II SA/Gd 449/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi J. P. na pismo Wójta Gminy Nowa Wieś Lęborska z dnia 10 kwietnia 2026 r., nr ROPG.6730.420.2025 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na pismo Wójta N, którym organ ten, działając na podstawie art. 133 k.p.a., przekazał odwołanie skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w następującym stanie sprawy: Po rozpatrzeniu wniosku z 25 czerwca 2025 r. decyzją z 16 marca 2025 r. Wójt Gminy N. ustalił Gminie N. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku wielorodzinnego na działce nr [...], obręb T. Następnie obwieszczeniem z 16 marca 2026 r. Wójt, działając na podstawie art. 49 § 1 k.p.a., zawiadomił o wydaniu w dniu 16 marca 2026 r. decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ww. budynku wielorodzinnego na działce nr [...] obręb T. W dniu 3 kwietnia 2026 r. do Urzędu Gminy N. wpłynęło pismo skarżącego, w którym, w związku z otrzymaniem przez jednego z mieszkańców wsi B. w dniu 30 marca 2026 r. ww. decyzji, złożył sprzeciw wobec tej decyzji, uznając projekt za nierzetelny i wadliwy. Nadto skarżący wniósł protest w sprawie próby przekształcenia działki nr [...] z działki rolnej na budowlaną z uwagi na walory rolnicze wioski. Jednocześnie skarżący wniósł o niewyrażenie zgody starosty i wojewody na przekształcenie, które nie jest w interesie mieszkańców. Podania o tożsamej treści złożyli także inni mieszkańcy B. Pismem z 10 kwietnia 2026 r. Wójt, działając na podstawie art. 133 k.p.a. przekazał decyzję o warunkach zabudowy wraz z odwołaniem skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, nie znajdując podstaw do uchylenia decyzji. W skardze na ww. pismo, skarżący wskazał, że wobec podtrzymania decyzji o warunkach zabudowy składa skargę na tę decyzję do Sądu w imieniu swoim i mieszkańców sąsiadujących z planowanym budynkiem, których pisma są dostępne w Urzędzie Gminy. Skarżący wskazał, że w złożonych pismach podnosili kwestie naruszenia zasad ładu przestrzennego i proporcjonalności projektowanego budynku, gdyż projekt jest nierzetelny i wadliwy. Jednocześnie skarżący poinformowali, że wnieśli protest w sprawie próby przekształcenia działki nr [...] z działki rolnej na budowlaną. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przede wszystkim należy zaznaczyć, że skarżący złożył skargę na pismo informujące o przekazaniu Kolegium Odwoławczemu odwołania oraz o braku podstaw do zastosowania przez organ I instancji art. 132 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 129 § 1 k.p.a., odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Wniesienie odwołania powoduje, że na organie I instancji spoczywa obowiązek przesłania odwołania wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu (art. 133 k.p.a.), chyba że organ I instancji uzna, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie i wyda nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję (art. 132 § 1 k.p.a.). Z treści powyższych regulacji wynika, że realizując wobec odwołania skarżącego obowiązek wynikający z art. 133 k.p.a., organ I instancji wystosował do Kolegium pismo przekazujące to odwołanie, celem jego merytorycznego rozpoznania. Pismo to miało charakter pisma przewodniego dla przekazywanej organowi odwoławczemu wraz z odwołaniem dokumentacji, a skarżącemu - jako odwołującemu - zostało doręczone jedynie do wiadomości. W świetle art. 133 k.p.a. nie budzi wątpliwości, że przekazanie odwołania organowi odwoławczemu przez organ pierwszej instancji nie następuje w drodze decyzji administracyjnej ani postanowienia. Przekazanie środka odwoławczego nie jest również innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie ma charakteru władczego oraz nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania administracyjnego wynikających z przepisów prawa. Czynność ta ma charakter techniczny i jest jedynie etapem postępowania odwoławczego oraz nie powoduje nawiązania żadnego stosunku administracyjnego, z którego wynikałyby dla strony jakieś uprawnienia lub obowiązki. W konsekwencji ustawodawca nie przewidział kontroli takiej czynności (pisma) w ramach kognicji sądu administracyjnego (zob. wyrok WSA w Lublinie z 30 czerwca 2020 r., II SA/Lu 385/20, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.