II SA/Gd 386/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. J.-K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki budowli ziemnej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem zawartym w skardze, a następnie złożonym na formularzu PPF w dniu 5 września 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżąca I. J.-K. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopie: (-) decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 rok; (-) decyzji ZUS z dnia 5 marca 2016 r. o waloryzacji emerytury; (-) orzeczenia z dnia 28 lipca 2015 r. o stopniu niepełnosprawności; (-) faktury z dnia 10 czerwca 2016 r. za zakup leków; (-) karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 26 czerwca 2015 r.; (-) dokument potwierdzający stan zdrowia wystawiony w dniu 26 kwietnia 2016 r. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca posiada nieruchomość rolną (byłe gospodarstwo rolne) o powierzchni 3,96 ha, zabudowaną budynkiem gospodarczym, w którym zamieszkuje, prowadzi sama gospodarstwo domowe, jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, wymaga wsparcia w samodzielnej egzystencji (pomocy w zakupach, dojazdach do lekarzy), utrzymuje się z emerytury w kwocie 759,13 zł netto miesięcznie, osiągany dochód w całości przeznacza na zaspokojenie swoich podstawowych potrzeb życiowych, w tym na opłaty za energię elektryczną (125-175 zł miesięcznie), gaz (18 zł miesięcznie), wywóz nieczystości (12,5 zł miesięcznie), podatek (38,25 zł miesięcznie), telefon i telewizję (150 zł), zakup niezbędnych leków (243,06 zł), zakup środków czystości i żywności, a mimo to – jak wskazała – żyje "na granicy zadłużenia", regulując opłaty w miarę swoich możliwości, korzysta z pomocy sąsiadów w wyżywieniu (obiady). Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów, uznając je za wystarczające do dokonania oceny sytuacji finansowej skarżącej. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.