II SA/Gd 429/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy postanawia: odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 20 stycznia 2015 r. którym zawieszono z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia na rzecz A. K. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji muru oporowego na działce nr [...] (obręb [...]) w G. przy ul. S., wzdłuż drogi dojazdowej do lokalu na działce nr [...]. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. D., zaś wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem A. K. doprowadzi bezpośrednio do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego muru oporowego. Dodał, że wstrzymanie zaskarżonego postanowienia jest konieczne wobec pilnej potrzeby podjęcia czynności nadzorczych w zakresie wstrzymania wykonania robót prowadzonych przez inwestora na przedmiotowym terenie, które to działania zagrażają skarżącemu, poprzez niebezpieczeństwo osunięć mas ziemi. Ponadto wskazał, że wnioskowanie przez inwestora o ustalenia warunków stanowi obejście prawa i dążenie do legalizacji dokonanej już samowoli budowlanej. W związku z tym brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienie spowoduje niemożliwe lub co najmniej trudne do usunięcia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi - zgodnie z art. 61 § 3 tej ustawy - Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy zatem wiązać z sytuacją, która może zaistnieć, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Z powyższego wynika zatem, że wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu lub wymagają wykonania. Brak cechy wykonalności zaskarżonego aktu czyni bezcelowym postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Stąd też istotne znaczenie ma okoliczność czy zaskarżony akt posiada wyżej wymienioną cechę. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wniosek R. D. o udzielenie ochrony tymczasowej dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2015 r., którym uchylono postanowienie Prezydenta Miasta o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Wskazać należy, że samo postanowienie o uchyleniu postanowienia o zawieszeniu postępowania – wydane przez organ drugiej instancji, nie przyznaje stronie skarżącej żadnych uprawnień i nie nakłada na nią żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Zakwestionowane postanowienie wywołuje jedynie skutki procesowe, stwierdza bowiem brak przejściowej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania. Reasumując zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o udzielenie ochrony tymczasowej, pozbawione jest bowiem cechy wykonalności. Tymczasem, jak już wyżej zaznaczono instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczy tylko takich aktów administracyjnych lub czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Równocześnie Sąd zważył, że uzasadnienie rozpoznawanego wniosku w istocie sprowadza się do wykazania negatywnych w ocenie skarżącego skutków, jakie może wywołać wykonanie decyzji o ustaleniu w przedmiotowej sprawie warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem inwestora oraz wykonanie przyszłej ewentualnej decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Uznać należy, że stwierdzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze braku przeszkód w prowadzeniu przedmiotowego postępowania i dalsze jego prowadzenie nie przesądzają wyniku tego postępowania, zatem argumentacja wniosku nie mogła zostać uwzględniona. Również okoliczność prowadzenia przez inwestora robót budowlanych na terenie objętym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy nie stanowi okoliczności uzasadniającej rozpoznawany wniosek. Prowadzone roboty budowlane nie stanowią bowiem następstwa wykonania zaskarżonego postanowienia uchylającego postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia