II SA/Gd 413/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na działanie A. w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia odrzucić skargę W dniu 15 marca 2005 r. J. K. wniosła do Sądu skargę na działanie A. polegające na przekazaniu jej danych osobowych firmie B. w ramach cesji wierzytelności. Skarżąca wskazała, iż nie wyraziła zgody na udostępnienie swoich danych osobowych wyżej wymienionej firmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z treści skargi wynika, że przedmiotem żądania J. K. jest stwierdzenie przez Sąd, iż A. naruszyła art. 23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), czyli bez zgody zainteresowanej przekazała jej dane osobowe firmie B. Zgodnie z regulacją zawartą w przepisach ustawy o ochronie danych osobowych w przypadku naruszenia przepisów powyższej ustawy Generalny Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności: 1) usunięcie uchybień, 2) uzupełnienie, uaktualnienie, sprostowanie, udostępnienie lub nie udostępnienie danych osobowych, 3) zastosowanie dodatkowych środków zabezpieczających zgromadzone dane osobowe, 4) wstrzymanie przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego, 5) zabezpieczenie danych lub przekazanie ich innym podmiotom, 6) usunięcie danych osobowych (art. 18 ustawy) Zatem Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej nakazuje administratorowi danych w drodze decyzji administracyjnej przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności usunięcie danych osobowych (wyrok NSA z dnia 13 lutego 2003 r., II SA 1620/01, Palestra 2004/1/231). W wyniku takiego postępowania organ wydaje decyzję administracyjną, która może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (por. art. 18 ustawy o ochronie danych osobowych). Mając więc na względzie powyższe należy stwierdzić, iż przedmiotowa skarga była przedwczesna, bowiem nie został zrealizowany tok instancyjny, przewidziany przez ustawodawcę w tego typu sprawach. W tym stanie sprawy należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.