II SA/Gd 418/11

Dnia 29 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie warunków zabudowy 1/ uchyla zaskarżone postanowienie, 2/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej L. Ś. 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca L. Ś. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 10 marca 2011 r., którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia przez nią odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z 14 kwietnia 2010 r. o ustaleniu R. S. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie, przebudowie i rozbiórce linii energetycznych, między innymi na działce nr [...], będącej przedmiotem współwłasności skarżącej i jej męża. Z akt wynikają następujące istotne okoliczności faktyczne. Decyzja Wójta Gminy z 14 kwietnia 2010 r. o ustaleniu warunków zabudowy była doręczana skarżącej i jej mężowi – S. Ś., w ten sposób, że na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki widniały imiona i nazwisko obojga małżonków ("Ś. S. i L."). Podpis na tym zwrotnym poświadczeniu odbioru złożyła 7 października 2010 r. skarżąca. Pozostałym stronom postępowania decyzja była doręczana w kwietniu 2010 r. Nie wszystkim doręczono ją bezpośrednio. Niepodjęte przesyłki powróciły m.in. od K. i U. Z., Z. i J. M. oraz J. i M. P. Te przesyłki były doręczane w ten sposób, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widniały imiona i nazwisko dwóch osób (prawdopodobnie małżonków), zaś na kopercie imię i nazwisko jednej z tych osób. Pismem z 30 listopada 2010 r., doręczonym do Urzędu Gminy w dniu 1 grudnia 2010 r., skarżąca zażądała doręczenia jej decyzji Wójta z 14 kwietnia 2010 r. o warunkach zabudowy. Twierdziła, że 28 listopada 2010 r. dowiedziała się od męża, że otrzymał tę decyzję, że mąż ją zgubił oraz że ona jej dotychczas nie otrzymała i na skutek zagubienia jej nie mogła się z tą decyzją zapoznać. Wójt Gminy przy piśmie z 27 grudnia 2010 r. przesłał skarżącej kopię swojej decyzji z 14 kwietnia 2010 r., zaznaczając, że skarżąca odebrała ją 7 października 2010 r. Do pisma tego dołączono także kopię zwrotnego poświadczenia odbioru. Doręczenie kopii decyzji przesłanej przy piśmie z 27 grudnia 2010 r. nastąpiło 30 grudnia 2010 r. W dniu 5 stycznia 2011 r. skarżąca wniosła od decyzji z 14 kwietnia 2010 r. odwołanie, w którym m.in. twierdziła, że nie doręczono jej tej decyzji 7 października 2010 r., gdyż wówczas koperta była zaadresowana tylko na jej męża. Postanowieniem z 10 marca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując się na art. 134 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że decyzja Wójta Gminy z 14 kwietnia 2010 r. została doręczona skarżącej 7 października 2010 r. i wobec tego uznał, że odwołanie nadane w urzędzie pocztowym w dniu 5 stycznia 2011 r., zostało wniesiono po terminie. Stwierdzono też, że "jakkolwiek przesyłka była adresowana na imię obojga małżonków, to decyzja doręczona została" skarżącej "i miała ona możliwość zapoznania się z nią w dniu odbioru, to jest w dniu 7 października 2010 r." Ponadto przyjęto, że decyzja nie została skarżącej doręczona 29 grudnia 2010 r., gdyż wówczas doręczono jej, na wyraźną prośbę, kopię decyzji. W skardze skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, twierdziła, że decyzji Wójta Gminy nie doręczono jej 7 października 2010 r., gdyż koperta była zaadresowana tylko na jej męża. W odpowiedzi na skargę, powtarzając dotychczasowe argumenty, wniesiono o jej oddalenie. