II SA/Gd 391/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na Prezydenta Miasta w przedmiocie przeprowadzenia przetargu na zbycie nieruchomości postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 20 grudnia 2012 r. W. B. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący wskazał, że od wielu lat pozostaje osobą bezrobotną, wspólnego gospodarstwo domowe prowadzi z ojcem, który z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1500 zł utrzymuje ich obu. Skarżący posiada mieszkanie o pow. 79 m2. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, innych nieruchomości ani majątku. Kilka lat temu skarżący spadł z konia, w szpitalu stwierdzono u niego rwę kulszową. Ma problemy z kręgosłupem i przerośniętymi mięśniami u nóg, a także pojawiły się problemy z sercem. W związku z tym nie jest możliwe podjęcie przez skarżącego jakiegokolwiek zatrudnienia. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 28 grudnia 2012 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 stycznia 2013 r. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym. W rozpatrywanej sprawie skarżącemu postanowieniem z dnia 7 września 2012 r. przyznane zostało prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w obecnej chwili rozpoznaniu podlega zatem wniosek o ustanowienie radcy prawnego i winien być rozpatrywany pod kątem przesłanek przyznania prawa pomocy w całości. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżący jednak nie zastosował się do wystosowanego wezwania bowiem nie przedstawił wskazanych w wezwaniu dokumentów ani nie złożył żadnych oświadczeń, uniemożliwiając tym samym pełną ocenę jego rzeczywistego stanu majątkowego. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.