II SA/Gd 430/09

Dnia 6 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na działalność Burmistrza w przedmiocie rekompensaty za pomniejszenie udziału w nieruchomości postanawia skargę odrzucić. M. K. w dniu 11 maja 2009 roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, w której wskazywała, że nie zgadza się z odmową udzielenia jej przez Urząd Miejski rekompensaty za pomniejszenie udziału we współwłasności budynku położonego w M. przy ul. G. [...] z 1/21 na 4/100 oraz we współużytkowaniu wieczystym gruntu oznaczonego jako działka nr [...] również z 1/21 na 4/100. Ponadto domagała się zwrotu od D. Z. zaboru udziału we współwłasności części wspólnej ww. nieruchomości budynkowej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz stwierdził, iż jest ona nieuzasadniona. Podniósł, że przedmiotowe udziały S. i M. K. zostały pomniejszone w drodze decyzji Zarządu Miasta i Gminy z dnia 29 grudnia 1992 roku z uwagi na nadbudowę budynku i pozyskanie czterech lokali mieszkalnych. Odnośnie żądania zwrotu udziału we współwłasności części wspólnej Burmistrz wskazał, że do rozstrzygania tego zagadnienia właściwy jest sąd powszechny. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu, kwestionowana w rozpoznawanej skardze działalność Burmistrza, nie należy do żadnej z wyżej wymienionych, zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Wskazać w tym miejscu należy, że przedmiotem swej skargi skarżąca nie uczyniła decyzji Zarządu Miasta i Gminy z dnia 29 grudnia 1992 roku o pomniejszeniu udziałów we współwłasności nieruchomości oraz we współużytkowaniu wieczystym gruntu. Skarga zmierzała bowiem do objęcia kontrolą sądu administracyjnego kwestii odmowy udzielenia skarżącej rekompensaty z tytułu pomniejszenia udziałów w nieruchomości. Z akt nadesłanych przez Burmistrza nie wynikało jednak aby w stosunku do skarżącej zostało wydane jakiekolwiek rozstrzygnięcie o odmowie przyznania jej rekompensaty z tego tytułu. Ponadto podnieść należy, że ww. decyzja o pomniejszeniu wielkości udziałów została wydana na podstawie nieobowiązującego już obecnie art. 21 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (tekst jednolity: Dz. U. z 1991 roku, nr 30, poz. 127 ze zm.). Z kolei przepis art. 21 ust. 5 zd. 1 tejże ustawy przewidywał, że w wypadku zmniejszenia się w wyniku wydanej decyzji, o której mowa w ust. 4, wielkości udziału we współwłasności domu oraz we współwłasności lub we współużytkowaniu wieczystym gruntu, właścicielom poszczególnych lokali przysługuje odszkodowanie ustalone według zasad obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. Z dniem 1 stycznia 1995 roku powyższe przepisy utraciły moc na podstawie art. 38 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (Dz. U. nr 85, poz. 388). Zmiana ta oznacza, że zniesiono administracyjno-prawny tryb rozstrzygania o przebudowie, nadbudowie lub rozbudowie domu, a w następstwie tego - wyłączono orzekanie w drodze decyzji administracyjnej o zmianie wielkości udziałów oraz o odszkodowaniu za zmniejszenie udziałów we współwłasności nieruchomości. Spory tego rodzaju utraciły cechy spraw administracyjnych stając się sprawami cywilnymi. Z tych względów należało uznać, że kwestie poruszone w skardze M. K. związane z odszkodowaniem za pomniejszenie wielkości udziałów we współwłasności nieruchomości mogą być obecnie rozpoznawane jedynie przez sąd powszechny. To samo dotyczy podniesionej w skardze kwestii zaboru przez osobę trzecią udziału skarżącej we współwłasności nieruchomości wspólnej. Sąd administracyjny nie ocenia stosunków prawnych zachodzących pomiędzy podmiotami prawa prywatnego lecz kontroluje wyłącznie działalność organów administracji publicznej. Przedmiotem działania sądu administracyjnego może być zatem tylko konkretny akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej, przy czym bezczynność organu jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna, albowiem sprawa ta nie należy do właściwości sądów administracyjnych i z tej przyczyny - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę M. K. odrzucił.