II SA/Gd 3931/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie: NSA Anna Orłowska, WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.), Protokolant Beata Kaczmar, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy z dnia 12 marca 2001r., nr [...] 2. ustala, że decyzje opisane w punkcie pierwszym nie mogą być wykonane 3. zasądzą od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Wójt Gminy decyzją z dnia 12 marca 2001 r. na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509) wstrzymał W. J. wypłacanie dodatku mieszkaniowego, gdyż nie opłaca ona przypadających na nią kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. J., podając, że nigdy nie zalegał ze spełnieniem należności płatniczych. Nadto wskazał, że mieszkanie jest jego własnością prywatną i osobiście ponosi koszty utrzymania i remontów mieszkania oraz bloku jako obiektu wspólnego. Jako przykład wykonanych remontów części wspólnej M. J. podał malowanie i remont parteru klatki schodowej, remont 1/3 dachu. Nadto odwołujący się podał, iż w związku z postępowaniem zarządców sprzecznym z interesem wspólnym wystąpił ze wspólnoty mieszkaniowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 18 października 2001 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 43 ust. 3 ustawy o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych w przypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się w drodze decyzji do czasu uregulowania zaległości. Strona jest właścicielem samodzielnego lokalu mieszkalnego i z tego tytułu jest z mocy prawa członkiem wspólnoty mieszkaniowej. Zobowiązana jest również do ponoszenia kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Jak wynika z akt sprawy strona nie ponosi żadnych kosztów związanych z nieruchomością wspólną. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. J. zarzucił dowolną interpretację faktów i nieuwzględnienie okoliczności, iż wnosi wkład w utrzymanie nieruchomości wspólnej przeprowadzając remonty i ponosząc z tego tytułu wydatki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło ojej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności: wydatki na remonty i bieżącą konserwację. 2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę, 3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali, wydatki na utrzymanie porządku i czystości, wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy. Jak wynika z treści cytowanego wyżej przepisu na koszty zarządu składają się między innymi wydatki na remont i bieżącą konserwację. Skarżący w odwołaniu od decyzji organu I instancji podnosił, co powtórzył następnie w skardze wniesionej do Sądu, iż ponosi wydatki na remonty części wspólnej nieruchomości. Organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do twierdzeń skarżącego, przyjmując, iż nie ponosi on żadnych kosztów związanych z nieruchomością wspólną. Tymczasem zebrany przez organy administracji materiał dowodowy nie pozwala na rozstrzygnięcie, czy skarżący rzeczywiście nie ponosi żadnych kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Materiał znajdujący się w aktach sprawcy, na który powołuje się organ II instancji i w oparciu o który wydał decyzję organ I instancji, ogranicza się w istocie rzeczy do pisma zarządu Budynku Nr [...] w [...] wraz z załącznikami, informującego o nie regulowaniu przez skarżącego zobowiązań z tytułu opłat remontowych. Natomiast z akt sprawy nie wynika, aby skarżący czy też jego małżonka, której przyznano i następnie wstrzymano wpłacanie dodatku mieszkaniowego, mieli możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 k.p.a.). Organ I instancji w ogóle nie był zainteresowany stanowiskiem strony w przedmiocie ponoszenia kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Jednym z załączników do wskazanego wyżej pisma jest protokół zebrania współwłaścicieli nieruchomości z dnia 24 maja 2000 r. Jednakże już sama treść niniejszego protokołu budzi zastrzeżenia, które skutkować musiały dogłębnym wyjaśnieniem sprawy. Z treści przedmiotowego protokołu wynika bowiem, iż przewodniczącym zebrania był A. W., natomiast faktu tego nie potwierdza podpis na protokole w miejscu przeznaczonym dla Przewodniczącego zebrania. Zapis znajdująca się w tym miejscu wskazuje, iż w zastępstwie A. W. podpis złożyła osoba, która podpisała się jako M. K. Znajdująca się na stronie 4 niniejszego protokołu lista obecności wskazuje, iż nie podpisał jej A. W., gdyż obok nieczytelnego podpisu widnieje zapis "wz". Już tylko omówione zapisy rodzą wątpliwości co do tego, czy w dniu 24 maja 2000 r. rzeczywiście odbyło się zebranie współwłaścicieli nieruchomości, na którym w sposób zgodny z prawem i jednocześnie wiążący ustalono jakiekolwiek koszty zarządu nieruchomością wspólną. Wszystkie powyższe okoliczności wymagały wyjaśnienia przed wydaniem decyzji w przedmiocie wstrzymania dodatku mieszkaniowego. Naczelną zasadą postępowania administracyjnego jest bowiem zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. Z zasady tej wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych. Organ administracji publicznej zobowiązany jest z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego (art. 77 § 1 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie organy administracji publicznej poza art. 10 § 1 k.p.a. naruszyły również art. 7 i art. 77 §1 k.p.a. Wskazać należy, iż potwierdzeniem powyższego stanowiska, jest fakt, iż w dochodzeniu w sprawie podrobienia podpisu "J. M." w dniu 24 maja 2000 r. na Protokole zebrania współwłaścicieli nieruchomości ustalono, że mniejszy podpis jest falsyfikatem podpisu M. J. i został wykonany przez nieustaloną osobę. Niniejsza okoliczność wynika z postanowienia o umorzeniu dochodzenia z dnia 25 marca 2003 r., którego kserokopię skarżący złożył na rozprawie. Reasumując należy stwierdzić, że organy administracji obu instancji naruszyły przepisy art. 7, art. 10 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę rzeczą organów będzie dokładne ustalenie czy i jakie koszty zarządu nieruchomością wspólną ponosił skarżący, a także czy doszło do uchwalenia przez wspólnotę opłat na rzecz kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Dopiero zebranie materiału dowodowego w sprawie i jego kompleksowa ocena pozwolą na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie czy skarżący wraz z małżonką nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal. Jednocześnie organy będą miały na względzie zmianę stanu prawnego w przedmiocie dodatków mieszkaniowych. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.c), art. 135, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.