II SA/Gd 446/15

Dnia 18 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. i M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 czerwca 2015 roku, nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. G. S. i M. M. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 czerwca 2015 roku, nr [...], wydaną w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał B. M. i M. M. rozbiórkę obiektu budowlanego nietrwale związanego z gruntem o konstrukcji drewnianej, pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej o wymiarach 5,40 m x 5,60 m wraz z tarasem oraz obiektu budowlanego nietrwale związanego z gruntem o konstrukcji drewnianej, pełniącego funkcję sanitariatu. W skardze na powyższą decyzję skarżący wnieśli o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych. Ewentualne uchylenie nakazu rozbiórki nie jest podstawą prawną do odbudowania obiektów budowlanych takim nakazem objętych. Wykonanie nakazu rozbiórki w sposób nieodwracalny pozbawia stronę możliwości zalegalizowania obiektów budowlanych na podstawie przepisów art. 48 lub 49b ustawy – Prawo budowlane. Tym samym skutki wykonania nakazu rozbiórki mają charakter nieodwracalny. Rozbiórka takich obiektów prowadzi też do powstania znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – w skrócie jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja o nakazie rozbiórki była wadliwa, a wobec tego - może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tej decyzji. Rozbiórka obiektu przed rozpoznaniem sprawy przez sąd może zatem sprawić, że - w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa okaże się iluzoryczna (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11; z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 477/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych też przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.