II SA/Gd 3855/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżone postanowienie, ustala, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane, zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej T. N. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2000 r. Miejski Inspektor Sanitarny uzgodnił decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie linii tramwajowej. Decyzją z dnia 5 września 2000 r. Prezydent Miasta ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Na skutek odwołania wniesionego przez właścicieli nieruchomości położonych wzdłuż projektowanej linii tramwajowej Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 5 grudnia 2000 r. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego podniesiono m.in., że został naruszony art. 10 § 1 k.p.a., gdyż nie zapewniono osobom uznanym za strony czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym nie doręczając im postanowień zapadłych w jego tok. Pismem z dnia 4 kwietnia 2001 r. Urząd Miasta w B. wystąpił do Miejskiego Inspektora Sanitarnego o ponowne uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zastrzegając, aby uzgodnienia miały formę postanowienia i zostały doręczone wszystkim stronom postępowania. Miejski Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu wniosku Urzędu Miasta w B. wydał w dniu 17 kwietnia 2001 r. postanowienie, w który twierdził, że wydane w sprawie postanowienie z dnia 1 sierpnia 2000 r. "nie utraciło swojej ważności i jest nadal aktualne" Postanowienie z dnia 17 kwietnia 2001 r. zostało doręczono czterdziestu ośmiu podmiotom, w tym trzydziestu pięciu osobom fizycznym. Zażalenie od powyższego postanowienia wywiedli, powołując się na to, że są właścicielami nieruchomości położonych przy ulicach [...] i [...], T. N., J. M., E. M., H. S., M. S., W. S., D. H.-B., M. B., U. B. oraz B. S. Rozpoznając wskazane zażalenie [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 5 października 2001 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Swoje postanowienie organ odwoławczy doręczył osobom, które wniosły zażalenie oraz Urzędowi Miasta i Miejskiemu Inspektorowi Sanitarnemu. Skargę na postanowienie z dnia 5 października 2001 r. wnieśli T. N., J. M., E. M., H. S., M. S., W. S. oraz D. H.-B. W skardze skarżący podnieśli, iż organ drugiej instancji nie odniósł się do ich strzeżeń i uwag zgłoszonych w wywiedzionym zażaleniu na postanowienie Miejskiego Inspektora Sanitarnego. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargi D. H.-B., E. M., H. S., M. S., W. S. i J. M., gdyż skarżący nie uiścili wpisu mino wezwania do jego uiszczenia. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o ustępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i wstępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę T. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, lecz nie z powodów w niej wskazanych. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo każdy kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny ma oparcie w przepisach prawa materialnego. Z kolei w postępowaniu odwoławczym, zgodnie z modelem przyjętym w Kodeksie postępowania administracyjnego, ma miejsce ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie tylko rozpatrzenie zarzutów podniesionych w środku odwoławczym. Z tego wynika, że krąg podmiotów, mających przymiot strony w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jaki i przed organem drugiej instancji, musi być ten sam. W rozpoznawanej sprawie organ drugiej instancji przeprowadził postępowanie odwoławcze tylko z udziałem osób, które wniosły zażalenie na postanowienie Miejskiego Inspektora Sanitarnego z dnia 17 kwietnia 2001 r. Tylko tym osobom doręczył bowiem podjęte przez siebie postanowienie. Postanowienie organu drugiej instancji nie zostało natomiast doręczone pozostałym podmiotom, którym doręczono postanowienie organu pierwszej instancji. Nie zostało ono doręczone nawet tym osobom, które, tak jak wnoszący zażalenie, mieszkają przy ulicach [...] i [...] (T. i H. B., J. G., U. K.). Co więcej, uczyniono tak mimo wyraźnego wskazania Samorządowego Kolegium Odwoławczego, aby postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zostało doręczone wszystkim stronom postępowania. W związku z tym należy stwierdzić, że w postępowaniu odwoławczym nie brały udziału wszystkie strony postępowania. W postępowaniu odwoławczym naruszono zatem przepisy postępowania dające podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podstawą wznowienia postępowania jest sytuacja, w której strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W konsekwencji, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, istnieje podstawa do uwzględnienia skargi i to bez względu na to, jaki wpływ wykazane uchybienie miało na wynik postępowania. Skoro zaskarżone postanowienie zostało podjęte z naruszeniem prawa, dającym podstawę do wznowienia postępowania, to zgodnie z art. 119 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa mogła być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli, jak stanowi o tym art. 120 powołanej ustawy, na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy powołanych przepisów uchylił zaskarżone postanowienie. Wobec uwzględnienia skargi, stosownie do art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy doręczy wydane przez siebie ustanowienie wszystkim stronom postępowania, mając na uwadze, że stronami tymi winny być te same podmioty, które występowały w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Wobec powyższego przedwczesne jest ocenianie zarzutów skargi. Zarzuty te będą mogły być ocenione po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu przed organem administracji.