II SA/Gd 414/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 kwietnia 2007r., nr [...] w przedmiocie pomocy w postaci posiłków postanawia odmówić przyznania adw. M. S. zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Postanowieniem z dnia 7 września 2007r. na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej ustawą ) przyznano J. S. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 244 § 2 cyt. wyżej ustawy ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie jest jednak jednoznaczne w udzieleniem pełnomocnictwa temu pełnomocnikowi. Daje ono jedynie podstawę do udzielenia pełnomocnictwa Pełnomocnik ustanowiony przez Sąd powinien przed wniesieniem pierwszego pisma do Sądu odebrać od strony pełnomocnictwo. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają bowiem regulacji analogicznej do tej, znajdującej się w art. 118 k.p.c., stosownie do której ustanowienie adwokata lub radcy prawnego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, iż gdyby ustawodawca chciał, aby samo ustanowienie pełnomocnika było równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego, to zawarłby takie uregulowanie w przepisach normujących postępowanie przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 250 cytowanej ustawy wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepis ten należy interpretować łącznie z art. 37 § 1 i art. 244 § 2 tej ustawy. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Pełnomocnik w przedmiotowej sprawie – adwokat M. S. został jedynie wskazany przez Okręgową Radę Adwokacką w Gdańsku na pełnomocnika J. S., nie przedłożył jednak pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego. W przedłożonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wnioskodawca sam wskazał, iż nie uzyskał takiego pełnomocnictwa mimo zwrócenia się do skarżącego z wezwaniem. Tym samym nie można uznać, iż wnioskodawca miał przymiot pełnomocnika skarżącego, tym samym nie należy mu się zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, odmówił przyznania zwrotu kosztów zastępstwa procesowego adwokatowi M. S.