II SA/Gd 397/16

PostanowienieWSA w Gdańsku2017-06-09

Skład orzekający: Jolanta Górska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne do Naczelnego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie jest dopuszczalne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiej możliwości zaskarżenia. Brak jest przepisu, który by na to zezwalał, a katalog postanowień podlegających zaskarżeniu zażaleniem do NSA nie obejmuje tego rodzaju rozstrzygnięć.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał zażalenie W. T. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 17 maja 2017 r., które utrzymywało w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 30 marca 2017 r. o odmowie przyznania W. T. prawa pomocy. Skarżący kwestionował dopuszczalność zażalenia wniesionego przez W. T. na postanowienie Sądu dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie wniesione przez W. T. na postanowienie z dnia 17 maja 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 30 marca 2017 r. o odmowie przyznania W. T. prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. i W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego i nałożenia obowiązku złożenia określonych dokumentów postanawia odrzucić zażalenie wniesione przez W. T. na postanowienie z dnia 17 maja 2017 r. utrzymujące w mocy postawienia referendarza sądowego z dnia 30 marca 2017 r. o odmowie przyznania W. T. prawa pomocy. W. T. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 397/16, mocą którego utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2017 r. o odmowie przyznania W.T. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozpoznając wniesione zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu i brak jest przy tym innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Postanowienia te wydawane są na podstawie art. 260 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 260 tej ustawy rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Aktualne brzmienie art. 260 wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1195/16, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia (zarządzenia) referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II FZ 657/16, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie zaś z treścią art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl art. 178 tej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie wniesione przez W. T..

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło