II SA/Gd 4249/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Kostka, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i W. L. oraz V. i H. L. na decyzję Wojewody z dnia 8 listopada 2001 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1/ stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2/ zasądza od Wojewody solidarnie na rzecz V. i H. L. 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3/ orzeka, iż zaskarżona decyzja może być wykonana. Starosta decyzją z dnia 7 września 2001 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie L. pozwolenia na budowę drugiego etapu kanalizacji sanitarnej z przykanalikami do studni ogrodowych w L.. Odwołanie od tej decyzji wniósł H. L.. Rozpoznając odwołanie H. L. Wojewoda decyzją z dnia 8 listopada 2001 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skargę od decyzji Wojewody wnieśli M. i W. L. oraz V. i H. L.. W skardze skarżący podnosili zarzuty dotyczące oczyszczalni ścieków wybudowanej na podstawie decyzji z dnia 27 sierpnia 1996 r. oraz twierdzili, że inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, gdyż to oni są właścicielami działek nr [...] i [...], na których między innymi ma być realizowana inwestycja. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Niezależnie od zarzutów skargi stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą nieważności. Została ona bowiem podjęta na skutek odwołania osoby, która nie była stroną postępowania. Skarżący do skargi dołączyli odpis z księgi wieczystej nr [...], z której wynika, że właścicielami nieruchomości, na którą składają się działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] są W. L. i M. L.. Spośród tych działek inwestycja, której dotyczy decyzja Starosty z dnia 7 września 2001 r., realizowana będzie na działkach [...] i [...]. Zatem, H. L., który wniósł odwołanie, nie był stroną postępowania administracyjnego. Przejawem tego było to, że nie otrzymał on decyzji starosty z dnia 7 września 2001 r. Stronami tego postępowania byli natomiast M. i W. L.. Jednakże oni nie wnieśli odwołania. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji służy tylko stronie. Zatem, H. L. nie był uprawniony do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia 7 września 2001 r. Mimo tego Wojewoda rozpoznał wniesione przez H.a L. odwołanie i utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Takie postępowanie stanowi w ocenie Sądu rażące naruszenie prawa, gdyż organ odwoławczy może podjąć decyzję tylko wówczas, gdy zostanie skutecznie wniesione odwołanie. Mając powyższą okoliczność na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Uwzględniając skargę z wyżej wskazanego powodu Sąd wyszedł poza zarzuty podniesione w skardze do czego był uprawniony na podstawie art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego, że zaskarżona decyzja była dotknięta wadą nieważności Sąd na mocy art. 119 pkt 1 oraz art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym i wyrok wydał na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewoda winien umorzyć postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek odwołania H. L., który nie był stroną postępowania przed organem pierwszej instancji. Wobec tego, że przy ponownym postępowaniu Wojewoda winien umorzyć postępowanie odwoławcze Sąd na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, iż zaskarżona decyzja do czasu uprawomocnienia się wyroku może być wykonywana. Wobec uwzględnienia skargi Sąd na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o kosztach postępowania zasadzając od Wojewody na rzecz skarżących zwrot uiszczonego przez nich wpisu sądowego.