II SA/Gd 4358/01

Dnia 2 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego Produkcyjno - Usługowo - Handlowego "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. na decyzję Wojewody z dnia 22 listopada 2001 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia spłaty pożyczki i rozłożenia na raty pozostałej do spłaty pożyczki 1/ stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia 29 sierpnia 2001 r. nr [...] 2/ zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa Wielobranżowego Produkcyjno - Usługowo - Handlowego "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżące Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Produkcyjno - Usługowo - Handlowe "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością., wniosło skargę na decyzję Wojewody z dnia 22 listopada 2001 r. nr PS.[...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 29 sierpnia 2001 r. nr [...] Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych. W dniu 28 kwietnia 1998 r. pomiędzy Kierownikiem Rejonowego Urzędu Pracy , a skarżącym Przedsiębiorstwem, reprezentowanym przez M.B. została zawarta umowa pożyczki. Pożyczkobiorca otrzymał ze środków Funduszu Pracy pożyczkę w kwocie 20.000 zł na utworzenie jednego dodatkowego miejsca pracy dla jednego bezrobotnego skierowanego na to miejsce przez pożyczkodawcę. W dniu 17 października 2000 r. skarżące Przedsiębiorstwo wystąpiło do Powiatowego Urzędu Pracy z wnioskiem o odroczenie spłaty pożyczki do końca 2002 r. Po rozpatrzeniu wniosku Prezydent Miasta decyzją z dnia 29 sierpnia 2001 r., skierowaną do M.B., orzekł o odroczeniu spłaty pożyczki i rozłożeniu pozostałej do spłaty kwoty w wysokości 14.580,85 zł na osiem równych rat w wysokości 1.822,61 zł każda, począwszy od września 2001 r. do kwietnia 2002 r. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżące Przedsiębiorstwo wniosło o umorzenie pozostałej części pożyczki. Rozpoznając odwołanie skarżącego organ odwoławczy podjął zaskarżoną decyzję. Z jej uzasadnienia wynika, że organ odwoławczy uznał stanowisko organu pierwszej instancji za prawidłowe oraz zgodne z wnioskiem samego skarżącego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżące Przedsiębiorstwo podniosło, iż wniosek o umorzenie pozostałej części pożyczki został zawarty w piśmie z dnia 17 października 2000 r., jednak Powiatowy Urząd Pracy nie udzielił odpowiedzi na to pismo. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z powodów w niej wskazanych. W niniejszej sprawie pożyczkobiorcą była osoba prawna, mianowicie Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Produkcyjno - Usługowo - Handlowe "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością .. Ta osoba prawna złożyła wniosek o umorzenie pożyczki. Tylko ta osoba prawa mogła zatem być adresatem decyzji, dotyczącej umorzenia pożyczki. Adresatem tej decyzji nie mogła być osoba pełniąca funkcję organu osoby prawnej. Wskazanie jako adresata decyzji osobę fizyczną piastującą funkcję organu osoby prawnej, zamiast tej osoby prawnej, jest równoznaczne ze skierowaniem jej do osoby nie będącej stroną w sprawie. Powoduje to, że decyzja taka jest dotknięta wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 31 marca 1998 r. w sprawie IV SA 884/96, System Informacji Prawnej LEX nr 43325). Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wobec tego, że zaskarżone orzeczenie dotknięte jest wadą nieważności, Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (art. 119 pkt 1 i art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę ponownie rzeczą organów administracji będzie prawidłowe skierowanie podjętych w sprawie decyzji. Wobec uwzględnienia skargi Sąd na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził zwrot kosztów od organu administracji na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa. Sąd nie określił na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonywany. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem, zdaniem Sądu, obligatoryjne tylko wówczas, gdy zaskarżona decyzja nadaje się do wykonania. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie nadaje się zaś do wykonania.