II SA/Gd 432/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. w Gdańsku na rozprawie skargi I. P. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta z powodu bezczynności po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt IISA/Gd 793/07 oddala skargę. Pismem z 13 stycznia 2013 r. I. P. wniosła o wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. nr 270 ze. zm). dalej p.p.s.a.. Skarżąca podniosła, że wyrokiem z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 793/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił postanowienie SKO utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla działki [...] w W. i zobowiązał organ do dalszego prowadzenia tego postępowania. Zgodnie z powyższym wyrokiem Prezydent Miasta był zobowiązany do podjęcia czynności i wydania decyzji o warunkach zabudowy. Skarżąca podkreśliła, że skierowane do Prezydenta Miasta wezwanie do podjęcia czynności z 12 kwietnia 2012 r., jak i ponaglenie z 10 czerwca 2012 r. były bezskuteczne. Dopiero skarga z 16 lipca 2012 r., skierowana do SKO i wydane przez SKO postanowienie z 7 listopada 2012 r., nr 3342/12, wyznaczające Prezydentowi Miasta termin 30 dni do załatwienia sprawy spowodowało wydanie 12 grudnia 2012 r. ponownie postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy do dnia 24 maja 2013 r., co jest sprzeczne z prawomocnym wyrokiem. W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent Miasta wniósł o jego oddalenie. Podkreślił, że uchwałą z 24 kwietnia 2012 r. przystąpiono do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta w ciągu ul. S. od ul. W. do ul. B. Projekt tego planu obejmuje także działkę nr [...] należącą do skarżącej. Na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej ze względu na okoliczność, że skarżąca nie wezwała organu do wykonania przedmiotowego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie z § 3 tego przepisu wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Dla skuteczności wniesienia środka określonego powyższym artykułem konieczne jest spełnienie dwóch niezależnych przesłanek. Po pierwsze, strona, przed wniesieniem skargi zobowiązana jest pisemnie wezwać organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Instytucja przedmiotowego wezwania związana jest z zobligowaniem organu do zastosowania się do treści wyroku przed interwencją sądu administracyjnego. Wezwanie takie można skierować do organu w każdym czasie po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Po drugie organ administracji publicznej, który został zobowiązany wyrokiem sądu administracyjnego do podjęcia określonych działań musi pozostawać w bezczynności lub przewlekle prowadzić postępowanie. Bezczynność lub przewlekle prowadzenie przez organ postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności o których mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., oznacza sytuację, gdy organ w ponownym postępowaniu, prowadzonym na skutek wydanego uprzednio wyroku w sprawie sądowoadministracyjnej, pomimo upływu stosownych terminów nie załatwił sprawy, to znaczy nie wydał nowego rozstrzygnięcia kończącego sprawę administracyjną. W myśl regulacji zawartej w omawianym przepisie o niewykonaniu wyroku może więc być mowa wyłącznie wówczas, gdy takie rozstrzygniecie - bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego je postępowania -nie zostało wydane. Przy czym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że skarga o wymierzenie organowi grzywny jest skargą w odrębnej, samodzielnej z punktu widzenia jej podstaw prawnych sprawie. Jej celem nie jest kontrola zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności organu administracji. Zastosowanie się przez ten organ do oceny prawnej zawartej w wykonywanym wyroku podlega bowiem kontroli na ogólnych zasadach w ramach skargi od nowego rozstrzygnięcia sprawy. W przedmiotowej sprawie, w przekonaniu Sądu, wbrew zarzutom pełnomocnika organu, skarżąca spełniła opisany wyżej wymóg formalny, ponieważ pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. wezwała Prezydenta Miasta do wydania decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z wyrokiem WSA w Gdańsku z 13 marca 2008 r.. Także pismem z 20 czerwca 2012 r. ponagliła organ do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie warunków zabudowy, wskazując między innymi na przedmiotowy wyrok. W ocenie Sądu wywiedziona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje jednakże na uwzględnienie, albowiem, wbrew wywodom skarżącej brak jest podstaw do stwierdzenia, że Prezydent Miasta nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II SA/GD 793/07. W orzeczeniu tym Sąd uchylił postanowienie SKO z 21 września 2007 r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z 27 kwietnia 2007 r. zawieszające postępowanie wszczęte na wniosek I. P. z 19 lutego 2007 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] położonej w W. przy ul. S. 282. W uzasadnieniu przytoczonego wyroku Sąd wskazał, że postępowanie zostało zawieszone bez pogłębionej analizy przepisów prawa, na podstawie których wydane zostały postanowienia w obu instancjach i winno być dalej prowadzone. Analiza akt sprawy pozwoliła ustalić, że po otrzymaniu przez Prezydenta Miasta akt sprawy i wyroku z uzasadnieniem w sprawie II SA/Gd 793/07 Prezydent pismem z 23 czerwca 2008 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku z 19 lutego 2007 r. (pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania) poprzez dołączenie dwóch egzemplarzy kopii aktualnej mapy zasadniczej, uściślenie zamiaru inwestycyjnego i określenie sposobu zagospodarowania terenu, podanie parametrów technicznych inwestycji oraz zapotrzebowania na media oraz do uiszczenia opłaty skarbowej. Pismem z 9 lipca 2008 r. organ pozostawił wniosek z 19 lutego 2007 r. bez rozpatrzenia, co zakończyło postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 19 lutego 2007 r.. Skarżąca pismem z 17 lipca 2008 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku z 19 lutego 2007 r.. Brak jednak w aktach dokumentów świadczących o rozpoznaniu tego wniosku. W ocenie Sądu organ pozostawiając bez rozpoznania wniosek z 19 lutego 2008 r. wykonał zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 marca 2008 r. gdzie wskazano, że postępowanie winno być prowadzone dalej, ponieważ nie ma podstaw do jego zawieszenia. Zgodnie z 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać skarżącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięci tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Z przepisu Powyższe skutkuje tym, że na datę orzekania w niniejszej sprawie nie można Prezydentowi Miasta zarzucić niewykonania wskazanego wyroku. Podkreślić również należy, że skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona przez skarżącą w dniu 13 stycznia 2013 r., a więc po pozostawieniu w dniu 9 lipca 2008 r. przez organ bez rozpoznania wniosku skarżącej z 19 lutego 2007 r. W konsekwencji odpadła podstawowa przesłanka do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. Nałożenie jej możliwe byłoby wówczas gdyby organ wykonał wyrok dopiero po wniesieniu przez skarżącą skargi o jej wymierzenie. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała jednak miejsca. Należy przy tym zauważyć, że przed organami toczy się aktualnie postępowanie w sprawie wcześniejszego wniosku skarżącej I. P. o warunki zabudowy dla działki z dnia 6 listopada 2001 r.. Z akt sprawy wynika, że w tej sprawie dostarczenie przez skarżącą brakujących dokumentów zostało zinterpretowane jako uzupełnienie wniosku. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.