Gd 380/05
WyrokWSA w Gdańsku2006-02-01
Skład orzekający: Andrzej Przybielski, Barbara Skrzycka-Pilch, Katarzyna Krzysztofowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zasiłek celowy przyznany z pomocy społecznej osobie, która poniosła straty w wyniku klęski żywiołowej, ma na celu rekompensatę wszystkich poniesionych szkód, czy jedynie pomoc w przezwyciężaniu trudności?Ratio decidendi
Zasiłek celowy przyznawany z pomocy społecznej osobie, która poniosła straty w wyniku klęski żywiołowej, ma charakter fakultatywny i nie służy rekompensacie wszystkich poniesionych szkód, lecz jedynie pomocy w przezwyciężaniu trudności wynikających ze zdarzenia losowego. Jego wysokość zależy od możliwości finansowych ośrodka pomocy społecznej.Stan faktyczny
Skarżąca M.J. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o przyznaniu jej zasiłku celowego w kwocie [...] zł na potrzeby bieżące powstałe w wyniku powodzi. Skarżąca kwestionowała wysokość przyznanej pomocy, wskazując na inne przyczyny zalania mieszkania oraz zły stan techniczny budynku. Organy administracji wyjaśniły, że zasiłek celowy nie jest odszkodowaniem, a jego wysokość zależy od możliwości finansowych ośrodka.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch, Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz, Protokolant Agnieszka Szczepkowska, po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2006na rozprawie sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.
II SA/Gd 380/05
UZASADNIENIE
Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie decyzją z dnia [...] września 2001 r., na podstawie art. 10 ust 1 pkt 2, art. 32 ust 1, 3 i 4a oraz art. 43 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (jedn. tekst Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) przyznał M.J. pomoc pieniężną w postaci zasiłku celowego w kwocie [...] zł. z przeznaczeniem na potrzeby bieżące powstałe w wyniku zdarzenia losowego "Powódź 2001". Pomoc tą przyznano na dofinansowanie kuchni gazowej oraz remont pieca.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że przyznana pomoc pieniężna jest konsekwencją szkód powstałych podczas powodzi z dnia 9 lipca 2001 r.
M.J. wniosła odwołanie do tej decyzji, w którym wskazała, że "biorąc pod uwagę inne przyczyny, czy zaniedbania, które spowodowały tak fatalny stan zajmowanego przez nią mieszkania, to ma ona obiekcje, co do pobrania i wydatkowania należnych jej kwot na określone cele." Odwołująca się wywodziła, że przedsiębiorstwo gospodarki komunalnej w dalszym ciągu nie wykonało żadnych prac w zakreślonych przez siebie terminach. Odwołująca się kwestionowała treść zaświadczeń wydanych jej w toku postępowania administracyjnego, określających zakres uszkodzeń oraz przyczyn i konsekwencji zalania jej mieszkania.
Ponadto wywodziła, że jedną z przyczyn zalania jej mieszkania był zły stan techniczny budynku, wobec czego powinny być jej przyznane świadczenia w wyższym zakresie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, nie uwzględniając tego odwołania, w dniu [...] października 2002 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jej rozstrzygnięcia.
Organ odwoławczy wskazał, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że M.J. jest osoba bezrobotną,, prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe z dwoma synami. Dochód rodziny stanowią alimenty i zasiłek rodzinny w łącznej kwocie [...] zł. Skarżąca zajmuje mieszkanie na poddaszu, adaptowane ze strychu, które to mieszkanie podczas ulewnych deszczy w lipcu 2001 r. zostało poważnie zalane. Pracownik socjalny uznał, że w pierwszej kolejności należy mieszkanie wysuszyć, do czego niezbędne było wyremontowanie pieca akumulacyjnego i zakup kuchenki gazowej. Ponadto zobowiązano wnioskodawczynię do zgłoszenia w Zarządzie Budynków Komunalnych konieczności naprawy dachu, aby można było przeprowadzić niezbędny remont mieszkania. W następnej kolejności zaplanowano, po przedstawieniu przez stronę rachunku za energię elektryczną, pomoc w jego opłaceniu oraz pomoc w wykonaniu remontu mieszkania. W tym celu na pierwszy etap prac remontowych przyznano odwołującej się zasiłek celowy w wysokości [...] zł.
Organ administracji wyjaśnił również M. J., że zasiłek pieniężny ze środków pomocy społecznej, przyznany w związku z nadzwyczajnymi ulewami nie ma na celu rekompensaty wszystkich strat poniesionych przez stronę, gdyż nie jest on formą odszkodowania, a służy jedynie pomocy w przezwyciężaniu trudności, jakie powstały w wyniku zdarzenia losowego. Jest to świadczenie fakultatywne, którego wysokość zależy między innymi od możliwości finansowych ośrodka pomocy społecznej.
M.J. wniosła skargę do Sądu, w której, poza odwołaniem się do skarg wniesionych w sprawach II SA/Gd 500 i 501/02, tj. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołań, zarzuciła, że organy obydwu instancji poprzez uciążliwe i długotrwałe działania na szkodę obywatela nie udzielają mu należnej pomocy. W ocenie skarżącej pomoc społeczna "jest wyrazem respektowania zasady subsydiarności, tz. pomoc otrzymuje się wówczas, gdy nie można, czy też nie potrafi się rozwiązać swoich problemów". Takiej pomocy jej nie przyznano, wobec czego trudno jest mówić o merytorycznym rozpatrzeniu sprawy.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wskazał dodatkowo, że z informacji przedłożonej przez Dyrektora MOPR wynika, że ogólnie na pomoc dla osób poszkodowanych powodzią z lipca 2001 r. przeznaczono kwotę 140 000 zł. Z kwoty tej przyznano zasiłki dla 242 rodzin, z których zdecydowana większość otrzymała zasiłki celowe w kwocie 1000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Powołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia obowiązujący wówczas przepis art. 32 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (jedn. tekst Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) stanowił, że w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może zostać przyznany zasiłek celowy z pomocy społecznej.
2. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów leków i leczenia, remontu mieszkania, opału i odzieży, pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu, a także kosztów pogrzebu.
3. Zasiłek celowy może być przyznany również osobie i rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego.
4. Zasiłek celowy może być przyznany także osobie lub rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej.
4a. Zasiłek celowy, o którym mowa w ust. 3 i 4, może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi.
Z przytoczonej wyżej normy prawnej wynika w sposób jednoznaczny, że zasiłek celowy z pomocy społecznej przyznawany osobie, która poniosła straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej ma charakter fakultatywny i nie ma na celu rekompensaty wszystkich szkód, jakie poniosła konkretna osoba (rodzina).
W decyzji organu odwoławczego wyjaśniono, w oparciu o dane dotyczące środków finansowych przyznanych gminie na likwidację skutków powodzi z lipca 2001 r., że ponad 90% rodzin otrzymało zasiłki celowe w wysokości 1000 zł. W tej sytuacji brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, iż świadczenie pieniężne, jakie otrzymała skarżąca ustalono w zbyt małej wysokości.
Na marginesie wskazać należy, że odrębną kwestią podniesioną w odwołaniu i w skardze jest zagadnienie dotyczące nienależytego stanu dachu budynku, stanowiącego własność gminy, w którym skarżąca zamieszkuje na podstawie umowy najmu.
Roszczenia z tym związane, które mogą być kierowane do wynajmującego w związku z nienależytym stanem technicznym budynku są odrębną kwestią. Mają one charakter cywilno – prawny i mogą być dochodzone wyłącznie w postępowaniu przed sądem powszechnym, a nie przed organami administracji publicznej, właściwymi w sprawach pomocy społecznej.
Jeżeli skarżąca oceniała, że określony w decyzji cel, na jaki należy przeznaczyć te środki jest nieaktualny, to nic nie stało na przeszkodzie złożeniu wniosku o zmianę decyzji w tym zakresie w trybie art. 154 k.p.a.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło