II SA/Gd 40/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. W skardze na opisane postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 sierpnia 2014 r. ustalające opłatę legalizacyjną w wysokości 25.000 zł za odbudowę od poziomu betonowego stropu nad piwnicą wolnostojącego budynku gospodarczego o podanych wymiarach, zrealizowaną bez pozwolenia na budowę, skarżący A. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Jak wynika z treści uzasadnienia wniosku skarżący nie posiada środków na poniesienie opłaty legalizacyjnej. Wskazuje, że z gospodarstwa rolnego nie osiąga żadnych dochodów, nadto oświadcza, że nie ma innych źródeł utrzymania, a nałożona z rażącym naruszeniem prawa opłata legalizacyjna jest bardzo wysoka. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z treści tych przepisów jedynymi przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu są: zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (rozumianej jako uszczerbek w majątku skarżącej strony) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym skutki te mają charakter prawny a nie faktyczny. Zdaniem sądu wykonanie zaskarżonego postanowienia niewątpliwie naraża skarżącego na szkodę, która może mieć charakter znaczny. Niezależnie od ustalonej wysokości opłaty legalizacyjnej, której uiszczenie mogłoby wywołać znaczną szkodę w majątku wnioskodawcy, należy też podkreślić, że skutkiem nieuiszczenia tej opłaty, na etapie postępowania legalizacyjnego prowadzonego w trybie art. 48 i art. 49 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), jest rozbiórka samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części. O takiej ewentualności pouczony też został skarżący w postanowieniu organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji z dnia 20 sierpnia 2014 r. Rozbiórka zaś wiąże się z koniecznością pokrycia przez skarżącego kosztów prac rozbiórkowych oraz - w razie stwierdzenia wadliwości zaskarżonej decyzji i braku podstaw do dokonania rozbiórki - pokryciem kosztów ponownego odbudowania obiektu. W tych okolicznościach, mimo że skarżący w czym innym upatruje powstanie w swoim majątku znacznej szkody, sąd ocenia wniosek jako zasadny. Stwierdzenie zaś istnienia choćby jednej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia jest wystarczające dla uwzględnienia przedmiotowego wniosku strony skarżącej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.