II SA/Gd 398/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia drzew postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Gminy Miasta kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 18 stycznia 2013 r. Burmistrz Miasta, w imieniu Gminy Miasta U. , na prośbę T. O., zwrócił się do Starosty Powiatowego o wydanie zezwolenia na usuniecie 1 szt. drzewa gatunku brzoza brodawkowata o obwodzie pnia 188 cm oraz 1 szt. drzewa lipa drobnolistna o obwodzie pnia 187 cm, rosnących na działce nr [...] przy ul. W. w U. Według wnioskodawcy przedmiotowe drzewa stanowią zagrożenia dla ludzi i mienia znajdującego się w ich otoczeniu. Decyzją Nr [...] z dnia 14 lutego 2013 r. Starostwo Powiatowe na podstawie art. 83 ust. 1 oraz 86 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 90 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej jako "k.p.a.", zezwoliło w terminie do dnia 31 grudnia 2013 roku na usuniecie nieodpłatnie 1 szt. gatunku lipy drobnolistnej, wskazując, że wycinki dokonać można poza okresem lęgowym trwającym od 1 marca do 15 października. Natomiast nie zezwolono na usuniecie 1 szt. drzewa brzozy brodawkowatej. W uzasadnieniu wskazano, że działka nr [...] przy ul. W. w U. jest własnością Gminy Miasta U., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr KW [...]. Podczas oględzin ww. gatunków drzew przeprowadzonych w dniu 11 lutego 2013 r. stwierdzono, że przedmiotowe drzewa znajdują się na cmentarzu komunalnym. Ponadto ustalono, że drzewo gatunku brzoza brodawkowata jest w dobrym stanie zdrowotnym, mimo że jest pochylone w kierunku nagrobków, to nie stanowi zagrożenia dla ludzi i mienia, gdyż jest stabilne i nie straciło swojej statyki. Natomiast drzewo gatunku lipa drobnolistna jest w złym stanie biologicznym, gdyż podczas pożaru pojemnika na odpady zostało uszkodzone, co spowodowało utratę jego statyki i tym samym stanowi duże zagrożenie wywrotem. Decyzją z dnia 4 kwietnia 2013 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 17 pkt 1, art. 127 § 2 i 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Burmistrza Miasta z dnia 14 lutego 2013 r., uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. Uzasadniając rozstrzygniecie Kolegium wskazało, że przedmiotem postępowania jest wydanie zezwolenia na wycięcie dwóch drzew gatunku: lipa drobnolistna i brzoza brodawkowata. Drzewa rosną na terenie cmentarza komunalnego, który zgodnie z treścią Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, prowadzoną przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, jest obiektem zabytkowym. Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody "zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków wydaje wojewódzki konserwator zabytków." W związku z powyższym, zdaniem Kolegium, Wojewódzki Konserwator Zabytków jest właściwym organem do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, a Starosta nie miał kompetencji do wydania przedmiotowego zezwolenia. Skargę na powyższą decyzję wywiodła skarżąca Gmina zarzucając naruszenie: 1. art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (Dz. U. 2009 r., Nr 151 poz. 1220 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię wskutek uznania, iż przepis ten obejmuje swoim zakresem także nieruchomości wpisane do ewidencji zabytków, nie zaś jedynie nieruchomości wpisane do rejestru zabytków, w konsekwencji zaś nieprawidłowe jego zastosowanie; 2. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, pomimo iż brak było ku temu podstaw, bowiem w przedmiotowej sprawie organem właściwym jest Starosta Powiatu nie zaś, jak błędnie przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Wojewódzki Konserwator Zabytków. Skarżąca gmina domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Ponadto w skardze wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o rozstrzygniecie wniosku pełnomocnika skarżącej Gminy o zwrot kosztów postępowania, dołączając wydaną przez siebie, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz art. 138 § 2 k.p.a., decyzję z dnia 22 maja 2013 r., znak: SKO.42/I-0580/95/13, w której uwzględniło skargę Gminy w całości i uchyliło w całości zaskarżoną decyzję z dnia 4 kwietnia 2013 r., znak: [...], jak i decyzję Starosty Nr [...] z dnia 14 lutego 2013 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Uwzględnienie skargi w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, z uwagi na jego bezprzedmiotowość w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 kwietnia 2012 r., znak: [...] została przez ten organ w całości uchylona na skutek uwzględnienia skargi strony skarżącej. Z akt sprawy wynika nadto, że żadna ze stron nie skorzystała z uprawnienia zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 maja 2013 r., znak: [...] do sądu administarcyjnego, w której uwzględniano skargę Gminy w całości. Wobec tego brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, który podlegałby kontroli. W tych okolicznościach niniejsze postępowanie sądowe podlega umorzeniu, o czym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 200 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2012 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wraz opłatą skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.