II SA/Gd 424/09
PostanowienieWSA w Gdańsku2009-11-26
Skład orzekający: Mariola Jaroszewska, Wanda Antończyk, Dorota Jadwiszczok
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, może zostać dopuszczona do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako uczestnik, jeśli wykaże swój interes prawny?Ratio decidendi
Sąd uznał, że aby zostać dopuszczonym do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako uczestnik, osoba musi wykazać swój interes prawny, który wynika z przepisów prawa materialnego i ma bezpośredni wpływ na jej sytuację prawną. Interes faktyczny, czyli samo zainteresowanie rozstrzygnięciem, nie jest wystarczający. W analizowanej sprawie I.R. nie wykazała takiego interesu prawnego, ponieważ problemy, na które się powoływała, nie miały bezpośredniego związku z inwestycją prowadzoną na poddaszu, a jej prawo własności lokalu na parterze nie było bezpośrednio naruszone przez przedmiotową inwestycję.Stan faktyczny
Prokurator Okręgowy zaskarżył decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą Spółce Akcyjnej "A" zaniechanie robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania poddasza na cele mieszkalne. Prokurator zarzucił organowi wydanie decyzji bez udziału I. R. I. R. wniosła o dopuszczenie jej do udziału w sprawie jako uczestnika, wskazując na swój interes prawny wynikający z zamieszkiwania w lokalu przy tej samej ulicy i użytkowania tarasu oraz części poddasza.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić dopuszczenia I. R. do udziału w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem postanawia: odmówić dopuszczenia I. R. do udziału w sprawie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Prokurator Okręgowy wniósł o uchylenie opisanej wyżej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2009 r., uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 16 września 2008 r., nakazującą Spółce Akcyjnej "A" zaniechania dalszych robót budowlanych polegających na przebudowie - nadbudowie części budynku przy ul. [...] w S. związanych ze zmianą sposobu użytkowania poddasza na cel mieszkalny na potrzeby mieszkania nr [..] i orzekającej o braku podstaw do nałożenia na podstawie przepisu art. 51 ust .1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych prowadzonych w lokalu przy ul. [...] w S. do stanu zgodnego z prawem.
Skarżący zrzucił organowi wydanie zakwestionowanej decyzji bez udziału I. R.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2009r. I. R. wniosła o dopuszczenie jej do udziału w sprawie przed sądem administracyjnym w charakterze uczestnika postępowania wskazując, iż sprawa dotyczy jej interesu prawnego z racji zamieszkiwania w lokalu przy ul. [...] oraz użytkowania tarasu oraz części poddasza.
Jak podała, powyższe okoliczności skłoniły ja do zwrócenia się do Prokuratora Okręgowego z prośbą o pomoc w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Tylko przepisy prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawnego, stwarzają określonemu podmiotowi legitymację procesową strony, który to - zgłaszając żądanie dopuszczenia do udziału w sprawie - powinien ów interes wykazać.
Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony, a więc także o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 1876/99). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA z dnia 27 września 1999 r. sygn. akt IV SA 1285/98). Podmiot, dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki, nie ma więc przymiotu strony postępowania administracyjnego i nie jest legitymowany do kwestionowania zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć.
W przedmiotowej sprawie I. R. wywodzi swoje uprawnienie z przysługującego jej prawa własności lokalu położonego w S. przy ul. [...]. Kontrolowane przez Sąd postępowanie dotyczy natomiast nałożenia na inwestora - Spółkę Akcyjną "A" na podstawie przepisu art. 51 ust .1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych prowadzonych w lokalu przy ul. [...] w Sopocie do stanu zgodnego z prawem.
Przedmiotowe prace prowadzone były na podstawie prawomocnej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28 listopada 2005 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę. Prawidłowość tej decyzji stwierdzona została w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, prowadzonym w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 276/06, zakończonym wyrokiem z dnia 8 marca 2007 r., oddalającym skargę I. R.
