II SA/Gd 398/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008r.na posiedzeniu niejawnym wniosku Cz. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2008r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przyznania Cz. P. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata Wnioskiem z dnia 24 lipca 2008r. C. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną. Posiada dom o pow. 74 m2, mieszkanie o pow. 50 m2 oraz 5 ha gruntów rolnych. Rodzina utrzymuje się z dochodu z wynagrodzenia za pracę wnioskodawcy w kwocie 850,18 zł netto. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż domaga się ustanowienia pełnomocnika celem złożenia skargi na wyrok, a wymagany jest tu przymus adwokacki. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co nasypuje: Zgodnie z brzmieniem art. 262 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W niniejszej sprawie strona skarżąca zwolniona jest z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z mocy przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy i w tym zakresie wniosek rozpatrywany nie będzie. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy Sąd, pismem z dnia 4 sierpnia 2008 r. (doręczonym w dniu 7 sierpnia 2008r.), zobowiązał go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń, które uznane zostały za niezbędne do ustalenia rzeczywistej sytuacji materialnej wnioskodawcy. Skarżący ww. dokumentów nie przedłożył. Nie złożył także dodatkowych oświadczeń we wskazanym zakresie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że to strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy wykazać ma zasadność swojego wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa więc na stronie składającej wniosek. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. W ocenie referendarza sądowego, w niniejszej sprawie skarżący nie dopełnił w sposób należyty, ciążącego na niej obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Nie odpowiedział bowiem na wezwanie z 4 sierpnia 2008 r. do udzielenia dodatkowych informacji na temat jego sytuacji majątkowej. Podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy jest wyjątkiem do zasady ponoszenia kosztów postępowania i dlatego to skarżący musi wykazać brak środków na pokrycie kosztów postępowania. Referendarz sądowy ocenia powołane informacje i nie spoczywa na nim obowiązek udowadniania, że strona środki na pokrycie kosztów sądowych jednak posiada. Mając na uwadze zaistniałą sytuację faktyczną oraz powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, brak podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku strony. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.