II SA/Gd 452/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. i A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie z dnia 9 lipca 2008 r. Nr [...], nakazującą B. W. i A. K. rozbiórkę tymczasowych obiektów budowlanych – dwóch barakowozów oraz dwóch obiektów nietrwale związanych z gruntem pełniących funkcję sanitariatów, usytuowanych na działce nr [...] w K. Skarżące wraz ze skargą na powyższą decyzję złożyły wniosek o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że wykonanie rozbiórki spowoduje nieodwracalne skutki faktyczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższej regulacji, istotą ochrony tymczasowej w tym zakresie jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Cytowany wyżej przepis art. 61 § 3 zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu; są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. W pierwszym przypadku chodzi o taką szkodę (majątkową oraz niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wskazane w uzasadnieniu wniosku "nieodwracalne skutki faktyczne" nie mieszczą się wśród wymienionych w przytoczonym przepisie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (aktu). Wymienione w art. 61 "trudne do odwrócenia skutki" oznaczają skutki o charakterze prawnym a nie faktycznym, te zaś w niniejszej sprawie nie występują. Rozbiórka obiektu budowlanego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody, a wyrządzenie tej szkody może w okolicznościach niniejszej sprawy dotknąć skarżące. Jednakże dla skuteczności wniosku o wstrzymanie, ewentualnie powstała szkoda musi mieć znaczne rozmiary. Skarżące we wniosku nie tylko nie wskazały na możliwość powstania szkody, ale też nie odniosły wielkości możliwej szkody do posiadanego majątku. Sąd jednakże przy tym zauważa, że zawarty w skarżonej decyzji opis spornych obiektów nie przemawia za oceną możliwości poniesienia znacznej szkody skutkiem wykonania decyzji o rozbiórce. Mając na względzie powyższe i uznając, że brak jest w niniejszej sprawie przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, a te wskazane przez skarżące nie mają znaczenia prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.