II SA/Gd 418/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 kwietnia 2008r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić wniosek T. O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. T. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 kwietnia 2008r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 czerwca 2008r. skarżący został wezwany do uiszczenia - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego w kwocie 400 zł – pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi (również w terminie siedmiu dni) – poprzez nadesłanie odpisu skargi z załącznikami – poświadczonego za zgodność z oryginałem – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 czerwca 2008r. – wezwanie odebrał T. O. (vide Z.P.O. w aktach sądowych sprawy). Skarżący w dniu 19 czerwca 2008r. uiścił wpis sądowy w wysokości 400 zł. Jednakże w zakreślonym terminie nie usunął wskazanych powyżej braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę T. O. Wskazane powyżej orzeczenie (wraz z pouczeniem o trybie wniesienia środka zaskarżenia) zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 lipca 2008 r. (vide Z.P.O. w aktach sądowych sprawy). T. O. w dniu 4 sierpnia 2008 r. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnianie braków formalnych skargi oraz złożył odpis skargi wraz z załącznikami. W uzasadnieniu podał, że równocześnie z uiszczeniem wpisu sądowego nadał na placówce pocztowej odpis skargi. Po otrzymaniu odpisu postanowienia z dnia 22 lipca 2008r. skarżący udał się do sądu, gdzie stwierdził, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Zdaniem wnioskodawcy powyższe zostało spowodowane błędem pracowników Urzędu Pocztowego, dodatkowo wskazał, że w tym czasie trwał strajk. W jego ocenie fakt uiszczenia wpisu w wysokości 400 zł dodatkowo uprawdopodabnia uzupełnienia pozostałych braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy). Pismo z wnioskiem przywrócenie o terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miałaby być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1. zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, 2. uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3. dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. W artykule 88 omawianej ustawy wskazano, że Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W ocenie Sądu strona skarżąca nie zachowała w przedmiotowej sprawie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku. Z analizy akt wynika, że skarżący w dniu 25 lipca 2008 r. odebrał przesyłkę (postanowienie z dnia 22 lipca 2008r. odrzucające skargę), dzięki której dowiedział się o nieuzupełnieniu braków formalnych skargi, tj. nienadesłaniu odpisu skargi z załącznikami. Zdaniem Sądu uznać należy, że od chwili doręczenia postanowienia z dnia 22 lipca 2008r. ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący dowiedział się o nieuzupełnieniu braków formalnych skargi, tym samym zaczął biec termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który upłynął z dniem 1 sierpnia 2008r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został złożony w dniu 4 sierpnia 2008r. Ponadto w ocenie Sądu strona skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Tłumaczenie strony, że nieuzuepłenienie braków zostało spowodowane błędem pracowników urzędu pocztowego oraz trwającym w tym czasie strajkiem, nie może być uznane za okoliczność uprawdopodabniającą przyczynę uchybienia terminu i wskazującą na brak winy strony skarżącej. Sąd wskazuje, że strona skarżąca nie przedstawiła potwierdzenia nadania przesyłki w urzędzie pocztowym. Uprawdopodobnienie wprawdzie nie wymaga zachowania przepisów o postępowaniu dowodowym, z reguły nie może ono jednak ograniczać się do samych twierdzeń strony. Twierdzenia te stanowią jedynie uzasadnienie wniosku - przytoczenie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wymóg uprawdopodobnienia tych okoliczności oznacza obowiązek ich wykazania, w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. W przeciwnym razie, gdyby uprawdopodobnienie miało ograniczać się do przytoczenia okoliczności stanowiących podstawę wniosku, wprowadzony przez ustawodawcę wymóg uprawdopodobnienia wskazanych okoliczności należałoby uznać za zbędny. Mając na względzie powyższe, Sąd na mocy art. 88 w związku z art. 87 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.