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie opiera się na tezie, że decyzja Wójta Gminy z 14 kwietnia 2010 r. została doręczona skarżącej 7 października 2010 r. Zakłada się przy tym, że doręczana wówczas przesyłka była zaadresowana na obojga małżonków. Gdyby tak było, to mimo istniejących wątpliwości dotyczących tego czy wspólne doręczenie pisma w postępowaniu administracyjnym małżonkom jest zgodne z prawem, można by przyjąć, że decyzja została doręczona skarżącej. Skoro to ona potwierdziła odbiór jednego pisma adresowanego na nią i na jej męża, to nie ulegałoby wątpliwości, że ona to pismo otrzymała. W takiej sytuacji natomiast to mąż skarżącej mógłby kwestionować skuteczność doręczenia wobec niego. Jednakże skarżąca w rozpoznawanej sprawie konsekwentnie twierdzi, że koperta, w której znajdowała się decyzja Wójta Gminy z 14 kwietnia 2010 r., była zaadresowana inaczej niż zwrotne poświadczenie odbioru do tej koperty dołączone. Według skarżącej była ona zaadresowana jedynie na jej męża. Twierdzeń tych nie można zakwestionować bez poczynienia stosownych wyjaśnień, gdyż w podobny sposób zostały zaadresowane przesyłki do innych (prawdopodobnie) małżonków, występujących w rozpoznawanej sprawie w charakterze stron. Tak zaadresowano przesyłki skierowane do K. i U. Z., Z. i J. M. oraz J. i M. P. Przesyłki kierowane do tych osób nie zostały podjęte więc w aktach znajdują się nie tylko zwrotne poświadczenia odbioru, ale także koperty. Oczywiste jest, że skoro skarżąca przesyłkę odebrała, to w jej przypadku koperty w aktach nie ma. Samorządowe Kolegium Odwoławcze mogło jednak wyjaśnić, jak zaadresowano kopertę, zawierającą decyzję przeznaczoną dla skarżącej i jej męża. Po pierwsze można było zapytać się skarżącej czy zachowała kopertę (nawet uwzględniając, iż twierdzi ona, że jej mąż zgubił decyzję). Po drugie, gdyby koperta się nie zachowała, organ odwoławczy winien był przesłuchać w charakterze świadka urzędnika Urzędu Gminy, który przygotowywał wysyłkę decyzji Wójta Gminy z 14 kwietnia 2010 r., w celu wyjaśnienia czy w stosunku do wszystkich stron postępowania będących małżonkami w jednakowy sposób adresowano przesyłkę. Przede wszystkim zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno było rozważyć czy nie zasługują na wiarę twierdzenia skarżącej, co do sposobu zaadresowania koperty zawierającej decyzję, skoro w aktach znajdują się poszlaki w postaci nieodebranych przesyłek, wskazujące na prawdziwość jej twierdzeń. Okoliczność dotycząca tego, jak była zaadresowana koperta zawierająca decyzję Wójta Gminy z 14 kwietnia 2010 r., jest istotna, gdyż gdyby się okazało, że zaadresowano ją tylko na męża skarżącej, to nie można zakładać, że skarżąca decyzję otrzymała. Nie można bowiem zakładać, iż skarżąca otworzyła kopertę zaadresowaną nie do niej. Nie można tak zakładać nawet wówczas, gdy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki było zaadresowane na obojga małżonków. Pomijając już to, że zwrotne poświadczenie odbioru jest w posiadaniu odbiorcy przesyłki przez chwilę potrzebną na jego podpisanie, to o tym dla kogo przeznaczony jest list decyduje niewątpliwie określenie adresata na kopercie. W związku z tym w razie ustalenia, że koperta zawierająca decyzję Wójta Gminy z 14 kwietnia 2010 r. była zaadresowana tylko na męża skarżacej, odpadłaby przesłanka zaskarżonego rozstrzygnięcia, mianowicie ustalenie, że skarżącej doręczono decyzję, od której wniosła odwołanie, 7 października 2010 r. W związku z tym zaniechanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśnienia wskazanej okoliczności stanowi istotne dla wyniku sprawy naruszenie art. 7 k.p.a. Mając to na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił skargę skarżącej i uchylił zaskarżone postanowienie. Wobec uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze będzie zobowiązane, po wyjaśnieniu wskazanej wyżej okoliczności dotyczącej sposobu zaadresowania koperty zawierającej decyzję Wójta Gminy z 14 kwietnia 2010 r., ponownie ocenić czy skarżąca wniosła odwołanie od decyzji w terminie. Skarżąca w skardze wniosła o rozpoznanie sprawie w trybie uproszczonym. Pozostałe strony zawiadomione o tym nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. W związku z tym Sąd na mocy art. 119 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym i w składzie jednego sędziego. Wobec uwzględnienia skargi, na mocy art. 200 oraz art. 205 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, na które złożył się wpis sądowy.