II SA/Gd 3930/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska,, Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski, Protokolant Barbara Kroczak, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 października 2001 r., nr [...] w przedmiocie chybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu użytkowania obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. H. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2001 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 123 k.p.a. oraz art. 50 ust. l pkt 1 w związku z art. 71 ust. 3. art. 83 ust. I pkt 2 i art. 80 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. z 2000r. Dz.U. Nrl06, poz. 1126 ze zm.) nakazał I. H. i J. H. wstrzymanie użytkowania części parteru, przeznaczone) na działalność rozrywkowo-gastronomiczną w budynku mieszkalnym w K. na działce nr [...] i [...]. J. H. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc zarzut naruszenia art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 71 ust. 1 i ust. 3 Prawa budowlanego oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 124 §2 k.p.a. Postanowieniem z dnia 23 października 2001 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 k.p.a., art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie na postanowienie wnosi się do właściwego organu odwoławczego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Z akt sprawy wynika, że I. H., żona J. H., otrzymała postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 2 lipca 2001r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 9 lipca 2001r. Zażalenie J. H. złożono za pośrednictwem poczty w dniu 31 lipca 2001r., tj. po określonym ustawowo terminie. J. H. wniósł skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jego uchylenia z uwagi na naruszenie art. 141 § 2 k.p.a. oraz sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę całokształtu okoliczności sprawy, a w szczególności faktu, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 czerwca 2001 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 lipca 2001r.. zatem wniesienie zażalenia w dniu 31 lipca 2001r. nastąpiło w terminie wynikającym z art. 141 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż stroną postępowania są małżonkowie I. i J. H. i datą odbioru postanowienia jest data jego odbioru przez jednego z małżonków. I. H. pokwitowała odbiór postanowienia w dniu 2 lipca 2001 r., termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem w dniu 9 lipca 2001r. Organ administracji wskazał, że na wniosek skarżącego uzasadniany faktem separacji małżonków i brakiem możliwości zapoznania się z treścią postanowienia, przesiał mu dodatkowy egzemplarz postanowienia. Organ odwoławczy stwierdził, że I. i J. H., nie informowali organu nadzoru budowlanego o swojej sytuacji życiowej i udzielili wspólnie pełnomocnictwa adwokatowi W. B.. Nadto organ administracji wskazał, że na skutek zażalenia wniesionego przez W. K.. organ II instancji postanowieniem z dnia 24 października 200lr. Nr [...] uchylił postanowienie z dnia 27 czerwca 2001r. nakazujące I. i J. H. wstrzymanie użytkowania części parteru, przeznaczonej na działalność rozrywkowo-gastronomiczną w budynku mieszkalnym w K., na działce nr [...] i [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53 poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 1 § 3 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Z art. 40 k.p.a. wynika, iż pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela temu przedstawicielowi (§ 1). jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi, w sprawie wszczętej na skutek podania złożonego przez dwie lub więcej stron pisma doręcza się wszystkim stronom, chyba że w podaniu wskazały jedną jako upoważnioną do odbioru pism (§ 3). Pisma kierowane do strony winny być imienne, wymieniające stronę jako indywidualnie określonego adresata. Doręczenie pisma sądowego obojgu małżonkom jest sprzeczne z treścią art. 40 k.p.a. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2000 r. w sprawie sygn. akt II S.A./Kr 298/00, zgodnie z któryrn pogląd jakoby doręczenie decyzji jednemu ze współmałżonków wywierało taki sam skutek jakby doręczono go obojgu, należy uznać za błędny, bo nie znajdujący uzasadnienia w przepisach prawa; Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz Barbara Adamiak. Janusz Borkowski Wydawnictwo C.H. BECK Warszawa 2003 str. 287) W szczególności, podstawy dokonania doręczenia w taki sposób nie może stanowić art. 43 k.p.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. W sytuacji gdy w jednej kopercie przesyłany jest dwóm adresatom jeden egzemplarz postanowienia brak jest podstaw do stwierdzenia, że domownik odebrał przesyłkę kierowaną do drugiego adresata, bowiem przesyłka ta jest tylko jedna i zostaje doręczona tylko osobie kwitującej jej przyjęcie. Osoba ta, z uwagi na brak drugiego egzemplarza przesyłki, nie ma możliwości przekazania go drugiemu adresatowi. Może ona jedynie umożliwić drugiemu adresatowi zapoznanie się z treścią postanowienia. Nie jest to jednak równoznaczne z doręczeniem postanowienia i rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego. Zgodnie bowiem z art. 125 § 1 k.p.a. postanowienie doręcza się stronom na piśmie. Skutki materialne i procesowe postanowienia związane są z faktem jego doręczenia, a nie zapoznania się z jego treścią. W szczególności, zgodnie z art. 141 §2 k.p.a., bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczyna się od daty doręczenia stronie decyzji. W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 27 czerwca 2001r. doręczane była przesyłką, której adresata określono jako ..I. i J. H.". Skarżący nie wskazywali w toku postępowania jednego z nich jako upoważnionego do odbioru pism i nie udzielali pełnomocnictwa drugiemu z małżonków. Brak jest zatem podstaw do uznania, iż odbiór przesyłki przez Iwonę H. jest tożsamy z doręczeniem jej skarżącemu. Ewentualna separacja małżonków i wskazywany przez organ braku wiedzy o tym fakcie nie miały znaczenia dla oceny skuteczności doręczenia, podobnie jak okoliczności związane z udzieleniem przez Iwonę H. i J. H. pełnomocnictwa temu samemu pełnomocnikowi. Odbiór przesyłki w dniu 2 lipca 2001 r. pokwitowany został przez Iwonę H.. Skarżącemu natomiast doręczono odpis postanowienia dopiero w dniu 25 lipca 2001r. Termin do wniesienia przez niego zażalenia zakończył w dniu 1 sierpnia 2001 r. Skoro zażalenie złożono w urzędzie pocztowym w dnut 31 lipca 2001 r. termin do wniesienia zażalenia został zachowany i brak było podstaw do stwierdzenia przez organ II instancji uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Fakt uchylenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 czerwca 2001 r. nr [...], w wyniku zażalenia innej strony postępowania, pozostaje bez wpływu na ocenę przez Sąd prawidłowości wydanego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 40 k.p.a., 125 § 1 k.p.a. i art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. mającego wpływ na treść wydanego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym uchylił zaskarżone postanowienie. W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd na podstawie art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził na rzecz skarżącego kwotę 250 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 10 zł. uiszczonego w sprawie wpisu sądowego oraz kwotę 240 zl. tytułem zwrotu koszów zastępstwa procesowego, których wysokość ustalono stosownie do nakładu pracy i charakteru sprawy w granicach stawek wynikających z § 14 ust. 2 pkt 3 w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem obligatoryjne tylko w przypadku, gdy zaskarżone postanowienie nadaje się z istoty swej do wykonania. Ponieważ zaskarżone i uchylone postanowienie dotyczyło stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i nie podlegało wykonaniu, orzekanie o możliwości jego wykonania było bezprzedmiotowe.