II SA/Gd 40/07

PostanowienieWSA w Gdańsku2009-01-16

Skład orzekający: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu w ramach prawa pomocy przysługuje zwrot kosztów przejazdu, jeśli nie zostały one udokumentowane lub zostały wyliczone według stawki nieodpowiedniej dla pełnomocnika?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu w ramach prawa pomocy nie przysługuje zwrot kosztów przejazdu, jeśli nie zostały one udokumentowane lub zostały wyliczone według stawki nieodpowiedniej dla pełnomocnika, ponieważ koszty te nie stanowią niezbędnych i udokumentowanych wydatków w rozumieniu przepisów.
Stan faktyczny
Wniosek radcy prawnego o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku rodzinnego. Skarżący korzystał z pomocy prawnej ustanowionej z urzędu. Pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną i domagał się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrotu wydatków. Referendarz sądowy przyznał wynagrodzenie, ale odmówił zwrotu części wydatków, w tym kosztów przejazdu.
Rozstrzygnięcie
I. przyznać radcy prawnemu M. B. od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej wysokości 512,40 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, II. odmówić zwrotu wydatków wykazanych we wniosku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 listopada 2006r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia I. przyznać radcy prawnemu M. B. od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej wysokości 512,40 zł (pięćset dwanaście 40/100 złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, II. odmówić zwrotu wydatków wykazanych we wniosku. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2007r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego M. B., której skarżący w dniu 30 marca 2007r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie. Wyrokiem z dnia 2 maja 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. J. na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku, w której to skardze zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Na wezwanie Sądu wnioskodawczyni nadesłała oświadczenie, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. W zakresie zwrotu kosztów poniesionych przez pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu wnioskodawczyni przedstawiła spis tych kosztów: 1. opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł 2. koszty zastępstwa procesowego w I instancji 240 zł 3. koszty przejazdu na posiedzenie w dniu 23 maja 2007r. 39,23 zł ( trasa [..] – 50 km x 0,7846 zł); 4. koszty zastępstwa procesowego w II instancji (udział w posiedzeniu przed NSA) trasa [..] – 776 km x 0,8358 zł) 648,58 zł Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, natomiast § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a stanowi, że w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – przyznaje się 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosując powyżej zacytowaną regulację należne wnioskodawczyni wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynosi 420 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Tym samym należne wynagrodzenie podwyższone o stawkę podatku VAT wynosi 512,40 zł. Zgodnie z § 15 pkt 2 cytowanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. Do wniosku o zasądzenie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnioskodawczyni dołączyła spis kosztów, które w jej ocenie winny zostać zwrócone. W ocenie referendarza brak jest podstaw do uwzględnienia wydatków, które wymieniła wnioskodawczynie w złożonym spisie. W sprawie niniejszej radca prawny M. B. nie udokumentowała poniesienia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Ponadto wskazuje na koszty dojazdu z G. do G. i z G. do W. podczas, gdy kancelaria której pracuje ma swoją siedzibę w G. Dodatkowo w nawiązaniu do zakresu żądania zgłoszonego przez radcę prawnego - pełnomocnika skarżącego do kosztów tych nie można zaliczyć kosztów przejazdu pełnomocnika w łącznej kwocie 687,81 zł. Niezależnie bowiem od kwestii, że kwota ta nie została udokumentowana jako niezbędny wydatek pełnomocnika, to również jej wyliczenie według stawki obowiązującej "przy zwrocie kosztów podróży służbowych" jest o tyle nieuzasadnione, że stawki takie odnoszą się pracowników /por. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. nr 27, poz. 271 późn. zm.)/. Z tych względów referendarz sądowy na podstawie 250 , na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło