II SA/Gd 383/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości gruntowej w terminie postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 14 marca 2013 r., nr [[...]] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 21 maja 2012 r. zobowiązującą A. do uiszczenia opłat za niezagospodarowanie w terminie dwóch nieruchomości gruntowych w wysokości 49 290, 60 zł. A. wniosła skargę na decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo, jakie uiszczenie opłaty spowoduje dla powodzenia procesu inwestycyjnego prowadzonego przez skarżącą na nieruchomości. Wnioskująca złożyła do Sądu również drugą skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 marca 2013 r., nr [[...]] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 24 kwietnia 2012 r. zobowiązującą A. do uiszczenia opłat za niezagospodarowanie w terminie dwóch nieruchomości gruntowych w wysokości 186 512, 40 zł i 170 777,40 zł. W sprawie tej również złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sprawę tą zarejestrowano pod sygnaturą II S.A./Gd 382/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a, istotą ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Przepis ten zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe unormowanie zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Z przedłożonej przez skarżącą dokumentacji wynika, że skarżąca pod koniec czerwca 2013 r. posiadała środki finansowe w wysokości 132 417 zł. Wysokość tych środków umożliwiała uiszczenie opłaty w kwocie 49 290, 60 zł. Skarżąca nie wykazała by uiszczenie opłaty narażało ją na szkodę lub powodowało skutki trudne do odwrócenia. Stan środków finansowych i sytuacja majątkowa spółki zostały przez Sąd uwzględnione w sprawie II S.A./Gd 382/13, w której Sąd wstrzymał wykonanie decyzji nakładającej na skarżącą obowiązek uiszczenia opłat w wysokości 186 512, 40 zł i 170777,40 zł. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonanie zaskarżonej decyzji.