II SA/Gd 406/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Dobek - Rak Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego w tytule wykonawczym dotyczącym egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2021 r., nr [..], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2021 r., nr [..]. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2021 r., wydanym na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) – zwanej dalej k.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego sprostował z urzędu we własnym tytule wykonawczym z dnia 12 kwietnia 2019 r., nr [..], błąd pisarski znajdujący się w rubryce "A DANE ZOBOWIĄZANEGO" w punkcie 11, oznaczonym jako "Miejscowość" w ten sposób, że zamiast "R." wpisał "S.". Uzasadniając wydane postanowienie, organ wskazał, że powyższy błąd nastąpił w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, po rozpatrzeniu którego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że w tytule wykonawczym nr [..] z dnia 12 kwietnia 2019 r. wskazano imię, nazwisko, pesel, adres tj. nazwę ulicy, numer nieruchomości oraz kod pocztowy oraz prawidłowo wskazano pocztę. Błąd co do określenia miejscowości należy potraktować jako oczywistą omyłkę pisarską, która przy prawidłowości wszystkich innych danych nie stanowi błędu co do zobowiązanego w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1427). Ponadto, tytuł wykonawczy został prawidłowo zaadresowany do zobowiązanego. We wniesionej do Sądu skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 113 § 1, art. 107 § 2 - 5 w zw. z art. 126 k.p.a., poprzez wadliwe przyjęcie, że czynność organu w postaci postanowienia o sprostowaniu odbyła się zgodnie z prawem, zaś postanowienie w sprawie sprostowania nie narusza przywołanych przepisów k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 2 pkt 2 w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2021 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2021 r. jest zgodne z prawem. Podstawę prawną kontrolowanych postanowień stanowi przepis art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w komentowanym przepisie są "błędy pisarskie", "błędy rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". W orzecznictwie przyjmuje się, że błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniu organu administracji publicznej, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Z kolei, błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, np. dodawania lub dzielenia, a błąd pisarski – widoczne, wbrew zamierzeniu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię albo widocznie nie zamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast, inne oczywiste omyłki, to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi, polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ, a zostało wypowiedziane przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa. Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu (zob. wyroku NSA w Krakowie z dnia 10 lutego1994 r., sygn. akt SA/Kr 723/93, ONSA 1995/2, poz. 65; wyrok NSA z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II OSK 940/11, LEX nr 1252239). Wszystkie te wady muszą mieć charakter techniczny i nieistotny, tj. nie mogą prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia ani też znacząco modyfikować stan faktyczny ustalony w sprawie. Ponadto, błędy pisarskie, rachunkowe i omyłki powinny być oczywiste czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań. Oczywistość danej nieprawidłowości wynika z jej natury lub z porównania wady z innymi okolicznościami, które nie budzą wątpliwości (zob. wyrok NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2530/16, LEX nr 2379083). Podkreślić jednocześnie należy, że przedmiotem sprostowania może być zarówno decyzja, postanowienie (art. 126 k.p.a.), jak i ugoda (art. 122 k.p.a.). Nadto, w ocenie Sądu, nie ma istotnych przeciwskazań do tego, aby w stosunku do uchybień tytułu wykonawczego, wydawanego na podstawie art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm.), zastosowania nie miał znajdować przepis stanowiący o likwidacji błędów pisarskich, rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek. Drobne i oczywiste błędy w sporządzeniu tytułu wykonawczego, nie mające wpływu ani na dopuszczalność samej egzekucji, ani na jej przebieg, nie powinny tamować podejmowania przez organ egzekucyjny oraz przez wierzyciela działań zmierzających do realizacji obowiązku. Tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym wystawianym przez wierzyciela, w oparciu o który prowadzona jest egzekucja administracyjna. Nie ulega wątpliwości, że powinien on być sporządzony w sposób precyzyjny i bezbłędny, co nie oznacza, że drobne błędy pisarskie nie mogłyby ulegać sprostowaniu w oparciu o odpowiednio stosowany art. 113 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1765/19, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie bowiem z treścią art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a. Sam termin "odpowiednio" jest zwrotem nieostrym pozostawiającym interpretatorowi dużą swobodę interpretacyjną i luz decyzyjny (zob. M. Hauser, Odesłania w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, Warszawa 2008, s. 41 i nast.). Tym niemniej zabieg ten w wielu sytuacjach jest niezbędny, ponieważ pozwala na takie zrekonstruowanie normy prawnej, dzięki któremu postępowanie egzekucyjne może się toczyć w sposób sprawny przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony prawnej dla osoby zobowiązanego. Z kolei, alternatywą dla przyjęcia, że w stosunku do tytułu wykonawczego nie znajdowałby zastosowania art. 113 § 1 k.p.a. byłoby uznanie, że albo postępowanie egzekucyjne należałoby umorzyć w oparciu o art. 59 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co z uwagi na brzmienie tego przepisu wydawałoby się kontrowersyjne, albo trzeba by uznać, że nie ma ono znaczenia dla biegu egzekucji, co także nie byłoby rozwiązaniem optymalnym, ponieważ nie prowadziłoby do wyeliminowania zaistniałej wady. Po upływie terminu do wniesienia zarzutów (zob. art. 33 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), ustawodawca nie przewidział innej możliwości kwestionowania tytułu wykonawczego czy też jego przekazania wierzycielowi do korekty, względnie możliwości wystawienia nowego tytułu, która nie wpływałaby negatywnie na dopuszczalność dalszej kontynuacji prowadzonej egzekucji. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że w świetle okoliczności niniejszej sprawy, możliwe było sprostowanie błędu w tytule wykonawczym wystawionym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 12 kwietnia 2019 r., nr [..], w zakresie miejscowości, w której zobowiązany zamieszkuje. Obowiązek wskazania adresu zobowiązanego w tytule wykonawczym wynika z treści art. 27 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym tytuł wykonawczy zawiera wskazanie imienia i nazwiska lub nazwy zobowiązanego i jego adresu, a także PESEL, NIP lub REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada. W tytule wykonawczym nr [..] z dnia 12 kwietnia 2019 r. wskazano prawidłowo imię, nazwisko, pesel i adres zobowiązanego, w zakresie: nazwy ulicy, numeru nieruchomości oraz kodu pocztowego i poczty. Natomiast, błędnie określono miejscowość: zamiast S. wpisano R. W takich okolicznościach, błędne wpisanie miejscowości, przy określeniu pozostałych składników adresu bezbłędnie, nadto przy wysłaniu tytułu wykonawczego na prawidłowy adres zobowiązanego i skutecznym jego doręczeniu, stanowiło, jak słusznie przyjęły orzekające w sprawie organy, oczywistą omyłkę pisarską, o której mowa w art. 113 § 1 k.p.a. Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2021 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2021 r. jest zgodne z prawem. Dlatego też, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę, jako bezzasadną. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym.