II SA/Gd 446/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 11.02.2003 r. Nr [...] w przedmiocie związku schorzenia ze służbą wojskową postanawia: odrzucić skargę Skarżący wniósł skargę na orzeczenie (decyzję) Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej [...] z dnia 11 lutego 2003 r. W uzasadnieniu skargi podniósł, że choroba, na którą cierpi zaistniała w związku ze służbą wojskową i towarzyszącym jej nadmiernym stresom i napięciom. W piśmie procesowym z dnia 12 lutego 2004r. skarżący w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu wyjaśnił, iż domaga się uznania, że schorzenie, na które cierpi pozostaje w związku ze służbą wojskową. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Sąd uznał, iż nie jest ona dopuszczalna, gdyż dotyczy jedynie związku choroby skarżącego ze służbą wojskową. Sąd Najwyższy w dniu 27 października 1999 r. w sprawie III ZP 9/99 (OSNIAPiUS nr 5 z 2000 r., poz.167) podjął uchwałę - która zachowała swoją aktualność również pod rządami obecnie obowiązujących przepisów, w której wyjaśnił, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. W uzasadnieniu tej uchwały stwierdzono, że ustawodawca w przepisach dotyczących chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze i rentowe (ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową - Dz.U. nr 53, poz. 342 ze zm. - oraz ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin - tekst jednolity Dz.U. z 1983 r. nr 13, poz. 68 ze zm.), nie przewiduje, że ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową ma przyjmować formę decyzji administracyjnej. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy stwierdzenia istnienia lub nieistnienia związku choroby ze służbą wojskową, nie może być poddane kontroli sądowej, gdyż idzie w tym wypadku o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, którego prawidłowość może zostać skontrolowana w przypadku odmowy wypłacenia świadczeń przewidzianych w tych ustawach. Ustawy te rozróżniają "orzeczenia" i ...decyzje", przy czym od orzeczeń służy odwołanie do komisji wyższego stopnia, zaś decyzje podlegają kontroli przez sądy powszechne - sądy pracy i ubezpieczeń społecznych. Wyjaśniono też, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dotyczące związku schorzenia ze służbą wojskową nie należą do zakresu kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie są to czynności lub akty z zakresu administracji publicznej oraz nie dotyczą przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Podzielając przedstawioną wykładnię Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż wniesiona przez skarżącego skarga nie jest dopuszczalna, gdyż sprawa, której dotyczy, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności nie dotyczy decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym lub innego aktu bądź czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.