II SA/Gd 4180/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Górska Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Nowakowski Sędzia WSA Wiesław Czerwiński (spr.) Protokolant Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzje, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 30.10.2001 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania A. S. zam. [...], utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 września 2001 r. nakazującą A. S. rozbiórkę obiektu budowlanego mieszkalnego o wymiarach w rzucie poziomym 4 x 9 m zrealizowanego bez pozwolenia na działce nr [...] we wsi K. gm. N. W. W. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że postępowanie w tej sprawie wszczęto na skutek pisma S. S.. W wyniku dokonanych oględzin stwierdzono, że na terenie istniejącego siedliska dobudowano do budynku gospodarczego – obora, piętrowy obiekt mieszkalny o wymiarach w rzucie 4 x 9 m. Wejście na piętro stanowią schody żelbetowe zewnętrzne. Ściany zewnętrzne wykonano z cegły ceramicznej, strop nad parterem żelbetowy, stropodach drewniany kryty papą. Stwierdzono, że inwestorem obiektu jest A. S. Budowa obiektu została rozpoczęta w 1999 r. zaś jego użytkowanie nastąpiło w maju 2000 r. Budowa została wykonana bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Konsekwencją takiego postępowania jest wydanie decyzji w oparciu o przepis art. 48 Prawa budowlanego. A. S. złożyła skargę na powyższą decyzję. Wskazała, że budowę rozpoczął jej mąż w 1997 r. Celem tej budowy była początkowo rozbudowa obory i dobudowanie do niej części gospodarczej dla celów rolnych. Rodzeństwo męża wyraziło zgodę na tą rozbudowę. Nikt też nie miał pretensji do męża, że wspólnie ze swoim bratem S. S. postanowili zrobić z tego część mieszkalną. Zgodnie skończyli ten budynek i mieszkali w nim. Rodzeństwo męża wyraziło zgodę na zameldowanie jej, a brat męża S. był na ich utrzymaniu. Po śmierci męża 30.12.2000 r. sytuacja uległa pogorszeniu. Brat zmarłego męża kazał jej się wynieść do swojej dziupli albo do lasu, bo on jest zmęczony i musi odpocząć. Przeszkadzała bratu męża ponieważ nie mógł w ich obecności urządzać libacji alkoholowych. Wskazała, że budynek ten dla niej i dwojga nieletnich dzieci stanowi jedyne miejsce zamieszkania. Jak budowali to wspólnie z mężem, to bratu męża to nie przeszkadzało., a doniósł o tym fakcie 6-7 miesięcy po śmierci męża. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za zasadną. Niewątpliwie rację mają orzekające w sprawie organy, że na dobudowaną część budynku brak było pozwolenia na budowę. Miał zatem zastosowanie podany w podstawie prawnej decyzji przepis art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Uchylenie niniejszej decyzji nastąpiło wskutek niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy. Sąd miał także na uwadze, że budynek, w którym zamieszkuje skarżąca z dwojgiem nieletnich dzieci, stanowi jej jedyne miejsce zamieszkania. Jakkolwiek w aktach sprawy brak jest ustaleń co do zgodności dobudówki a planem zagospodarowania przestrzennego, to jednakże z dużym stopniem prawdopodobieństwa można stwierdzić, że to zamierzenie inwestycyjne było zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego. W toku dalszego postępowania należy wyjaśnić kwestie własnościowe, które nie do końca zostały w sprawie wyjaśnione. W aktach sprawy znajduje się jedynie kserokopia postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2001 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po W. S. Brak natomiast postanowienia o stwierdzeniu praw do spadku po rodzicach W. i S. S. Pozwoli to na ocenę roli S. S. w tej sprawie, w tym to, czy ma on status strony w tym postępowaniu, czy może także podmiotu zobowiązującego do rozbiórki. Do akt sprawy należy dołączyć aktualny wypis z rejestru gruntów. W trakcie dalszego postępowania należy także wyjaśnić datę pobudowania budynku. Organy przyjęły, że budowa miała miejsce w latach 1999-2000, natomiast skarżąca w skardze podaje, że budowa miała miejsce w 1997 r. Uzasadnia to, na mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylenie zaskarżonej decyzji.