II SA/Gd 45/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 12 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: odmówić przyznania R. T. prawa pomocy. R. T. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwojgiem uczących się dzieci. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę małżonki w kwocie 1750 zł brutto i emerytura wnioskodawcy w wysokości 1400 zł netto. Rodzina zajmuje mieszkanie służbowe. Małżonka skarżącego jest po operacji i rodzina ponosi wysokie koszty leczenia. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ). W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 11 lutego 2015 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżący jednak nie zastosował się do wystosowanego wezwania bowiem nie nadesłał żadnych dokumentów. Przysłał pismo wskazując, że jest osobą niepełnosprawną, ma status pokrzywdzonego i w sprawie II SA/Gd 597/05 został mu przyznany pełnomocnik z urzędu. Załączył wnioskodawca dokumenty dotyczące swojego zdrowia. Nie przedstawił jednak żadnych dokumentów, które zostały wskazane w wystosowanym do niego wezwaniu. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Okoliczność, że osiem lat temu wnioskodawcy zostało udzielone prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego nie ma w niniejszej sprawie żadnego znaczenia, gdyż tylko pozytywna weryfikacja aktualnej sytuacji majątkowej skarżącego pozwoliłaby obecnie na tożsame rozstrzygnięcie. Natomiast na podstawie przedłożonego formularza nie można uznać, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie została wyjaśniona kwestia wysokości dochodu rodziny wnioskodawcy i poziomu wydatków oraz posiadanych zasobów majątkowych. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.