II SA/Gd 390/09

PostanowienieWSA w Gdańsku2010-03-22

Skład orzekający: sędzia NSA Zdzisław Kostka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie, w tym ustanowienia adwokata zamiast radcy prawnego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca, która utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, wykazała spełnienie warunków do przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie. Na mocy art. 246 § 1 pkt 1 PPSA przyznano jej prawo pomocy, uwzględniając wniosek o ustanowienie adwokata, zgodnie z art. 245 § 2 PPSA, który dopuszcza ustanowienie tylko jednego profesjonalnego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżąca J. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy przyznał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego. Skarżąca wniosła sprzeciw, domagając się ustanowienia adwokata i rezygnując z usług radcy prawnego. Sąd rozpoznał sprawę po wniesieniu sprzeciwu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewody z dnia 7 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania podania dotyczącego wykonywania robót budowlanych do właściwego organu postanawia przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca J. S. w złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W sprzeciwie przeciwko temu postanowieniu, wniesionym w ustawowym terminie, sprecyzowanym w piśmie z 10 lutego 2010 r., skarżąca wniosła o ustanowienie dwóch adwokatów z wieloletnim stażem oraz o zwolnienie z kosztów sądowych. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że rezygnuje z usług wyznaczonego dla niej przez Okręgową Izbę Radców Prawnych radcy prawnego. Wobec wniesienia przez skarżącą sprzeciwu, stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), postanowienie referendarza o przyznaniu prawa pomocy traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd. Rozpoznając sprawę przyznania skarżącej prawa pomocy Sąd uznał, że skarżąca wykazała złożonym we wniosku oświadczeniem i przedłożonymi dokumentami, że utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej. Przesądza to w ocenie Sądu, że spełnia warunki przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie. W związku z tym na mocy art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznano skarżącej prawo pomocy. Sąd przy tym uwzględnił wniosek skarżącej aby przyznać jej adwokata, a nie radcę prawnego. Jednakże zgodnie z art. 245 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ramach prawa pomocy można ustanowić stronie tylko jedynego adwokata lub radcę prawnego. Wobec tego Sąd na podstawie powołanych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło