II SA/Gd 417/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalności hałasu postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2007 r. Nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego wydziału z dnia 31 maja 2007 r. skarżąca została zobowiązana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenie poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu administracji publicznej. Skarżącej wyjaśniono, iż przedmiotem skargi do sądu administracyjnego musi być konkretny akt organu administracji publicznej, a nie jego postępowanie, przy czym przez akt należy rozumieć decyzję administracyjną, postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej, chodzi o sytuację, w której organ mimo ustawowego obowiązku i upływu terminów przewidzianych do załatwienia sprawy nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innego niż wyżej określonych aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odpis zarządzenia otrzymała skrząca w dniu 08 czerwca 2007 r. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę B. J. z uwagi na nie uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem co do środka zaskarżenia – skarga kasacyjna, zostało doręczone skarżącej w dniu 16 lipca 2007 r. – B. J. odebrała przesyłkę osobiście. (vide ZPO – k. 15). W dniu 17 września 2007 r. B. J. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia z dnia 31 maja 2007 r. W uzasadnieniu wskazała, iż od dnia 15 marca 2007 r. do końca czerwca 2007 r. była na wózku inwalidzkim, tj. od czasu przyjęcia jej do Szpitala. Wskazała ponadto, iż do dnia 10 września 2007 r. przebywała na zwolnieniach lekarskich, na dowód czego przedstawiła kserokopie zwolnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy). Pismo z wnioskiem przywrócenie o terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miałaby być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1) zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3) dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. W ocenie Sądu skarżąca nie zachowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku. Z analizy akt wynika, iż skarżąca w dniu 8 czerwca 2007 r. odebrała przesyłkę, dzięki której dowiedziała się o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi. Następnie postanowieniem z dnia 10 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jej skargę z uwagi na nie uzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi. Uznać należy, iż od chwili doręczenia zarządzenia z dnia 31 maja 2007 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi – skarżąca dowiedziała się o braku formalnym skargi, tym samym zaczął biec termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wykonania przedmiotowego zarządzenia. Zważyć należy, iż Sądowi z urzędu wiadomo, iż w innej toczącej się przed tutejszym sądzie sprawie (sygn. akt II SA/Gd 389/07) skarżąca B. J. wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 maja 2007 r. którego odpis doręczono jej w dniu 30 maja 2007 r., uiściła w dniu 5 czerwca 2007 r. wpis sądowy w kwocie 200 zł. Ponadto w dniu 26 czerwca 2007 r. skarżąca, wykonując zarządzenie Sądu z dnia 25 czerwca 2007 r., osobiście złożyła w tutejszym Sądzie odpis pisma procesowego. Nadto na uwagę zasługuje również fakt, iż przed tutejszym Sądem, toczą się inne sprawy, w których B. J. jako strona skarżąca bierze czynny udział. Ponadto z przedłożonych przez skarżącą kserokopii zwolnień lekarskich wynika, że skarżąca była niezdolna do pracy w wskazanym okresie, jednakże w zaświadczeniach tych wskazano – jako jedno z zaleceń, iż skarżąca może chodzić. (vide pkt 12 zaświadczeń lekarskich dołączonych do wniosku). Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, iż skarżąca nie uprawdopodobniła również okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie wprawdzie nie wymaga zachowania przepisów o postępowaniu dowodowym, z reguły nie może ono jednak ograniczać się do samych twierdzeń strony. Twierdzenia te stanowią jedynie uzasadnienie wniosku - przytoczenie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wymóg uprawdopodobnienia tych okoliczności oznacza obowiązek ich wykazania, w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. W przeciwnym razie, gdyby uprawdopodobnienie miało ograniczać się do przytoczenia okoliczności stanowiących podstawę wniosku, wprowadzony przez ustawodawcę wymóg uprawdopodobnienia wskazanych okoliczności należałoby uznać za zbędny. Mając na względzie powyższe, Sąd na mocy art. 86 § 1 w związku z art. 87 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.