II SA/Gd 397/16
PostanowienieWSA w Gdańsku2017-06-09
Skład orzekający: Jolanta Górska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne do Naczelnego Sądu Administracyjnego?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie jest dopuszczalne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiej możliwości zaskarżenia. Brak jest przepisu, który by na to zezwalał, a katalog postanowień podlegających zaskarżeniu zażaleniem do NSA nie obejmuje tego rodzaju rozstrzygnięć.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał zażalenie W. T. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 17 maja 2017 r., które utrzymywało w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 30 marca 2017 r. o odmowie przyznania W. T. prawa pomocy. Skarżący kwestionował dopuszczalność zażalenia wniesionego przez W. T. na postanowienie Sądu dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie wniesione przez W. T. na postanowienie z dnia 17 maja 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 30 marca 2017 r. o odmowie przyznania W. T. prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. i W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego i nałożenia obowiązku złożenia określonych dokumentów postanawia odrzucić zażalenie wniesione przez W. T. na postanowienie z dnia 17 maja 2017 r. utrzymujące w mocy postawienia referendarza sądowego z dnia 30 marca 2017 r. o odmowie przyznania W. T. prawa pomocy.
W. T. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 397/16, mocą którego utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2017 r. o odmowie przyznania W.T. prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Rozpoznając wniesione zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3;
1b) umorzenie postępowania;
2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3) (uchylony);
4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8) odrzucenie zażalenia;
9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10) ukaranie grzywną.
Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu i brak jest przy tym innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie.
Postanowienia te wydawane są na podstawie art. 260 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 260 tej ustawy rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Aktualne brzmienie art. 260 wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1195/16, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia (zarządzenia) referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II FZ 657/16, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jeżeli ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie zaś z treścią art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl art. 178 tej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie wniesione przez W. T..
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło