II SA/Gd 3919/01

Dnia 26 maja 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski Sędziowie: WSA Arkadiusz Despot- Mładanowicz NSA Anna Orłowska /spr./ Protokolant Beata Kaczmar po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 października 2001 roku sygn. akt [...] w przedmiocie: rejestracji pojazdu oddala skargę. 3 II SA/Gd 3919/01 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia 10 października 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA, art. 72 ust. 1 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 poz. 602 ze zm.) i § 3 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów (Dz. U Nr 59 poz. 632 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 22 marca 2000 r. odmawiającą rejestracji - na wniosek H. S. - ciągnika samochodowego "Mercedes-Benz 1733". Jak wynika z uzasadnień decyzji organ I instancji odmówił rejestracji pojazdu uznawszy, że załączone do wniosku o rejestrację dokumenty odprawy celnej zostały sfałszowane. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący podnosił, że postępowania: celne i karne dotyczące nielegalnego sprowadzenia na polski obszar celny przedmiotowego pojazdu zostały umorzone, co, zdaniem strony, prowadziło do dopuszczenia pojazdu do obrotu na polskim obszarze celnym. Ponadto odwołujący się podnosił, że stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy - prawo o ruchu drogowym, dowód odprawy celnej należy przedstawić w przypadku przywozu pojazdu, a nie jego poszczególnych części. Nadto podniesiono w odwołaniu, że rozpatrujące sprawę organy naruszyły ogólne zasady postępowania poprzez niewyjaśnienie przesłanek rozstrzygnięcia, brak zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, a także brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego. Organ odwoławczy nie podzielił poglądów odwołującego się uznając, że podnoszone argumenty są nietrafne. W szczególności ani umorzenie postępowania karnego przez organy Prokuratury ani postępowania celnego przez Urząd Celny z powodu niewykrycia sprawcy nie przesądza o rzetelności przedstawionych przy odprawie dokumentów odprawy celnej. Organ I instancji słusznie wskazał, że gdyby dokumenty te były prawidłowe, to czas i miejsce odprawy celnej nie budziłyby wątpliwości. Za chybione uznał organ ogólnikowe zarzuty odnoszące się do naruszenia zasad postępowania administracyjnego albowiem odwołujący się nie wskazywał dowodów jakie miałby przeprowadzić organ, nie wyjaśnił również w czym konkretnie miałoby przejawiać się niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano na jakiej podstawie odmówiono rejestracji pojazdu, a przedstawione przez zwołującego się dokumenty nie dają podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji i dokonania rejestracji pojazdu zgodnie z wnioskiem strony. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. S. zarzucił, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego podjęta została z naruszeniem przepisów § 3 i 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów przez uznanie, że przedstawiane dowody o odprawie celnej są niewłaściwe w sytuacji, gdy brak jest dowodów stwierdzających fałszywość tych dokumentów. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania i zastępstwa procesowego. Uzasadniając wnioski i zarzuty skargi wywiedziono, że organy orzekające w obu instancjach stwierdziły, iż dowody rejestracji nie są prawidłowe, przy czym wniosek ten wywodzą z toczących się postępowań karnego i celnego. Analiza treści postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie [...] Prokuratury Rejonowej wskazuje, że to prokurator oparł pogląd o fałszywości dowodów odprawy celnej biorąc pod uwagę dowody z postępowania organu administracji I instancji. W uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu dochodzenia z dnia 18.10.1999 r. w sprawie [...] Prokuratora Rejonowego stwierdza się fałszerstwo dokumentów lecz bez wskazania przesłanek jakie legły u podstaw tych twierdzeń. Zatem wobec niewyjaśnienia czy dokumenty odprawy celnej były rzeczywiście sfałszowane nieuzasadniony jest fakt odmowy rejestracji pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, a cytując wyjątki z uzasadnienia postanowienia o umorzeniu dochodzenia p-ko H. S., jakie Prokuratura Rejonowa podjęła w dniu 28.10.1999 r. w sprawie [...] wskazano, że w toku postępowania karnego ustalono bez wątpliwości, iż dokumenty przedmiotowych odpraw celnych są sfałszowane, a ustalenia tego H. S. nie kwestionował. Również w uzasadnieniu decyzji Urzędu Celnego z dnia 6 stycznia 2000 r. stwierdzono, że nie ma możliwości ustalenia podmiotu, który dokonał obrotu towarowego z zagranicą wyżej wymienionym pojazdem, tj. - ciągnikiem siodłowym marki Mercedes 1733. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga H. S. nie jest zasadna, gdyż rozstrzygnięcie o odmowie rejestracji ciągnika samochodowego marki "Mercedes-Benz 1733" nr nadwozia WDB [...], nr silnika [...] jest trafne, a decyzje podjęto po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy skarżący wniósł w dniu 30 grudnia 1997 r. o zarejestrowanie samochodu ciężarowego, wyżej opisanego, podając, że jest to pierwsza rejestracja pojazdu typu "składak". Do wniosku dołączone zostały wymagane dokumenty, wśród których dowody odprawy celnej podzespołów ciągnika wzbudzały wątpliwości co do autentyczności. Po przeprowadzonym postępowaniu karnym i celnym wyszło na jaw, że przedłożone dokumenty odprawy celnej przywozowej są sfałszowane (dowód: postanowienie Prokuratury Rejonowej z dnia 28.10 1998 r. w sprawie sygn. akt [...], postanowienie Prokuratury Rejonowej z dnia 30.06.1999 r. w sprawie [...], decyzja Urzędu Celnego z dnia 6.01.2000 r. w sprawie [...] w aktach administracyjnych). Zarzut podniesiony w skardze, a dotyczący pierwotnej informacji o przedstawieniu sfałszowanych dokumentów do odprawy celnej nie ma zatem istotnego znaczenia prawnego w sprawie, gdyż zgodnie z art. 76 § 1 KPA dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone, a do wynikającej z zacytowanego przepisu reguły dowodowej stosowały się orzekające w sprawie rejestracji organy. Zgodnie zaś z treścią art. 6 i 8 oraz 75 § 1, 77 § 1, 80 i 81 KPA organy orzekające swobodnie oceniały na podstawie zebranego materiału dowodowego czy mające istotne znaczenie dla sprawy okoliczności zostały udowodnione. Ocenie tej organy dały wyraz w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji wyjaśniając, że skarżący zgodził się z postanowieniami organów prokuratury i celnych, których nie kwestionował, a ponadto nie wskazywał dowodów mogących świadczyć przeciwko treści cytowanych dokumentów. Zatem - wbrew poglądom wyrażonym w skardze - to nieuznanie faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowiłoby naruszenie prawa procesowego i świadczyło o wadliwości decyzji. Z przedstawionego wyżej wywodu prawnego wynika, że nieuzasadniony jest zarzut naruszenia § 3 i § 14 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej dnia 19.06.1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów poprzez uznanie, że przedstawione dowody odprawy celnej są niewłaściwe. Wymienione przepisy przewidują m. inn., konieczność przedłożenia, z wnioskiem o rejestrację, dowodu odprawy celnej przywozowej, przy czym, jak zasadnie wyjaśnił organ odwoławczy, dotyczy to zarówno pojazdu jak i sprowadzonych zza granicy części, z których pojazd został złożony. Skoro orzekające w sprawie organy wskazały, że strona nie spełniła wymaganych przy rejestracji warunków, wyjaśniły na jakiej podstawie zajęły takie stanowisko i wyjaśniły treść przepisów prawa regulujących sprawy rejestracji pojazdów, brak jest podstaw do zakwestionowania zaskarżonych decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.