II SA/Gd 390/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lutego 2011r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. We wniosku z dnia 12 września 2011r., złożonym na urzędowym formularzu, R. J. zwróciła się o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazała, iż pozostaje opiekunem prawnym całkowicie ubezwłasnowolnionego konkubenta W. K., który choruje na schizofrenię paranoidalną, ponadto jest po amputacji podudzia lewego oraz przodostopia prawego i nie jest w stanie samodzielnie się poruszać, ani samodzielnie wykonywać jakichkolwiek czynności koniecznych do egzystencji. Z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad konkubentem skarżąca nie może podjąć żadnej pracy. Jedyny dochód dwuosobowej rodziny stanowi renta chorobowa w kwocie 639 zł. Skarżąca pozostaje osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżąca wraz z konkubentem zamieszkują w mieszkaniu komunalnym o pow. 57,83 m2. Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje: Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W niniejszej sprawie istnieje taka okoliczność, gdyż w sprawach dotyczących pomocy społecznej strony skarżące zwolnione są z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Mając na uwadze sytuację materialną przedstawioną przez skarżącą oraz okoliczność, iż znajduje ona pełne potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja materialna, którą kształtują niskie dochody własne. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.