II SA/Gd 410/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 17 września 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku P. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 kwietnia 2010r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. zwolnić P. H. od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych 2. odmówić ustanowienia adwokata. Wnioskiem z dnia 20 lipca 2010r. złożonym na urzędowym formularzu P. H. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wskazał, iż jest osobą chorą, nie posiada aktualnie żadnych dochodów, nie otrzymuje renty chorobowej. Przedstawił zaświadczenie o zawieszeniu działalności gospodarczej od dnia 4 stycznia 2009r. Z zaświadczenia z US wynika iż dochód wnioskodawcy w 2009r. wyniósł 1.951,05 zł. Z przedstawionych na żądanie referendarza dokumentów wynika, iż skarżący posiada samochód osobowy marki Audi 100, rok. prod. 1991r. Ojciec skarżącego złożył oświadczenie, iż pomaga finansowo skarżącemu płacąc za niego czynsz wraz z mediami, wykupując leki, a czworo rodzeństwa łoży na jego utrzymanie. Jest to spowodowane chorobą wnioskodawcy i niemożnością podjęcia jakiejkolwiek pracy. Skarżący wyciągów z rachunków bankowych nie przedstawił, nie wskazał wysokości pomocy finansowej udzielanej mu przez rodzinę. Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz sadowy zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że posiadanie majątku, w szczególności nieruchomości, wyklucza w zasadzie możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sposób korzystania z majątku przez stronę w sposób nieprzynoszący dochodu, nie zmienia faktu, że może on być wykorzystywany jako zabezpieczenie pożyczki czy kredytu na pokrycie kosztów związanych z udziałem, wszczętej przecież przez samego skarżącego, sprawy sądowej. Tym samym twierdzenie skarżącego o niemożności pozyskania jakichkolwiek środków na prowadzenie sprawy, w tym na ustanowienie pełnomocnika nie może stanowić przesłanki skutkującej przyznaniem prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie realnego prawa do sądu stronie, która nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Badając sytuację majątkową skarżącego oraz wysokość jego dochodów wskazać należy, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, nie osiąga żadnych dochodów z tytułu wykonywania pracy, a utrzymuje się z pomocy finansowej udzielanej mu dobrowolnie przez członków rodziny. Jest ponadto właścicielem mieszkania o pow. 41 m2 oraz działki rolnej o pow. 300 m2. Wedle oświadczenia wysokość otrzymywanej pomocy finansowej pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego i leczeniem. Na ogólnie trudną sytuację skarżącego składają się kłopoty spowodowane chorobą. Biorąc pod uwagę ogólną sytuacją majątkową skarżącego oraz potencjalne koszty postępowania sądowego w niniejszej sprawie, referendarz uznał, że skarżący może być zwolniony tylko od kosztów sądowych. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.