II SA/Gd 391/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na decyzję Burmistrza Miasta Lęborka z dnia 27 lutego 2026 r. nr MOPS.SŚ-OŚ.46.290500.08.000818.2026 w sprawie zmiany decyzji w sprawie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z 23 stycznia 2026 r. nr MOPS.SŚ-OŚ.46.290500.01.000481.2026 Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Burmistrza Miasta Lęborka, przyznał T. G. świadczenie pieniężne w formie zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego "Posiłek w szkole i w domu" w kwocie 500 zł miesięcznie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 30 kwietnia 2026 r. Wnioskiem z 11 lutego 2026 r. T. G. zwróciła się o zwiększenie kwoty ww. świadczenia pieniężnego w formie zasiłku celowego. Decyzją z 27 lutego 2026 r. nr MOPS.SŚ-OŚ.46.290500.08.000818.2026 Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Burmistrza Miasta Lęborka, odmówił T. G. zmiany ww. decyzji. T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 21 kwietnia 2026 r. na ww. decyzję Burmistrza Miasta Lęborka z 27 lutego 2026 r. oraz na przewlekłość postępowania i zaniechania organu w toku jego prowadzenia, a także na sposób realizacji przez organ ustawowych obowiązków w zakresie ochrony i wsparcia małoletnich dzieci, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z przytoczonych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5a – przyp. Sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro warunkiem sensu stricto skutecznego złożenia skargi jest jej wniesienie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu, a przepisy nie przewidują możliwości konwalidacji takiej skargi, to jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (T. Woś, M. Romańska [w:] H. Knysiak-Sudyka, T. Woś, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 58). W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezspornie Skarżąca zaskarżyła decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta Lęborka, a zatem decyzję, od której przysługiwało Skarżącej odwołanie. Jak wskazano bowiem w końcowej części zaskarżonej decyzji z 27 lutego 2026 r. zatytułowanej "POUCZENIE": "[...] Od niniejszej decyzji przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lęborku, w terminie 14 dni od daty jej otrzymania." Skarżąca nie skorzystała jednakże z tego prawa i wniosła skargę do Sądu na decyzję organu I instancji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3.