II SA/Gd 436/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w G. na decyzję Wojewody z dnia 2 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić B Spółce z o.o. w G. dopuszczenia do udziału w sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Spółka z o.o. w G. wniosła o uchylenie opisanej wyżej decyzji Wojewody z dnia 2 kwietnia 2008 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty z dnia 8 lutego 2008 r. przenoszącej decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wydanej na rzecz skarżącej Spółki dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem wbudowanym, instalacją oraz przyłączem energetycznym na działce nr [...] w miejscowości Ł. , gm. K. na rzecz inwestorów M. K. oraz D. P. Pismem z dnia 10 lutego 2009 r. B Spółka z o.o. w G. wniosła o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania, wskazując w uzasadnieniu wniosku, że jest właścicielem nieruchomości, na której ma miejsce budowa, w związku z czym ma oczywisty interes prawny. Wnioskodawca podniósł, że po odstąpieniu przez skarżącą spółkę od umowy przedwstępnej przeniesienia własności i umowy o wybudowanie budynku mieszkalnego z garażem obejmującej przedmiotową inwestycję, zawarł ze skarżąca Spółką porozumienie odnośnie zakończenia tejże inwestycji. Zdaniem wnioskodawcy przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę na rzecz M. K. oraz D. P. spowodowałoby niemożność realizacji wymienionego porozumienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Tylko przepisy prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawnego, stwarzają określonemu podmiotowi legitymację procesową strony, który to - zgłaszając żądanie dopuszczenia do udziału w sprawie - powinien ów interes wykazać. Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony, a więc także o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 1876/99). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA z dnia 27 września 1999 r. sygn. akt IV SA 1285/98). Podmiot, dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki, nie ma więc przymiotu strony postępowania administracyjnego i nie jest legitymowany do kwestionowania zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć. Podkreślić należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, iż podstawę prawną legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na prawa lub obowiązek tego podmiotu, który to interes podlega skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowej sprawie przedmiotem kontroli sprawowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jest decyzja Wojewody z dnia 2 kwietnia 2008 r. utrzymująca mocy decyzję Starosty z dnia 8 lutego 2008 r. o przeniesieniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wydanej na rzecz skarżącego A Spółki z o.o. w G. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem wbudowanym, instalacją oraz przyłączem energetycznym na działce nr [...] w miejscowości Ł. , gm. K. na rzecz inwestorów M. K. oraz D. P. Wskazać w tym miejscu należy że przepis art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) stanowi, iż stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. Jest to przepis, który w sposób odmienny określa krąg stron postępowania o przeniesienie pozwolenia na budowę. Przepis ten ma charakter przepisu szczególnego wobec art. 28 k.p.a. i w zasadzie mają na celu ograniczenie kręgu stron ww. postępowań. Normę art. 28 k.p.a. cechuje znaczny stopień ogólności, wobec czego wprowadzenie przepisu art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane należy ocenić jako próbę ograniczenia kręgu stron w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę. Wobec takiej intencji ustawodawcy zasadne wydaje się interpretowanie tegoż przepisu w sposób ścisły, bez sięgania do wykładni rozszerzającej oraz w taki sposób, aby rezultat interpretacji oparty był o jasne i przejrzyste kryteria. Relacja przepisu art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane do art. 28 k.p.a. nie oznacza jednak, że przepis art. 28 k.p.a. nie ma zastosowania w postępowaniu w sprawie dotyczącej przeniesienia pozwolenia na budowę. Oznacza to bowiem jedynie, że w postępowaniu w sprawie przeniesienie pozwolenia na budowę "interes prawny lub obowiązek", o którym mowa w art. 28 k.p.a. jest wyprowadzany z art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. W postępowaniu takim stronami, w rozumieniu art. 28 k.p.a., są zatem osoby wymienione w art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Treść określenia "stronami", użytego w art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, wypełnia bowiem przepis art. 28 k.p.a., z tym że przepis art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane zawęża treść tego określenia do osób wymienionych w tym przepisie. Tak więc podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę są stronami w postępowaniu w sprawie o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ postępowanie to dotyczy ich interesu prawnego lub obowiązku. Zauważyć należy, iż wnioskodawca B Spółka z o.o. w G., na dzień wydawania zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia 2 kwietnia 2008 r. nie był ani podmiotem, na którego rzecz wydana została decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę, ani też podmiotem, na którego rzecz decyzja ta została przeniesiona. Stwierdzić trzeba, że B Spółka z o.o. w G. ma w niniejszej sprawie co najwyżej interes faktyczny, polegający na ustaleniu, jaki podmiot ma pełnić rolę inwestora w stosunku do przedmiotowej inwestycji. Jednakże okoliczność odstąpienia przez dotychczasowego inwestora A Spółkę z o.o. w G. od umowy przedwstępnej przeniesienia własności i umowy o wybudowanie budynku mieszkalnego z garażem obejmującej przedmiotową inwestycję zawartej z D. P. oraz M. K. nie mogła stanowić podstawy do zmian w zakresie kręgu stron toczącego się następnie postępowania administracyjnego dotyczącego przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę. Podmiotem, na którego rzecz wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę nadal pozostało A Spółka z o.o. w G., zaś podmiotem, na rzecz którego decyzja ta została przeniesiona są D. P. oraz M. K. Wnioskująca Spółka, w wyniku opisanych wyżej okoliczności, nie uzyskała statusu strony w tymże postępowaniu, tym samym brak było podstaw do uznania wnioskodawcy za stronę przedmiotowego postępowania i dopuszczenia go do udziału w sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 33 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.