II SA/Gd 412/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P., A. B. i D. P. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 18 marca 2024 r., nr NSP-VIII.7581.1.332.2023.DL w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz strony skarżącej T. P., A. B. i D. P. solidarnie kwotę 200 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. T.P, A.B. i D.P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 23 kwietnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi z załącznikami i podpisami, celem doręczenia uczestnikom postępowania w kwocie 42,50 zł –– w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 36 akt). Zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia wezwanie doręczono 24 kwietnia 2024 r. (k. 39-41 akt). W konsekwencji, 7-dniowy termin do wykonania zarządzenia upłynął 1 maja 2024 r. Jednakże ze względu na to, że dzień ten przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy za ostatni dzień terminu uznać należało następny dzień po dniu wolnym od pracy, tj. 2 maja 2024 r. W tak zakreślonym terminie strona skarżąca uiściła wpis sądowego (k. 30 akt), natomiast nie uiściła opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wraz z załącznikami i podpisami celem doręczenia pozostałym uczestnikom postępowania, co potwierdza notatka Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego Sądu z 10 maja 2024 r. Strona skarżąca przedłożyła natomiast potwierdzenie przelewu opłaty na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 kwietnia 2024 r., w łącznej wysokości 127,50 zł, gdzie w tytule operacji wskazano opłaty od skarg w sprawach II SA/Gd 408/24, II SA/Gd 411/24, II SA/Gd 411/24, II SA/Gd 412/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 47 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Stosownie zaś do treści art. 235a p.p.s.a. pobiera się opłatę kancelaryjną za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego, sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Przy tym, zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przesyłkę, zawierającą wezwanie do uiszczenia ww. opłaty pełnomocnik skarżących otrzymał 24 kwietnia 2024 r. Tym samym, termin do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej upływał 2 maja 2024 r. Z akta sprawy wynika jednakże, że w terminie tym ani skarżący, ani ich pełnomocnik nie uiścili wymaganej opłaty kancelaryjnej zarówno w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, jak i na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Niewątpliwie, przy piśmie z 30 kwietnia 2024 r. pełnomocnik skarżących nadesłał do Sądu potwierdzenie uiszczenia, m.in. do sprawy o sygn. akt II SA/Gd 412/24 kwoty 42,50 zł, jednakże odbiorcą tego przelewu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Z kolei, jak jasno wynika z przywołanego już art. 219 § 2 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W niniejszej sprawie, sądem właściwym niewątpliwie był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Tak więc, to w kasie tego Sądu lub na jego rachunek bankowy należało uiścić należną w sprawie opłatę kancelaryjną, o czym profesjonalny pełnomocnik skarżących został wyraźnie poinformowany w treści doręczonego mu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, w którym podano również numer rachunku bankowego WSA w Gdańsku. Pomimo tego kwota 42,50 zł została uiszczona na rachunek bankowy WSA w Warszawie, który nie był sądem właściwym do rozpoznania sprawy zainicjowanej wniesioną w niniejszej sprawie skargą. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. inny rachunek niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy, np. na rachunek innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, sądu powszechnego, czy też organu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1055/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, nie można za skuteczne uznać uiszczenia opłaty sądowej na rachunek bankowy niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 27 października 2023 r., sygn. akt I OZ 479/23, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Zgodnie przy tym z treścią art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3a p.p.s.a., odrzucił wniesioną przez skarżących skargę, o czym orzekł w punkcie 1 postanowienia. W punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o zwrocie na rzecz skarżących solidarnie uiszczonego wpisu sądowego od wniesionej skargi.