Budynek położony w S. przy ul. [...] składa się z 11 nieruchomości stanowiących odrębną własność. Zgodnie z przepisem art. 20 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U.2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) jeżeli lokali wyodrębnionych, i lokali niewyodrębnionych jest więcej niż siedem właściciele lokali są zobowiązani podjąć uchwałę o wyborze zarządu, który kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej w ramach czynności dotyczących zwykłego zarządu nieruchomości i reprezentuje ja na zewnątrz. Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu wymagają natomiast uchwały właścicieli lokali.
Z akt sprawy wynika, że zarząd wspólnoty podjął działania w kierunku realizacji prac remontowych części wspólnej nieruchomości i temu celowi między innymi służyła uchwała członków wspólnoty z dnia 27 lutego 2004 r. Nr [...] wyrażająca zgodę na modernizację, przebudowę i nadbudowę lokalu mieszkalnego Nr [...] w budynku przy ul. [...] w S. (inwestor w zamian za odstąpienie powierzchni części strychu zobowiązał się przeprowadzić określone prace remontowe budynku na własny koszt).
Zadysponowanie częścią wspólną przeznaczoną dla realizacji wyżej wymienionej inwestycji odbyło się zgodnie z treścią art. 23 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U.2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Podjęta została uchwała i mocą tejże uchwały inwestor uzyskał prawo do dysponowania częścią nieruchomości wspólnej na cele budowlane, o którym mowa wart. 32 ust. 4 pkt 2 Prawo budowlane.
Należy w tym miejscu zauważyć, że jakkolwiek prawo własności chroni właściciela lokali wyodrębnionych to sprawami wspólnoty mieszkaniowej (do których m. inn. należy dbanie o właściwy stan techniczny części wspólnych budynku) kieruje zarząd i on też reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach pomiędzy wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali (art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali).
Ponieważ interesy właścicieli poszczególnych lokali mogą być rozbieżne w art. 25 ust. 1. ustawy o własności lokali przewidziano, iż właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Skarżąca skorzystała z takiej możliwości i uchwała wspólnoty wyrażająca zgodę na opisaną powyżej przebudowę lokalu nr [...], została przez nią zaskarżona do sądu, który uznał iż została podjęta zgodnie z prawem.
W toczącym się postępowaniu skarżąca I. R. nie wykazała żadnego prawem chronionego, własnego, zindywidualizowanego i skonkretyzowanego interesu prawnego, który dawałby jej możliwość udziału w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mieszkanie nr [...], należące do I. R., znajduje się na parterze budynku przy ul. [...], natomiast kontrolowana przez organy nadzoru budowlanego inwestycja realizowana jest w lokalu położonym na poddaszu. Obie nieruchomości oddzielone są przez dwie kondygnacje. W znajdujących się w aktach sprawy licznych pismach I. R. kierowanych do organów (np. pismo z dnia 17 listopada 2008 r., pismo z dnia 10 października 2007 r.) wskazuje ona na takie okoliczności jak pękanie tarasu, które miało miejsce w roku 2006, jego niewłaściwą naprawę w roku 2007, pękanie ścian w jej mieszkaniu i obsuwanie się skarpy, na której posadowiony jest budynek. Ponadto powstanie rysy na ścianie nośnej, szpary pomiędzy ścianą i podłoga w mieszkaniu nr. [...] przypisuje samowolnej budowie garażu, która dokonana została w 1978 r.. Dalsze uszkodzenie budynku nastąpiło, w przekonaniu skarżącej, w wyniku przebudowy mieszkania nr. [...] przeprowadzonej w 1979 r..
Żadna z przytoczonych okoliczności nie daje podstawy do uwzględnienia wniosku, wobec czego na podstawie przepisu art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.
1270 ze zm.) wniosek I. R. o dopuszczenie jej do udziału w sprawie przed sądem administracyjnym w charakterze uczestnika postępowania podlegał oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło