II SA/Gd 380/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 marca 2010 r., sygn. akt [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. J. R. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 5 marca 2010 r. w przedmiocie uchwalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z częścią usługowo – hotelową, parkingami, basenem na dachu budynku oraz budowie infrastruktury technicznej i drogowej na działkach nr [..], [...], [...] i [..] oraz wjazdu na działki nr [...] i [...] położonych w J. W skardze zwarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który jednak nie zawierał żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Rozpatrując wniosek J. R. i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Wymieniony przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Możliwość udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej jest uzależniona od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków ich wykonania. "Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" są przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie i dotyczyć muszą podmiotu skarżącego. Wskazać należy, że skarżąca, a to na niej ciążył ten obowiązek, nie uprawdopodobniła poniesienia jakiejkolwiek szkody ani też trudnych do odwrócenia skutków, w związku z zaskarżoną decyzją ani innymi decyzjami pozostającymi w granicach sprawy. Podkreślić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania w ogóle nie został przez skarżącą uzasadniony i to pomimo korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Samo zaś złożenie takiego wniosku nie nakłada na Sąd obowiązku analizowania z urzędu i oceny co do spełnienia kryteriów, o których mowa w przytoczonym wyżej przepisie. Z uwagi zatem na nieuprawdopodobnienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, Sąd uznał przedmiotowy wniosek za niezasadny. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.