II SA/Gd 430/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska, (spr.), Sędzia WSA Janina Guść, Protokolant Ilona Panic, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2005 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 sierpnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 18 maja 2001 r., nr [...]; 2. określa, iż wymienione w punkcie pierwszym decyzje nie mogą być wykonane. Decyzją z dnia 18 maja 2001r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał B. R. zamieszkałemu w R. rozbiórkę budynku gospodarczego zrealizowanego na działce nr [...] w B. M. Decyzję wydano na podstawie art. 51 ust. 2 pkt 1, art. 80 ust. 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89s poz. 414 ze zm. i art. 104 Kpa. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że postanowieniem z dnia 09.11.1999r. wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy wznoszeniu budynku gospodarczego na działce nr [...] w B. M. przez B. R., w związku z tym, iż realizowany obiekt w sposób istotny odbiega od dokonanego zgłoszenia w Urzędzie Rejonowym w B. Decyzją z dnia 03.01.2000 r. nałożono obowiązek wykonania w terminie do dnia 30.08.2000r. czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i uzyskania zezwolenia na wznowienie robót tj. doprowadzenie realizowanego obiektu do stanu zgodnego ze zgłoszeniem z dnia 02.11.1998r., opracowanie projektu budowlanego budynku gospodarczego o gabarytach odpowiadających zgłoszeniu i uzyskanie zgody właścicieli sąsiedniej działki nr [...] na zbliżenie budynku gospodarczego do granicy. B. R. nie wypełnił obowiązku nałożonego decyzją i dlatego na podstawie art. 51 ust 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nakazano mu rozbiórkę. W odwołaniu od tej decyzji B. R. wskazał, że posiadał zgodę na wybudowanie domu gospodarczego na granicy nieruchomości. Pierwotnie zamierzał zbudować budynek gospodarczy, później jednak złożył wniosek na remont istniejących budynków gospodarczych polegający na wymianie dachu i części muru z drewna na murowany. Zarzucił, że organ pominął fakt, że wybudowany budynek gospodarczy w 5/6 pokrywa stare zabudowania . Decyzją z dnia 20 sierpnia 2001r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że B. R. prowadził budowę budynku gospodarczego na podstawie zgłoszenia z dnia 2.11.1999r. Wobec faktu wykonywania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń w zgłoszeniu postanowieniem z dnia 9.11.1999r. wstrzymano prowadzenie robót Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez organ odwoławczy postanowieniem z dnia 3.01.2000r. Następnie decyzją z dnia 3.01.2000r. nakazano w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego B. R. przedłożenie w terminie do dnia 30.08.2000r. odpowiednich dokumentów w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Obowiązki te nie zostały wykonane przez stronę. Zgodnie z art. 51 ust. 2 prawa budowlanego w razie niewykonania obowiązków nałożonych w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2, organ nadzoru budowlanego nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu. Odnosząc się do odwołania organ odwoławczy stwierdził, że aktualnie nie jest wymagana zgoda właściciela nieruchomości sąsiedniej na przybliżenie obiektu do granicy, jednakże B. R. nie dostarczył dokumentacji budowlanej. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył B. R. powtarzając zarzuty zawarte w odwołaniu. Nadto stwierdził, że wobec braku zgody współwłaścicieli sąsiedniej działki opracowanie projektu byłoby niecelowe. Wniósł o zalegalizowanie zmodernizowanego budynku gospodarczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie. W piśmie z dnia 17.01.2005r. skarżący wskazał, że organy administracji obu instancji na podstawie zgłoszenia z listopada 1998r. przyjęły, że budowany jest jeden obiekt. W 1998r. skarżący zawiadomił o zamiarze przeprowadzenia remontu budynku gospodarczego. Nie wiedział jednak, że powinien był stwierdzić, że remont dotyczy stodoły i chlewni czyli dwóch budynków. Dla właściwego rozstrzygnięcia sprawy powinno się ustalić czy skarżący remontował jeden czy też dwa obiekty. Nadto w decyzjach przyjmuje się, że skarżący zrealizował obiekt, a tymczasem przerwał on roboty w trakcie realizacji budowy i w takim stanie obiekt pozostaje do chwili obecnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami admimstracyjnyrni (Dz. U. 02.153.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Adrninistracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270). W myśl art.l § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem z 9 listopada 1999r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie obiektu budowlanego w B. M. na działce nr [...] przez B. R. Następnie zaś ostateczną decyzją z dnia 3 stycznia 2000r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na podstawie art. 51 ust. 1 pkt2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane obowiązek wykonania w terminie do dnia 30 sierpnia 2000r. czynności w celu doprowadzenie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i uzyskania zezwolenia na wznowienie robót. Bezsporne jest, że obowiązki te nie zostały wykonane przez skarżącego w zakreślonym tą decyzją terminie. W razie niewykonania obowiązków nałożonych w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 organ nadzoru budowlanego zgodnie z treścią art. 51 ust. 2 prawa budowlanego nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu. Decyzje organów obu instancji wydane w niniejszej sprawie na podstawie art. 51 ust. 2 prawa budowlanego określają obiekt podlegający rozbiórce jako wybudowany budynek gospodarczy. Nie precyzują jednakże jego gabarytów. Wskazać przy tym należy, że postanowienie o wstrzymanie robót i decyzja nakładająca obowiązek wykonania czynności dotyczyły będącego w budowie budynku gospodarczego. Nadto z twierdzeń skarżącego oraz przekładanych przez niego zdjęć wynika, że na przedmiotowej działce znajdują również się inne budynki gospodarcze. Określenie dokładnej lokalizacji oraz wymiarów obiektu budowlanego podlegającego rozbiórce ma istotne znaczenie przede wszystkim dla wykonania decyzji. W niniejszej sprawie organy nie określiły w sposób precyzyjny przedmiotu rozbiórki. Powoduje to również niemożność odniesienia się do twierdzeń skargi wskazujących na realizację robót budowlanych dotyczących dwóch budynków gospodarczych. Przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji doszło zatem do naruszenia art. 7, art. 77 §1 i art. 107 Kpa. Uchybienie to mało wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę organ administracji winien uzupełnić postępowanie wyjaśniające w powyższym zakresie, a następnie podjąć stosowne rozstrzygnięcie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, iż uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to uniemożliwia wykonanie decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. Wykonanie wadliwych decyzji w tym czasie byłoby bowiem aksjologicznie nieuzasadnione i prowadziło do naruszenia praw i interesów stron postępowania.